Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του με το πλοίο HMS Beagle, ο Κάρολος Δαρβίνος πέρασε από τη Βραζιλία και είδε από κοντά τη δουλεία.

Δεν τη γνώρισε ως μια μακρινή ιδέα ούτε ως ένα πολιτικό δεδομένο.

Την είδε σε σπίτια, δρόμους και καθημερινές συνήθειες.

Είδε ανθρώπους υποταγμένους, τιμωρημένους, που αντιμετωπίζονταν ως ιδιοκτησία από εκείνους που, την ίδια στιγμή, μιλούσαν για θρησκεία, ηθική και πολιτισμό.

Αυτή η αντίφαση τον σημάδεψε βαθιά. Ο Δαρβίνος έγραψε με αγανάκτηση για μια ηλικιωμένη γυναίκα που διατηρούσε όργανα βασανισμού για τους σκλάβους της.

Θυμόταν επίσης έναν νεαρό υπηρέτη που κακομεταχειρίζονταν διαρκώς, και ένα παιδί που ξυλοκοπήθηκε επειδή σέρβιρε ένα ποτήρι νερό που δεν θεωρήθηκε αρκετά καθαρό.

Η σκηνή τον άφησε με μια οργή που ήταν δύσκολο να κρυφτεί.

Αυτό που τον πονούσε περισσότερο δεν ήταν μόνο η βία.

Ήταν η υποκρισία.

Άνθρωποι που έλεγαν ότι αγαπούν τον πλησίον τους μπορούσαν να συνυπάρχουν ήρεμα με την οδύνη άλλων ανθρώπινων υπάρξεων.

Έθνη που μιλούσαν για ελευθερία συνέχιζαν να επωφελούνται από ένα σύστημα χτισμένο πάνω σε αλυσίδες, φόβο και λεηλασία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους