Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι “ΙΠΠΗΣ meta” του όμως παίρνουν καθολικές διαστάσεις. Η Siri της Apple, η Αlexa της Amazon και τα υπόλοιπα κατασκευάσματα της τεχνολογίας ανεβαίνουν στη σκηνή.

Απέναντι τους αναπτύσσονται τα αρχέγονα ένστικτα της πάλης και της επιβίωσης.

Ο δημιουργός παραδίδει στο κοινό το δικό του “κατηγορώ” που αφορά τους θεσμούς, το κράτος, τους συμπολίτες του, τον ίδιο του τον εαυτό.

Δεν αφήνει κανέναν στο απυρόβλητο κι ενώ το θέμα πάει να γίνει βαρύ εκμεταλλεύεται παραδειγματικά τα στοιχεία της κωμωδίας και του ερωτισμού κι απογειώνει την αισθητική του.

Όλα αυτά έρχονται να δέσουν σε συμφωνία με το σκηνικό ντιμπέιτ και τα κοστούμια.

Από τα μπαζώματα μέχρι την αιχμή στον πρωθυπουργό της Αργεντινής με μία μοναδική σκηνή οι ηθοποιοί τρέχουν κι ο μουσικός τους συνοδεύει εξαιρετικά σε ύφος heavy metal.

Κάνουν έναν μαραθώνιο ανάμεσα στο κοινό.

Προσπαθούν να το κάνουν κομμάτι του έργου και της προβληματικής του. “Δεν θέλουμε εκεχειρία κι ας μαίνεται ο πόλεμος”. Δε μένει τίποτα ασχολίαστο.

Μία διαρκής σκυταλοδρομία, σαν να μεταφέρεται η ευθύνη νοερά.

Στο τέλος της ημέρας όμως ελάχιστοι κοιμούνται ήσυχοι.

Η παράδοση από τον Παφλαγόνα (εξαιρετικός στον ρόλο ο Γιάννη Μονοκρούσος) στον “σαλαμτζή” συμβολίζει τα πολιτικά ανδρείκελα, αλλά και με αλληγορικό τόνο αφενός μία εποχή που μας αφήνει ανεπιστρεπτί με την επικοινωνία και τον ρομαντισμό της και αφετέρου τις μεγάλες αλλαγές όπως τη Google που βλέπει την Open AI και τον “Άτλα” της να της παίρνει όσα έχτιζε εδώ και τόσα χρόνια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους