Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακολουθεί Πολιτική ( εσωτερική & εξωτερική ) , Οικονομική και Κοινωνική Αποτίμηση μιας Συστηματικής Αποδόμησης, από μια Ανάλγητη Κυβέρνηση. ■ Η Θεσμική Διάβρωση και ο Έλεγχος της Ενημέρωσης.

Η παρούσα διακυβέρνηση χαρακτηρίζεται από μια πρωτοφανή απόπειρα χειραγώγησης των θεσμικών αντιβάρων.

Η εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης και ο ασφυκτικός έλεγχος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης —μέσω μιας επιλεκτικής και αδιαφανούς κρατικής χρηματοδότησης— πλήττουν τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας.

Στόχος δεν είναι άλλος από την κατασκευή μιας εικονικής πραγματικότητας και την καλλιέργεια πολιτικής απάθειας, ώστε να διασφαλίζεται η αναπαραγωγή της εξουσίας εις βάρος των αρχών και της κριτικής σκέψης των πολιτών. ■ Οικονομικός Εξανδραποδισμός και Κοινωνική Κατάρρευση.

Η χώρα βιώνει μια παρατεταμένη κατάσταση πολιορκίας.

Ο οικονομικός εξανδραποδισμός της κοινωνίας και η πολιτική αποσύνθεση συνθέτουν την εικόνα μιας πατρίδας που χειμάζεται.

Οι πολίτες αισθάνονται παραγκωνισμένοι, αντιμετωπίζοντας ένα κράτος που τους αντιμετωπίζει ως «επαίτες επιδομάτων». Η υποκατάσταση της ουσιαστικής εισοδηματικής πολιτικής από κάθε λογής «pass» και «καλάθια» αποτελεί προσβολή στην αξιοπρέπεια του εργαζόμενου και του νοικοκυριού.

Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία βυθισμένη στον φόβο και την οργή, όπου η έλλειψη οράματος και ελπίδας οδηγεί στην αποξένωση, την παραβατικότητα και την ακραία εγκληματικότητα. Καλάζνικοφ, Ούζι, μαχαίρια και κλωτσιές έχουν καταλάβει τη θέση των: "Καλημέρα" , "τι κάνει η οικογένειά, πως είναι τα παιδιά", " Συγγνώμη" κλπ ■ Ο Στραγγαλισμός της Εντιμότητας.

Ο έντιμος πολίτης σήμερα βρίσκεται εγκλωβισμένος σε έναν φαύλο κύκλο. Η Υπερφορολόγηση δεν λειτουργεί πλέον ως μέσο αναδιανομής του πλούτου, αλλά ως ένας μηχανισμός τιμωρίας για όποιον είναι ορατός στο σύστημα.

Όταν οι φόροι ξεπερνούν τα όρια της φοροδοτικής ικανότητας, παύουν να είναι κοινωνική συνεισφορά και μετατρέπονται σε Δήμευση Περιουσίας.

Αυτό οδηγεί σε πλήρη οικονομική εξάντληση, καθιστώντας αδύνατη την κάλυψη βασικών αναγκών και την αποπληρωμή χρεών, που συσσωρεύονται με ρυθμούς που το εισόδημα δεν μπορεί να ακολουθήσει. Η Υπερφορολόγηση Φτωχοποιεί και προκαλεί αρνητικές επιπτώσεις σωματικές και ψυχικές στον Πολίτη αλλά ταυτόχρονα τραυματίζει ανεπανόρθωτα το αίσθημα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης. ■ Οι Συνέπειες της Φτωχοποίησης από την υπερβολική φορολόγηση της μεσαίας τάξης και των έντιμων στρωμάτων, οδηγεί μαθηματικά στην κοινωνική αποσύνθεση.

Όταν το κράτος εξαντλεί τους νοικοκυραίους, καταστρέφει το κίνητρο για δημιουργία και εργασία.

Οδηγεί τους ανθρώπους στην απόγνωση, στις κατασχέσεις και τελικά στην περιθωριοποίηση, την ώρα που ο «έξυπνος» πλούτος μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους ■ Η Προκλητική Ασυλία της Φοροδιαφυγής λοιδορεί την Νοημοσύνη μας.

Την ίδια στιγμή που ο συνεπής φορολογούμενος λυγίζει υπό το βάρος των υποχρεώσεων, μια μερίδα «επιτήδειων» εκμεταλλεύεται τις τρύπες του συστήματος για να συσσωρεύει αμύθητο πλούτο.

Η αδυναμία ή η απροθυμία του κράτους να πατάξει τη μεγάλη φοροδιαφυγή και το μαύρο χρήμα δημιουργεί πολίτες δύο ταχυτήτων: Οι «Ορατοί»: Μισθωτοί, συνταξιούχοι και έντιμοι επαγγελματίες που πληρώνουν το τίμημα της κοινωνικής πρόνοιας για όλους.

Οι «Αόρατοι»: Εκείνοι που καρπώνονται τις υποδομές και την ασφάλεια της χώρας, χωρίς να συνεισφέρουν ούτε το ελάχιστο, επενδύοντας τα κλεμμένα κέρδη τους σε έναν προκλητικό τρόπο ζωής. ■ Η Διάρρηξη του Κοινωνικού Συμβολαίου.

Η φορολογική δικαιοσύνη είναι ο θεμέλιος λίθος της Δημοκρατίας.

Όταν ο πολίτης βλέπει τους κόπους μιας ζωής να εξανεμίζονται σε φόρους, ενώ γύρω του η ατιμωρησία θριαμβεύει, το κοινωνικό συμβόλαιο διαρρηγνύεται.

Η οργή που αισθάνεστε δεν είναι απλώς προσωπική, είναι η αντίδραση ενός ανθρώπου που βλέπει την ηθική του στάση να εκλαμβάνεται από το κράτος ως αδυναμία. ■ Η Υπερβολική και Ανήθικη Φορολόγηση είναι Ανήθικη Κυβερνητική πράξη και πολιτική.

Η αίσθηση της αδικίας, όπου ο συνεπής πολίτης γίνεται το μόνιμο υποζύγιο του κράτους ενώ ο πλούτος της φοροδιαφυγής παραμένει στο απυρόβλητο, αποτελεί μια από τις πιο βαθιές πληγές στην κοινωνική συνοχή.

Η φορολογία που δεν λαμβάνει υπόψη την επιβίωση του πολίτη είναι μια πολιτική χωρίς μέλλον.

Η απαίτηση για ένα δίκαιο σύστημα, όπου ο φόρος αναλογεί στις πραγματικές δυνατότητες και όπου η φοροδιαφυγή διώκεται αμείλικτα, δεν είναι πολυτέλεια — είναι ζήτημα Εθνικής Επιβίωσης. ■ Ερωτάσθε με παρρησία αν σκοπός σας είναι η Συστηματική Εξόντωση της Μεσαίας Τάξης: Ποιο είναι το τελικό σας σχέδιο για την ελληνική κοινωνία; Η βίαιη φτωχοποίηση και η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων δεν είναι τυχαία γεγονότα, αλλά αποτέλεσμα μιας μεθοδευμένης πολιτικής.

Καταστρέφετε τη μεσαία τάξη —τη ραχοκοκαλιά της χώρας— και μετατρέπετε τους νοικοκυραίους σε απελπισμένους οφειλέτες. • Οι πολίτες βρίσκονται ενώπιον αδιεξόδων: • Στην αναγκαστική μετανάστευση. • Στον οικονομικό στραγγαλισμό από τη δυσβάσταχτη φορολογία. • Στον κοινωνικό κανιβαλισμό, όπου ο συμπολίτης αντιμετωπίζεται ως αντίπαλος λόγω της συσσωρευμένης απόγνωσης. •Στο ξεπούλημα περιουσιακών στοιχείων • Στην αυτοκτονία.

Εάν θεωρείτε ότι τα ανωτέρω αποτελούν αποκυήματα φαντασίας ή αντιπολιτευτική ρητορεία, οφείλετε να τα ανατρέψετε με στοιχεία και τεκμηρίωση.

Ωστόσο, η πραγματικότητα που βιώνει ο ελληνικός λαός είναι αμείλικτη.

Η επιμονή σας στη διεκδίκηση της εξουσίας, παρά την παταγώδη αποτυχία στην προστασία της κοινωνικής συνοχής και της εθνικής αξιοπρέπειας, απαιτεί μια απάντηση: Πόσο βαθύτερα σκοπεύετε να οδηγήσετε τη χώρα; Είναι απόλυτα κατανοητό το «πάγωμα» του μυαλού του πολίτη μπροστά σε αδιέξοδα χρέη που δεν δημιουργήθηκαν από σπατάλη, αλλά από την αδυναμία του συστήματος να αναγνωρίσει την εντιμότητα ως αξία και όχι ως πηγή εσόδων Η αυτοκριτική είναι το ελάχιστο που απαιτείται, πριν ζητήσετε ξανά την ψήφο των πολιτών, που συστηματικά παραμελείτε. ■ Εθνική Κυριαρχία και Γεωπολιτικοί Κίνδυνοι.

Η εξωτερική πολιτική της χώρας έχει καταστεί επικίνδυνα ετεροβαρής.

Η άκριτη εμπλοκή σε πολεμικές συρράξεις και η παραχώρηση πολεμικού υλικού, χωρίς εγγυήσεις ασφαλείας, εκθέτουν τη χώρα σε άμεσους κινδύνους.

Το πρόσφατο περιστατικό με το οπλισμένο μη επανδρωμένο σκάφος (drone) στα εθνικά μας ύδατα γεννά αμείλικτα ερωτήματα: Υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος των συνόρων και προστασία της εθνικής κυριαρχίας; Αγνοούσε η κυβέρνηση τη χρήση των χωρικών μας υδάτων από τρίτους ή την επέτρεψε σιωπηρά; Εάν το πρώτο ισχύει, η ανικανότητα είναι επικίνδυνη.

Εάν ισχύει το δεύτερο, η ευθύνη είναι Ιστορική και κολάσιμη.

Η απώλεια του διεθνούς κύρους της χώρας είναι πλέον ορατή, καθώς οι σύμμαχοί μας φαίνεται να εκλαμβάνουν τη στάση μας ως δεδομένη και δεδομένα υποτακτική.

Όμως μη ξεχνάτε ότι είστε αιρετοί και αύριο δεν θα υπάρχετε, η Ελλάδα όμως θα υπάρχει όπως υπήρξε χιλιάδες χρόνια πριν από εσάς γιατί η Ελλάδα δεν σας ανήκει.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη μετά το σοβαρό περιστατικό της Λευκάδας με το Ουκρανικό drone καμικάζι, γεμάτο με 300 κιλά εκρηκτικών, η Κυβέρνηση θα έπρεπε να παραιτηθεί Άμεσα. Είναι ακραία γεγονότα αυτά...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους