Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Πολυθρόνα για έναν» - Η πολυθρόνα της δεύτερης θέσης χωράει έναν.

Είτε το ΠΑΣΟΚ είτε το κόμμα Τσίπρα (καθώς η δυναμική της πρωτοβουλίας Καρυστιανού μοιάζει να φθίνει). Για τον «χαμένο», οι συνέπειες είναι στρατηγικά επώδυνες. Ο Τσίπρας θα έχει κάνει όλο αυτό τον «χαμό» για να επιστρέψει σε χειρότερη θέση από εκείνη που είχε όταν αποχώρησε.

Ενώ το ΠΑΣΟΚ που θέλει να ανακτήσει τον ιστορικό ρόλο του ως πυλώνας του πολιτικού μας συστήματος, θα έχει αποτύχει στη βασική του πολιτική επιδίωξη. - Σήμερα και οι δύο πλευρές κάνουν σαν όλο αυτό να μην τους αφορά.

Επικεντρώνουν τα πυρά τους αποκλειστικά στην Κυβέρνηση αποφεύγοντας επιθέσεις που θα ανέμενε κάποιος μεταξύ ανταγωνιστικών κομμάτων που στοχεύουν σε κοινή εκλογική δεξαμενή.

Το μεν ΠΑΣΟΚ - που όντως έχει ανοίξει κάποια περπατησιά - επειδή πιστεύει ότι έχει παγιώσει την πρωτοκαθεδρία του στο χώρο της αντιπολίτευσης.

Ο δε Τσίπρας επειδή θεωρεί ότι «τους έχει», καθώς και παλαιότερα είχε λεηλατήσει εκλογικά το ΠΑΣΟΚ και ήταν σταθερά πάνω από εκείνο από το 2012 και μετά. - Η εξήγηση για αυτό σχετίζεται με το σενάριο δεύτερων εκλογών λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης.

Με τον καθένα να είναι πεπεισμένος ότι θα προπορεύεται εκείνος, επιλέγουν οι μεταξύ τους αντιπαραθέσεις να είναι ήπιες μέχρι αυτό να αποτυπωθεί και να διαπραγματευτεί έτσι τους όρους σύγκλισης έχοντας το πάνω χέρι.

Η τακτική αυτή όμως δεν λύνει το πρόβλημα, απλώς το μεταθέτει.

Όταν οι δημοσκοπήσεις πιθανολογήσουν ποιος προηγείται η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη – ειδικά αν η μεταξύ τους διαφορά είναι μικρή – καθώς το κόστος θα είναι μεγάλο για όποιο κόμμα και ιδίως για όποιο αρχηγό χάσει αυτό το μπρα-ντε-φερ. - Το ερώτημα λοιπόν στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν άμεσα οι δύο αρχηγοί είναι αν αξίζει το ρίσκο αυτής της αναμονής ή αν θα πρέπει από τώρα να συγκρουστούν με τους άλλους διεκδικητές της «πολυθρόνας». Ως προς αυτό, το ΠΑΣΟΚ έχει διαπράξει ήδη ένα λάθος, όταν αντί να αφαιμάξει τον ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που ήταν σε παραζάλη και προ επανεμφάνισης Τσίπρα, τον κρατούσε ζωντανό μέσα από σενάρια «προοδευτικών συγκλίσεων». Και αντίστοιχο λάθος διαπράττει τώρα ο κ. Τσίπρας ο οποίος καθυστερώντας τις πρωτοβουλίες του, επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ να κερδίζει έδαφος. - Η τιθάσευση των κομματικών και προσωπικών φιλοδοξιών δεν είναι βέβαια η μόνη δυσκολία που υπάρχει για πιθανές μετεκλογικές συγκλίσεις.

Ακόμα και αν το αποτέλεσμα των εκλογών λύσει το ζήτημα της ηγεσίας, των εσωτερικών συσχετισμών, της εκλογής βουλευτών (καθώς στις δεύτερες εκλογές θα υπάρχει λίστα), παραμένουν αρκετά πολιτικά και πρακτικά ζητήματα.

Σε ποια προγραμματική βάση θα γίνει δεδομένου ότι θα μεσολαβούν μόλις 30-35 μέρες; Ποιες άλλες δυνάμεις θα περιλαμβάνει; Πώς θα διαχειριστούν τους εσωτερικούς του κραδασμούς; Πώς θα αντιδράσει το εκλογικό σώμα; Ένα τμήμα της Αριστεράς εξακολουθεί να απεχθάνεται το ΠΑΣΟΚ και σημαντικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να έχει εξαιρετικά αρνητική γνώμη για τον κ. Τσίπρα.

Τι αντισυσπειρώσεις υπέρ ΝΔ θα δημιουργήσει; - Υπάρχει επίσης το ζήτημα του εκλογικού νόμου που δεν επιτρέπει σε συνασπισμούς κομμάτων να διεκδικήσουν το μπόνους εδρών.

Πώς θα το διαχειριστούν; Θα αναστείλουν (εικονικά;) τη λειτουργία τους; Αν για το κόμμα Τσίπρα αυτό δεν είναι πρόβλημα, το ΠΑΣΟΚ, με το ιστορικό φορτίο που κουβαλά, θα μπορούσε να μπει σε τέτοια λογική; - Αυτά όλα είναι υπαρκτά στρατηγικά ερωτήματα και επειδή οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες, το πιθανότερο είναι πολύ σύντομα η σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο χώρο της αντιπολίτευσης να κλιμακωθεί. - Όλα αυτά, βέβαια, - και αρκετά ακόμα - θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν ευκολότερα σε ένα λιγότερο τοξικό πολιτικό περιβάλλον καθώς θα μπορούσαν να αναζητηθούν πολιτικοί συμβιβασμοί που, με επίκεντρο τον εκλογικό νόμο, θα αντιμετώπιζαν και τον πολυκερματισμό του πολιτικού συστήματος και τον κίνδυνο ακυβερνησίας.

Στην παρούσα συγκυρία κάτι τέτοιο μοιάζει ανέφικτο καθώς το κλίμα έχει δηλητηριαστεί σε τέτοιο βαθμό που δεν αφήνει περιθώρια για νηφάλιες διεργασίες, ακόμα και αν θα μπορούσαν να είναι αμοιβαία επωφελείς. * Όλη η ανάλυση μου στην «Καθημερινή» στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους