Τις τελευταίες μέρες ακούω παντού το ίδιο αφήγημα… Ότι ο Ολυμπιακός είναι ήδη πρωταθλητής Ευρώπης. Ότι ο Παναθηναϊκός τελείωσε. Ότι το Final Four χάθηκε πριν καν παιχτεί το παιχνίδι. Και το πιο...
Τις τελευταίες μέρες ακούω παντού το ίδιο αφήγημα… Ότι ο Ολυμπιακός είναι ήδη πρωταθλητής Ευρώπης.
Ότι ο Παναθηναϊκός τελείωσε.
Ότι το Final Four χάθηκε πριν καν παιχτεί το παιχνίδι.
Και το πιο παράξενο; Δεν το λένε μόνο οι απέναντι… Το λένε και “πράσινοι” σχολιαστές.
Ειρωνείες για την ίδια τους την ομάδα, ατάκες για γέλια, μηδενική πίστη.
Λες και κάποιοι περιμένουν περισσότερο την ήττα για να δικαιωθούν, παρά τη νίκη για να πανηγυρίσουν.
Ακούω ότι οι παίκτες δεν έχουν κίνητρο.
Ότι ο Αταμάν τα έχει χαμένα.
Ότι η ομάδα δεν τραβάει. Ίσως… Ίσως και όχι.
Αλλά ξέρετε κάτι; Οι μεγάλες ομάδες δεν κρίνονται όταν όλα πάνε καλά.
Κρίνονται όταν όλοι τις ξεγράφουν.
Γι’ αυτό εγώ λέω ένα πράγμα: Υπομονή. Η Τετάρτη είναι κοντά.
Και προσωπικά; Αν περάσουμε, θα χαρώ σαν τρελός.
Αν αποκλειστούμε, πάλι εδώ θα είμαι.
Να βάλω πλάτη για την ομάδα.
Όχι να χλευάζω παίκτες.
Όχι να μηδενίζω προπονητές.
Όχι να ξεχνάω ποια φανέλα υποστηρίζω.
Γιατί η στήριξη φαίνεται στα δύσκολα, όχι στα stories μετά τις νίκες.
Και ναι… Είμαι έτοιμος να δεχτώ κάθε ειρωνεία και κάθε προσωπική επίθεση αν έρθει η ήττα. Το θέμα είναι… Εσείς είστε έτοιμοι να κάνετε το ίδιο σε περίπτωση που γίνει το αντίθετο;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους