Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Αν διώξετε τον Αγγλικό στρατό και κρεμάσετε την πράσινη σημαία χωρίς οργάνωση Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, οι προσπάθειες σας θα είναι μάταιες.Η Αγγλία θα κυβερνάει ακόμα, με τους καπιταλιστές της". Σαν σήμερα, 12 Μαίου 1916, οι Άγγλοι εκτελούν τον επαναστάτη Τζέιμς Κόνολι. Ο Κόνολι υπήρξε ενεργός Σοσιαλιστής οργανωτής, μαχητικός συνδικαλιστής και συγγραφέας για περίπου 30 χρόνια, στη Σκωτία, την Ιρλανδία και την Αμερική.

Αφιέρωσε τη ζωή του στον μαρξισμό και στην απελευθέρωση της εργατικής τάξης.

Γεννήθηκε, από φτωχούς Ιρλανδούς μετανάστες, σε ένα γκέτο του Εδιμβούργου, στη Σκωτία.

Ο πατέρας του δούλευε ως μεταφορέας κοπριάς στις φτωχογειτονιές. Ο Κόνολι άρχισε να δουλεύει όταν ήταν 10 ή 11 χρονών.

Στοχοποιημένος για την πολιτική του δραστηριότητα στη Σκωτία, μετακόμισε στην Ιρλανδία, όπου άρχισε, το 1896, να οργανώνει τη Δουβλινέζικη Σοσιαλιστική Λέσχη, μετατρέποντάς την γρήγορα στο Ιρλανδικό Σοσιαλιστικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (ISRP). Το ISRP εξέδιδε την πρώτη τακτικής κυκλοφορίας σοσιαλιστική εφημερίδα στην Ιρλανδία, την "Εργατική Δημοκρατία", κατέβαζε υποψήφιους στις τοπικές εκλογές και αντιπροσώπευε την Ιρλανδία στην Δεύτερη Διεθνή.

Το κόμμα έγινε διάσημο μέσα από μια εντυπωσιακή καμπάνια ενάντια στις "γιορτές" για Αδαμάντινο Ιωβηλαίο της Βασίλισσας Βικτώριας (στα 60 χρόνια από τη στέψη της) κατά την επίσκεψη της το 1897.

Έφτιαξαν ένα μεγάλο μαύρο φέρετρο, πάνω το οποίο έγραψαν "Βρετανική Αυτοκρατορία". Με πρόταση του Κόνολι, οι διαδηλωτές πέταξαν το φέρετρο σε ποτάμι του Δουβλίνου και φώναξαν, "εδώ θα πάει η Βρετανική Αυτοκρατορία.

Στο διάολο η Βρετανική Αυτοκρατορία!" Ο Κόνολι συνελήφθη και οι διαδηλωτές εκδιώχθηκαν από αστυνομικούς με γκλομπς, όμως όλοι έμαθαν πως το Δουβλίνο είναι "άπιστο". Η ανάγκη επιβίωσης οδηγεί τον Κόνολι στις ΗΠΑ το 1903.

Μετανάστης εργάτης, παραμένει ενεργός στο Σοσιαλιστικό κίνημα και οργανώνεται στους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου.

Το 1910, επιστρέφει στην Ιρλανδία και αναπτύσσει πρωτοπόρα δράση, ιδρύοντας το Εργατικό Κόμμα. Ο Κόνολι, σε όλη την πορεία του, υποστήριζε ότι η πάλη για την εθνική απελευθέρωση και η πάλη για τον σοσιαλισμό ήταν αδιαχώριστές.

Συνεργάστηκε με προοδευτικούς-για την εποχή-Ιρλανδούς εθνικιστές, αλλά αμφισβήτησε και την στρατηγική τους για δήθεν ενότητα του λαού με τους "πατριώτες" εκμεταλλευτές του, υποστηρίζοντας αντίθετα ότι μόνο η πάλη της εργατικής τάξης μπορούσε να βάλει τέλος στη Βρετανική εξουσία.

Οι πλούσιοι Ιρλανδοί, υποστήριζε, "συνδέονται με χιλιάδες οικονομικά νήματα με τον Αγγλικό Καπιταλισμό...μόνο η Ιρλανδική εργατική τάξη παραμένει ο αδιάφθορος κληρονόμος της πάλης για την Ιρλανδική ελευθερία". Ήταν απο τους ελάχιστους σοσιαλιστές (μαζί με τον Λένιν και τους μπολσεβίκους, την Λούξεμπουργκ, τον Μέρινγκ, την Τσέτκιν κ.α)που κατήγγειλαν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και την προδοσία της ηγεσίας της Δεύτερης Διεθνούς, που συναίνεσε-στην πράξη-στην αλληλοσφαγή των εργατών της Ευρώπης στο όνομα της δήθεν "υπεράσπισης της πατρίδας". Απο το 1913, ο Κόνολι προετοιμάζει εξέγερση εναντίον της Βρετανικής κατοχής. 24 Απριλίου 1916, Δευτέρα του Πάσχα,μαχητές στο Δουβλίνο, άντρες και γυναίκες, σοσιαλιστές και ρεπουμπλικάνοι, ξεκινούν από το Λίμπερτυ Χολ (Εργατικό Κέντρο) και καταλαμβάνουν κτίρια στρατηγικής σημασίας στο κέντρο της πόλης, όπως το αστυνομικό τμήμα, το δημαρχείο, εργοστάσια, κέντρα μεταφορών και επικοινωνιών, δημόσια κτίρια, συνοικίες και κεντρικούς δρόμους, στους οποίους στήνουν οδοφράγματα.

Η ηγεσία των επαναστατών καταλαμβάνει τη βουλή,τα δικαστήρια και το γενικό ταχυδρομείο,στο οποίο στήνει και την έδρα της επανάστασης.

Από τα σκαλιά του γενικού ταχυδρομείου διαβάζεται η διακήρυξη της Ιρλανδικής Δημοκρατίας στο συγκεντρωμένο πλήθος. Η Βρετανική κυβέρνηση αντιδρά, κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος και ακολουθεί μεγάλη κινητοποίηση της πολεμικής μηχανής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Η ηρωική αντίσταση των Ιρλανδών θα κρατήσει μια εβδομάδα, ενω η εξέγερση υπονομεύτηκε και απο ένα μέρος της ηγεσίας των Ιρλανδών εθνικιστών.

Οι επαναστατικές δυνάμεις υποχωρούν στο γενικό ταχυδρομείο για την τελευταία μάχη, στη διάρκεια της οποίας ο Κόνολι, που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, τραυματίζεται.

H ηγεσία των επαναστατών υπογράφει παράδοση.

Ο τραυματίας Κόνολι συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε θάνατο.

Είναι τέτοιο το μίσος των Άγγλων αποικιοκρατών που, παρά το γεγονός ότι είναι βαριά τραυματισμένος (και μπορεί να είχε λίγες μέρες ζωής), 12 Μαίου 1916, τον οδηγούν στον τόπο εκτέλεσης με φορείο.

Επειδή δεν μπορεί να σταθεί όρθιος, τον δένουν σε μια καρέκλα και δίνουν την διαταγή στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Ήταν 47 χρονών.

Το σώμα του, μαζί με τα σώματα των άλλων εκτελεσμένων επαναστατών, ρίχτηκε σε μαζικό τάφο, δίχως φέρετρο.

Παρά την ήττα της"εξέγερσης του Πάσχα", οι αγώνες του Ιρλανδικού λαού συνεχίστηκαν.

Ένα χρόνο μετά, το 1917, 10.000 εργάτες βγήκαν στους δρόμους του Δουβλίνου για να υποστηρίξουν την Ρωσική Επανάσταση.

Η ζωή και οι ιδέες του ήρωα της εργατικής τάξης Κόνολι και οι αγώνες του για τον Σοσιαλισμό συνεχίζουν να είναι πηγή έμπνευσης μέχρι και σήμερα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους