Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια χρονιά σε 90 συν 3 λεπτά «Σε αυτό το παιχνίδι -στη ζωή ή στο ποδόσφαιρο- το περιθώριο λάθους είναι τόσο μικρό.

Μισό βήμα αργά ή γρήγορα και δεν προλαβαίνεις.

Μισό δευτερόλεπτο πιο αργά ή πιο γρήγορα και δεν το πιάνεις.

Ξέρουμε ότι όταν προσθέσουμε όλες αυτές τις ίντσες, αυτό θα κάνει τη διαφορά μεταξύ νίκης και ήττας.

Ζωής και θανάτου.

Σε κάθε μάχη, αυτός που είναι διατεθειμένος να πεθάνει είναι αυτός που θα κερδίσει αυτή την ίντσα». Λίγο πριν τις 9 το βράδυ της Κυριακής, οι ίντσες δεν ήταν με τη μεριά της ΑΕΚ.

Την ώρα που ο Τετέι άνοιγε το σκορ με την κεφαλιά του να καταλήγει στα δίχτυα του Στρακόσια, σχεδόν ταυτόχρονα, ο Ολυμπιακός άνοιγε το σκορ στο παιχνίδι του με τον ΠΑΟΚ.

Το βαθμολογικό προβάδισμα που με κόπο είχε κερδίσει η Ένωση μετά από 29 αγώνες πρωταθλήματος, έμοιαζε να χάνεται.

Και η διαβολοβδομάδα ήταν ακόμα στην αρχή της.

Οι αντιξοότητες αποκαθιστούν στους ανθρώπους όλες τις αρετές που τους αφαιρεί η ευημερία.

Και η ΑΕΚ βάλθηκε στην τελευταία μεγάλη στροφή του φετινού πρωταθλήματος να βγάλει σε 90+3 λεπτά όλα αυτά που είχε η σεζόν της στο πρωτάθλημα.

Τη δύσκολη αρχή, την επιβεβαίωση της πίστης, τη συνέπεια στη μάχη, την ενότητα στο σκοπό, την κυριαρχία του σχεδίου πάνω στο συναίσθημα, τη νίκη σχεδόν όταν έμοιαζαν όλα να καταρρέουν.

Με ένα παρόμοιο τρόπο άλλωστε πέρασε στα νοκ άουτ του Conference League.

Ή αλλιώς, "FIGHT, BELIEVE, NEVER GIVE UP" που λέει και ο προπονητής της. Η ΑΕΚ απαλλάχθηκε από την αμφιθυμία και τον εκνευρισμό που της προκαλούσε το ρευστό 0-0 καθώς ήξερε πως πλέον έπρεπε να επιτεθεί.

Η είσοδος του X FACTOR των φετινών πλέι οφ, Σαλβαντόρ Ζίνι, άλλαξε οριστικά την εικόνα της αναμέτρησης.

Η παρουσία του μακριά από την περιοχή έφερε ένταση, κλεψίματα, μονομαχίες και τελικά απειλή.

Η παρουσία του τρόμαξε την προβληματική και πλέον κουρασμένη άμυνα του Παναθηναϊκού.

Το γρήγορο τέρμα του δεν έφερε απλά την ισοφάριση αλλά άναψε οριστικά τη φλόγα που δεν έσβησε ποτέ.

Το δοκάρι σε κενή σχεδόν εστία που ακολούθησε δεν αφαίρεσε ούτε λίγο από την πίστη του συνόλου για τη μεγάλη ανατροπή.

Το συναισθηματικό rollercoaster είχε μόλις ξεκινήσει και τα είκοσι λεπτά που ακολούθησαν θα αποτελούν για πάντα μέρος του ξεχωριστού ντοκιμαντέρ της φετινής σεζόν. Ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε, στο γήπεδο Καραϊσκάκης ακυρώθηκε ένα γκολ και μέσω VAR πάρθηκε πίσω ένα πέναλτι που είχε καταλογιστεί.

Το σκορ έμενε πεισματικά καθηλωμένο στην ισοπαλία που ευνοούσε την Ένωση για να πανηγυρίσει από χθες τον τίτλο του πρωταθλήματος.

Οι ίντσες αυτή τη φορά ήταν υπέρ της όπως θα έλεγε ο Αλ Πατσίνο ως κόουτς Τόνι Ντ' Αμάτο στο μονόλογο του.

Απέμενε μόνο ένα γκολ νίκης για την ΑΕΚ.

Ένα τέρμα όχι απλά τριών βαθμών αλλά ένα τέρμα πρωταθλήματος αυτή τη φορά. Ο Ρέλβας γέμισε, ο Ζίνι πήρε την πρώτη κεφαλιά.

Κι ο Γιόβιτς έκανε το αδύνατο.

Έστρωσε με το κεφάλι τη μπάλα στο Ζοάο Μάριο που την έσπρωξε στα δίχτυα.

Έκσταση σ ένα φινάλε γραμμένο από ταινία.

Μια νίκη των στιγμών.

Η αυταπάρνηση του Πήλιου να μη χαθεί η μπάλα πριν το γέμισμα στην περιοχή.

Η ιδιοφυΐα του Γιόβιτς να δημιουργήσει για το Ζοάο Μάριο.

Η τέλεια εκτέλεση του Πορτογάλου μέσου που θα μείνει στην ιστορία του κιτρινόμαυρου σύμπαντος.

Η νίκη και η ήττα που βρέθηκαν τόσο κοντά για 90 λεπτά αλλά στο επικό φινάλε οδήγησαν σε θρίαμβο.

Μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορα.

Μισό βήμα πιο μπροστά. Η ΑΕΚ τα κατάφερε γιατί δεν έχασε το μυαλό της ούτε για μια στιγμή σε αυτούς τους εννέα μήνες.

Ούτε όταν πέτυχε το απόλυτο των ευρωπαϊκών προκρίσεων το καλοκαίρι.

Ούτε όταν το σχέδιο του Μάρκο Νίκολιτς αμφισβητήθηκε στις αρχές του φθινοπώρου.

Ούτε όταν ξεκίνησε το αήττητο σερί που κρατά ως τώρα ούτε όταν αποκλείστηκε στο κύπελλο μέσα στην έδρα της.

Το ελεγχόμενο ποδόσφαιρο του Μάρκο Νίκολιτς είναι πρώτα και κύρια μια διαδικασία ελέγχου των συναισθημάτων και αυτό αποδείχθηκε πιο πολύ στο κλείσιμο της σεζόν.

Στη νίκη απέναντι στη Ράγιο παρότι δεν έφερε τη μεγάλη ανατροπή.

Στα δυο διαδοχικά τρίποντα στη διαδικασία των πλέι οφ που την έχρισαν οριστικά φαβορί.

Στην ισοπαλία της Λεωφόρου Αλεξάνδρας που δεν ήξερε αν είναι νίκη ή ήττα. Η ΑΕΚ κατέκτησε τον τίτλο γιατί υπηρέτησε με συνέπεια το ποδόσφαιρο της πειθαρχίας στη δομή και στο συναίσθημα.

Έλεγχος, σταθερότητα, αποστάσεις και τοποθετήσεις που ευνοούν κάθε φορά τη μετάβαση στις δυο φάσεις του παιχνιδιού.

Αργά αλλά σταθερά η ΑΕΚ μεταβλήθηκε σε μια ομάδα που μπορούσε να ορίζει εκείνη τις συνθήκες του παιχνιδιού.

Και εκεί να βρίσκει αυτοπεποίθηση για την επιβεβαίωση του πλάνου του προπονητή της.

Να κατακτά τα συναισθήματα της ακόμα κι αν βρίσκεται στο 93ο λεπτό ενός αγώνα που κρίνει το πρωτάθλημα.

Αυτό έμαθε μέσα στη σεζόν κι αυτό έκανε και χθες.

Μια ομάδα έτοιμη κάθε φορά να προσαρμοστεί στις συνθήκες.

Έτσι εκπαιδεύτηκε από τον προπονητή της και ήρθε η ώρα να του το ανταποδώσει.

Και στο τέλος να πανηγυρίσει μαζί του. Διακόπτωντας μια συνέντευξη τύπου με το ωραιότερο μπουγέλο που έχουμε δει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους