Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🛑 Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. ✓ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί για ακόμη μία φορά να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση όχι στο σήμερα, όχι στα αδιέξοδα της κοινωνίας, όχι στις δυσκολίες της καθημερινότητας των πολιτών, αλλά στο παρελθόν.

Επιστρέφει διαρκώς στο 2010 και στο 2015, θεωρώντας ότι μέσω του φόβου, της σύγχυσης και της προπαγάνδας μπορεί να διατηρήσει πολιτικά οφέλη.

Πρόκειται όμως για μια βαθιά πολιτική αυταπάτη.

Ο κ. Μητσοτάκης μπερδεύει σκόπιμα χρονιές και γεγονότα νομίζοντας ότι θα μπερδέψει και όσους ακούνε ή διαβάζουν αυτά που λέει.

Προσπαθεί να ταυτίσει την κρίση, τη χρεοκοπία και τα μνημόνια με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, αποκρύπτοντας ότι η χώρα οδηγήθηκε στην καταστροφή πολύ πριν το 2015, εξαιτίας των πολιτικών επιλογών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.

Η ελληνική κοινωνία όμως έχει μνήμη.

Θυμάται ποιοι κυβέρνησαν τις δεκαετίες πριν από τη χρεοκοπία.

Θυμάται ποιοι δημιούργησαν το πελατειακό κράτος, τη διαφθορά, τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος και τη δημοσιονομική κατάρρευση.

Θυμάται ποιοι μοίραζαν δανεικά, ποιοι διόγκωσαν το χρέος και ποιοι οδήγησαν τη χώρα στα Μνημόνια. ✓ Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ 2015 Πρώτον, η χώρα χρεοκόπησε τυπικά το 2010, ουσιαστικά όμως την περίοδο 2007-2009, ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Η Νέα Δημοκρατία είχε τεράστια ευθύνη για εκείνη την πορεία.

Τα ελλείμματα εκτοξεύθηκαν, η οικονομία αποδυναμώθηκε και το κράτος λειτουργούσε με όρους πελατειακού μηχανισμού.

Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ήταν πολιτικά απών εκείνη την περίοδο.

Υπήρξε μέρος του πολιτικού συστήματος που κυβέρνησε τη χώρα πριν και μετά τη χρεοκοπία.

Υπήρξε υπουργός την περίοδο 2012-2014, όταν η κοινωνία βίωνε τις πιο σκληρές μνημονιακές πολιτικές.

Δεν μπορεί λοιπόν σήμερα να εμφανίζεται ως δήθεν εξωτερικός παρατηρητής της κρίσης.

Το 2015 δεν έπεσε από τον ουρανό.

Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκαν ξαφνικά χωρίς κοινωνικό και πολιτικό υπόβαθρο.

Ήταν αποτέλεσμα της κοινωνικής οργής απέναντι στη χρεοκοπία, τη λιτότητα, την ανεργία και τη διάλυση της μεσαίας τάξης.

Ήταν η πολιτική έκφραση μιας κοινωνίας που είχε εξαντληθεί από τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Αν λοιπόν κάποιοι μιλούν για το «καταστροφικό 2015», οφείλουν πρώτα να απαντήσουν ποιοι έφεραν την προηγηθείσα καταστροφή.

Ποιοι χρεοκόπησαν τη χώρα.

Ποιοι παρέδωσαν την εθνική κυριαρχία στους δανειστές.

Ποιοι βύθισαν εκατομμύρια πολίτες στη φτώχεια και στην ανασφάλεια. ✓ Η ΕΠΤΑΧΡΟΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστρέφει συνεχώς στο παρελθόν γιατί προφανώς δεν εμπιστεύεται τα δικά του πεπραγμένα.

Αν ήταν τόσο επιτυχημένη η διακυβέρνησή του, θα μιλούσε για το σήμερα και το αύριο.

Θα ζητούσε να κριθεί για τους μισθούς, για την ακρίβεια, για την Υγεία, για την Παιδεία, για τη Δικαιοσύνη, για το κράτος δικαίου.

Αντίθετα, επιλέγει τον φόβο και την κινδυνολογία.

Επικουρούμενος από ένα ισχυρό προπαγανδιστικό σύστημα, επιχειρεί να μεταφέρει τους πολίτες στην προηγούμενη δεκαετία.

Ματαιοπονεί όμως.

Η κοινωνία δεν ψηφίζει πλέον με όρους τρομοκράτησης.

Οι πολίτες κρίνουν με βάση την πραγματική ζωή τους.

Και η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.

Από το 2019 έως σήμερα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κυβερνά χωρίς μνημόνια, χωρίς δημοσιονομική ασφυξία και με ένα σημαντικό οικονομικό “μαξιλάρι” που παρέλαβε από την κυβέρνηση Τσίπρα.

Παρ’ όλα αυτά, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αισθάνεται οικονομικά πιο πιεσμένη από ποτέ.

Οι λογαριασμοί ρεύματος εκτοξεύθηκαν.

Τα καύσιμα έγιναν δυσβάσταχτα.

Τα τρόφιμα ακριβαίνουν διαρκώς.

Τα ενοίκια έχουν μετατραπεί σε εφιάλτη για χιλιάδες οικογένειες και νέους ανθρώπους.

Οι χαμηλοί μισθοί δεν επαρκούν ούτε για τα στοιχειώδη.

Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι παλεύουν καθημερινά για να καλύψουν βασικές ανάγκες. ✓ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ Οι πολίτες δεν θα κρίνουν μόνο την οικονομία.

Θα κρίνουν και το ήθος της εξουσίας.

Και εδώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη κουβαλά ένα τεράστιο βάρος.

Οι υποκλοπές και οι παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων, δημοσιογράφων και πολιτών τραυμάτισαν σοβαρά τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι καταγγελίες για διασπάθιση δημοσίου χρήματος, οι απευθείας αναθέσεις και η αίσθηση ατιμωρησίας έχουν δημιουργήσει ένα βαθύ αίσθημα κοινωνικής αγανάκτησης.

Η τραγωδία των Τεμπών συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.

Οι πολίτες αισθάνθηκαν ότι επί χρόνια το κράτος λειτουργούσε χωρίς ασφάλεια, χωρίς έλεγχο, χωρίς ευθύνη.

Η εικόνα ενός επιτελικού κράτους που ενδιαφέρεται περισσότερο για την επικοινωνία παρά για την ουσία κατέρρευσε μέσα σε μία νύχτα.

Ταυτόχρονα, η κοινωνία βλέπει ένα σύστημα εξουσίας που λειτουργεί υπέρ των λίγων και ισχυρών.

Καρτέλ στην ενέργεια, στα καύσιμα, στα τρόφιμα, στις τράπεζες, στις κατασκευές.

Υπερκέρδη για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και οικονομική ασφυξία για τα νοικοκυριά.

Ο κόσμος βλέπει “γαλάζια παιδιά”, πελατειακές σχέσεις, προνομιακές εξυπηρετήσεις και μια εξουσία αποκομμένη από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Βλέπει μια κυβέρνηση που συχνά αντιμετωπίζει την πολιτική ως εργαλείο επικοινωνιακής διαχείρισης και όχι ως μέσο κοινωνικής δικαιοσύνης. ✓ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ 2019 – 2026 ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί ότι το 2015 εξακολουθεί να αποτελεί πολιτικό φόβητρο.

Όμως η σύγκριση που κάνουν πλέον οι πολίτες είναι διαφορετική.

Δεν συγκρίνουν το 2015 με το σήμερα.

Συγκρίνουν το 2019 με το 2026.

Και πολλοί διαπιστώνουν ότι, παρά τις δυσκολίες της μνημονιακής περιόδου, η καθημερινότητα ήταν πιο διαχειρίσιμη από ό,τι σήμερα.

Το κόστος ζωής ήταν χαμηλότερο.

Η στέγη δεν είχε μετατραπεί σε απλησίαστο αγαθό.

Η ακρίβεια δεν είχε συνθλίψει τα εισοδήματα.

Γι’ αυτό και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί πως η οικονομική του κατάσταση ήταν καλύτερη το 2019.

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα επιτυχίας που επιχειρεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση.

Η κοινωνία δεν ζει με στατιστικές και επικοινωνιακές καμπάνιες.

Ζει με τον μισθό, τον λογαριασμό, το σούπερ μάρκετ και το ενοίκιο.

Και εκεί ακριβώς δοκιμάζεται καθημερινά η κυβερνητική πολιτική. ✓ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ Alexis Tsipras Μέσα σε αυτό το κλίμα, ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας παρακολουθεί με ενδιαφέρον και ελπίδα τις πρωτοβουλίες του Αλέξη Τσίπρα.

Για τους πολλούς πολίτες, ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ένας πολιτικός που, παρά τα λάθη και τις δυσκολίες, κυβέρνησε με εντιμότητα και χωρίς προσωπικό πλουτισμό.

Η περίοδος 2015-2019 μπορεί να υπήρξε δύσκολη, όμως δεν στιγματίστηκε από σκάνδαλα διαφθοράς, προσωπικές καταχρήσεις ή λεηλασία δημόσιου χρήματος.

Αντίθετα, πολλοί αναγνωρίζουν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα Μνημόνια, να σταθεροποιήσει την οικονομία και να αφήσει δημοσιονομικό απόθεμα.

Σήμερα, σε μια περίοδο γενικευμένης απαξίωσης της πολιτικής, η προσωπική εντιμότητα αποκτά τεράστια σημασία.

Και γι’ αυτό ολοένα και περισσότεροι πολίτες βλέπουν στον Αλέξη Τσίπρα μια εναλλακτική προοπτική με κοινωνική ευαισθησία, δημοκρατική αντίληψη και έμφαση στη δικαιοσύνη και τη στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας. ✓ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Η εποχή που οι κυβερνήσεις μπορούσαν να κυβερνούν μόνο μέσω φόβου και επικοινωνιακών τεχνασμάτων φαίνεται να φτάνει στο τέλος της.

Οι πολίτες έχουν εμπειρίες, μνήμη και κρίση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να επιχειρεί να αναμοχλεύσει το παρελθόν, όμως οι πολίτες ζουν το παρόν.

Και το παρόν είναι γεμάτο ανασφάλεια, ακρίβεια, κοινωνικές ανισότητες και κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

Οι επόμενες πολιτικές μάχες δεν θα κριθούν από το ποιος θα τρομάξει περισσότερο την κοινωνία με το 2015.

Θα κριθούν από το ποιος μπορεί να δώσει πραγματική ελπίδα, αξιοπρέπεια και προοπτική στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.

Και αυτή είναι η μεγαλύτερη αυταπάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη: ότι μπορεί να κρύψει τα προβλήματα του σήμερα πίσω από τις σκιές του χθες. Μαζί λοιπόν με τον Αλέξη Τσίπρα. . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους