[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

✍️ Από την ημέρα που οι Metallica ανακοινώθηκαν, οι συζητήσεις σχετικά με αυτούς κάλυψαν όλη την «εξεταστέα ύλη». Τιμές, μαυραγορίτες, ηλικίες, gatekeeping, πρωινάδικα, μπλουζάκια, ειδικά την...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✍️ Από την ημέρα που οι Metallica ανακοινώθηκαν, οι συζητήσεις σχετικά με αυτούς κάλυψαν όλη την «εξεταστέα ύλη». Τιμές, μαυραγορίτες, ηλικίες, gatekeeping, πρωινάδικα, μπλουζάκια, ειδικά την τελευταία εβδομάδα τα πράγματα πύκνωσαν.

Σε βαθμό που η Αθήνα φάνηκε να μην έχει τίποτα άλλο στο καρνέ της.

Και όλο το Σάββατο ήταν εμφανές πως ναι, κανείς δε θα ξεφύγει από τα όσα διαδραματίζονται στο ΟΑΚΑ.

Θέλει-δε θέλει. 👉 Σε αυτό το σημείο να πούμε ότι ναι, κάποιοι θεωρούν ότι αποκτούν επιπρόσθετη αξία με το να τους υποτιμούν.

Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό, δημοκρατία έχουμε και ο καθένας, ευτυχώς, μπορεί να λέει ελεύθερα τη γνώμη του.

Ωστόσο, πείτε μου λίγο, πόσες μπάντες ξέρετε που να κατάφεραν αυτήν την κατά βάση σκυλοχώρα να την τραβήξουν να κάνει headbanging επί μία εβδομάδα; Να κάνουν όλους εμάς, τους μουσικούς παρίες, να γίνουμε το απόλυτο επίκεντρο; Εγώ, πάντως, μόνο τους Metallica. 🎵 Ambient εισαγωγή, δεν είμαστε σίγουροι που θα καταλήξει ο παλμός από τα ηχεία μέχρι που μια μελωδία μας το μαρτυρά.

Το “Unforgiven” μπορεί να είναι ανάμεσα στα κομμάτια που έχουν καεί από το airplay.

Ζωντανά όμως μετατρέπεται σε μεταφυσική εμπειρία.

Σε ανατριχιαστικό βίωμα που θυμίζει ό, τι αισθανθήκαμε στην πρώτη μας ακρόασή του.

Οι τόνοι κατέβηκαν, όπως και το tempo και οι εικόνες έγιναν προσωρινά ασπρόμαυρες.

Αλλά δεν μπορεί να μείνει εκεί ήδη από τα ξεκινήματα.

Και για να ισιώσουμε το πυρ του “Fuel” έρχεται να ξανανάψει τα αίματα.

Αρχοντικά πράγματα, η αδρεναλίνη φτάνει κόκκινο. 😮 Όταν όμως ο Ζορμπάς μετατρέπεται στο γκαραζάτο τσίριγμα του “Δε Χωράς Πουθενά” τότε είναι που πραγματικά κάθε έννοια λογικής φεύγει απ’ το παράθυρο.

Και όταν μαζί με τον Rob βρισκόμαστε να γκαρίζουμε «Τι κρίμα» με το ΟΑΚΑ να σείεται είναι που λέμε ότι αυτό ναι, ΔΕΝ το περιμέναμε.

Καλού κακού κάποιος να πάρει τηλέφωνο τον Αγγελάκα να ρωτήσει αν είναι καλά ή έπαθε έμφραγμα απ’ τη χαρά του. ❗❗Φυλάνε μια ακόμα έκπληξη. Μεγάλη.

Το “Fade To Black” είναι ένα κομμάτι που ακόμα κι αν δεν ακούω συχνά Metallica στο σπίτι πλέον, το τιμώ για προσωπικούς λόγους και πρόσφατες αναμνήσεις.

Και το να ακούγεται η ακουστική του κιθάρα κάτω από τα αστέρια με τις ιαχές του κόσμου, οδηγεί σε δάκρυα που δεν έχω ρίξει σε συναυλία εδώ και χρόνια.

Και αναλογιζόμενοι ότι δε βλέπω μπροστά μου τα παιδαρέλια του “Ride The Lightning” αλλά τέσσερις ώριμους ανθρώπους που έχουν ζήσει πράγματα, το μετατρέπει σε επίπονα πανέμορφο βίωμα. 🖊️ Και αφού ο Φοίβος σάς τα περιέγραψε με το “νι” και με το “σίγμα”, θα πιάσω αυτά τα πιο γενικά (να ‘σαι καλά ρε μ@λάκα). Έκαναν λάθη οι Metallica; Ναι και μάλιστα κάμποσα.

Πόση σημασία έχει αυτό όμως από το 0 έως το 100; -100! Οι Metallica ουδέποτε ήταν η μπάντα που θα σε εντυπωσίαζε με τις τεχνικές της ικανότητες, ακόμα και αν αυτές είναι υπαρκτές και αρκετές φορές πάρα πολύ υψηλές. ❤️ Οι Αμερικανοί ήταν ανέκαθεν το σχήμα που μίλαγε στην καρδούλα σου, που θα σε έκανε από τα πρωτοεφηβικά σου χρόνια, έως τώρα που βλέπεις φάτσα κάρτα τα δεύτερα -άντα, να παίζεις air guitaring σαν να μην υπάρχει αύριο.

Και τα live τους ήταν, είναι και υποθέτω θα παραμείνουν μία κατάθεση ψυχής τεσσάρων (+ έναν ακόμα κάπου εκεί ψηλά) τύπων που, βγάζοντας τα εσώψυχά τους επί σκηνής, σου μεταδίδουν μία ενέργεια πρωτοφανή.

Πραγματικά, όσες φορές και αν τους έχω δει, που είναι μπόλικες, πάντα υπάρχουν στιγμές που τα πάντα γύρω μου μοιάζουν μεταφυσικά. ➡️ Οπότε, υποθέτω ότι άπτεται στη λογική του καθενός τι θα κρατήσει.

Όπως προείπα, δημοκρατία έχουμε, ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του, αν όμως, πάνω από την αίσθηση του να ακούς ζωντανά τα κομμάτια που σε έκαναν να αφήσεις μαλλιά, στίχους που θα θυμάσαι απ’ έξω για όλη σου τη ζωή, βάζεις τα ένα, δύο, πέντε, or whatever λάθη, επίτρεψέ μου να σε θεωρώ ψιλομίζερο. 🤜 Πάμε και στο δεύτερο κομμάτι που αφορά το ποιοι ήρθαν στη συναυλία.

Αρχικά, να ηρεμήσουμε λίγο που θα κάνουμε κουμάντο στο τι θα ακούει ο καθένας.

Όποιος θέλει, θα πηγαίνει όπου θέλει.

Εξάλλου, έχει κάπως πλάκα να βλέπεις τύπους που νομίζουν ότι οι Metallica είναι το “Nothing Else Matters” να τρώνε απροετοίμαστοι στη μούρη το ωστικό κύμα του «Die by my hand». Αλλά εκεί είναι και η πραγματική τους δύναμη, ότι ακόμα και αυτούς, για δύο ώρες τους έκαναν metalheads. 👏 Για να κλείσουμε, είδαμε ζωντανά τους Metallica, τη μεγαλύτερη μπάντα του πλανήτη (και όχι μόνο θα πω – είμαι οπαδός, τι θέλετε να κάνω;) ανεξαρτήτως είδους.

Και πώς ήταν το live τους; Όπως είναι όλα τους, μια εμπειρία ζωής που, μόνο αν τη ζήσεις, την κατανοείς πλήρως. #DEPARTGR

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences