Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα είναι η Γιορτή της Μητέρας. Μια ημέρα γεμάτη φωτογραφίες, αναρτήσεις, όμορφες λέξεις και συγκίνηση γύρω από τους οικογενειακούς δεσμούς.

Και ίσως τώρα περισσότερο από ποτέ, σε μια εποχή όπου μπορούμε με ένα φίλτρο ή με την τεχνολογία να ωραιοποιήσουμε μια εικόνα και να σβήσουμε τις ατέλειες, αξίζει να αναρωτηθούμε πόσο συχνά προσπαθούμε να κάνουμε το ίδιο και με τις σχέσεις μας.

Όπως «διορθώνουμε» μια φωτογραφία για να μη φαίνονται οι ρωγμές, έτσι πολλές φορές ωραιοποιούμε και τη σχέση μητέρας και παιδιού.

Στο όνομα της «ιερής μητρότητας» δικαιολογούνται συχνά συμπεριφορές που αφήνουν βαθιά ψυχικά αποτυπώματα.

Η κακοποίηση, ο ναρκισσισμός, η απαξίωση, η συνεχής επίκριση, η ψυχρότητα, τα ψίχουλα αγάπης, η συναισθηματική απόσταση και η αδιαφορία δεν παύουν να υπάρχουν επειδή προέρχονται από μια μητέρα.

Η ψυχολογία εδώ και χρόνια αναγνωρίζει πως ο πρώτος δεσμός της ζωής μας επηρεάζει βαθιά την αυτοεκτίμηση, την αίσθηση ασφάλειας και τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους. Ο John Bowlby μίλησε για τη θεωρία του δεσμού και το πόσο σημαντική είναι η συναισθηματική διαθεσιμότητα του γονέα, ενώ η Donald Winnicott αναφέρθηκε στη «αρκετά καλή μητέρα», όχι στην τέλεια μητέρα.

Γιατί τέλεια μητέρα δεν υπάρχει.

Υπάρχει όμως η μητέρα που προσπαθεί.

Και τελικά μάνα δεν γεννιέσαι μόνο. Γίνεσαι.

Γίνεσαι μέσα από την επίγνωση, την ευθύνη, την τρυφερότητα, τη δυνατότητα να αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να εξελίσσεσαι μαζί με το παιδί σου.

Ανάμεσά μας υπάρχουν υπέροχες μητέρες που δεν έκαναν ποτέ παιδιά.

Υπάρχουν γυναίκες και άντρες με βαθιά μητρική ενέργεια.

Άνθρωποι που φροντίζουν, που αντέχουν, που προστατεύουν, που αγαπούν χωρίς να πνίγουν.

Υπάρχουν οι γατομάνες, οι σκυλομάνες, οι μητρικές φίλες, οι φίλοι που στάθηκαν σαν οικογένεια όταν έλειψε η οικογένεια.

Σήμερα θέλω να πω χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες που παλεύουν καθημερινά να είναι εντάξει απέναντι στα παιδιά τους, στον σύντροφό τους, στη δουλειά τους, στις φιλίες τους και ταυτόχρονα απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.

Σε όλες εκείνες που κουράζονται, αμφιβάλλουν, πέφτουν και ξανασηκώνονται, αλλά συνεχίζουν να αγαπούν.

Χρόνια πολλά στην τρυφερότητα, στη φροντίδα, στη μητρική αγάπη και στο μητρικό ένστικτο που υπάρχει σε όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη, αρσενικά και θηλυκά.

Και εύχομαι κάτι ακόμα.

Να μη χρειάζεται να κουκουλώνουμε τις σχέσεις μας για να μοιάζουν «σωστές». Να έχουμε το θάρρος να τις βλέπουμε όπως πραγματικά είναι.

Με γενναιότητα, ειλικρίνεια και αποδοχή.

Γιατί μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει θεραπεία, ουσιαστική επαφή και αληθινή αγάπη.

Και για όλους εκείνους που νιώθουν πικραμένοι, απομακρυσμένοι ή παραγκωνισμένοι από τη ζεστασιά της μητρικής σχέσης, στέλνω σήμερα μια μεγάλη αγκαλιά.

Ίσως αυτοί να τη χρειάζονται περισσότερο από όλους.

Ας είναι αυτή η ημέρα όχι μόνο μια ημέρα γιορτής, αλλά και μια ημέρα αναστοχασμού γύρω από το τι πραγματικά εκπροσωπεί η μητρότητα. Katerina Stathopoulou Mental Health Counseling Trainee Clinical Reflexologist (ITEC Certified) Founder of Alopi Living – Reflexology & Wellness Clinic 📧 stathkat@yahoo.gr 📞 +30 698 793 7286 ☎ +30 210 346 3686 LinkedIn: Katerina Ekaterini Stathopoulou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους