Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Άντε κάνε κανά παιδί και άσε τα σκυλιά!" "Έλεος, ζώο είναι, όχι το παιδί σου!" "Γι’ αυτό δεν έκανες παιδιά, γιατί νοιάζεσαι πιο πολύ για τα ζώα παρά για τους ανθρώπους." "Το έχεις παρακάνει, δεν είναι μέλος της οικογένειας." "Αυτά είναι για άτεκνες γυναίκες.

Γατομαμάδες και σκυλομαμάδες, και γελάει ο κόσμος." Όλοι τα έχουμε ακούσει να λέγονται αυτά.

Κάποιες και κάποιοι τα ακούσαμε και από φίλους και συγγενείς, αλλά και από άγνωστους με τρομερή αδιακρισία.

Τελικά τι σημαίνει αυτή η "επίθεση", η εμμονή μερίδας της κοινωνίας να ασχολείται με όσες (και όσους) επέλεξαν να μην κάνουν παιδιά και έφτιαξαν μια οικογένεια διαφορετική; Τι κρύβει; "Αφού δεν έγινες μητέρα με τον τρόπο που εγκρίνω εγώ, με τον τρόπο που συνηθίζεται, η φροντίδα σου, τα συναισθήματά σου, η ζωή σου όλη είναι γελοία.

Αφού δεν αγαπάς όπως πρέπει και ότι πρέπει, τότε η αγάπη σου είναι παθολογική." Ημέρα της Μητέρας σήμερα, και αισθανόμαστε την ανάγκη να μιλήσουμε εκ μέρους πολλών γυναικών, που ξέρουν πολύ καλά ότι το σκυλί ή το γατί τους δεν είναι παιδιά τους, όμως το θέμα δεν είναι τι ξέρουν οι ίδιες, αλλά τι έχουν αποφασίσει οι άλλοι για αυτές.

Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο, το να σε ενοχλεί τόσο πολύ η σύνδεση κάποιου ανθρώπου με ένα ζώο.

Τόσο που φτάνεις στο σημείο να τον προσβάλεις και να θέλεις να τον μειώσεις.

Κάποιοι άνθρωποι, όταν βλέπουν μια σχέση αγάπης, αντί να την αναγνωρίσουν, την κοροϊδεύουν, γιατί -προφανώς- με αυτόν τον τρόπο ίσως νιώσουν λιγότερο φτωχοί συναισθηματικά οι ίδιοι.

Δεν είναι δυνατόν να αποκαλούμε "τρελή” μια γυναίκα απλά και μόνο επειδή αγαπά βαθιά ένα πλάσμα που εξαρτάται από αυτήν.

Άλλωστε το "φυσιολογικό" για τον καθένα μας είναι αυτό που έχει μέσα του.

Μιλώντας ανθρώπινα, γιατί ένας άνθρωπος που βλέπει μια γυναίκα να φροντίζει ζώα, να σώζει ζωές, να δίνει χρόνο, χρήμα, κόπο και ψυχή, η πιο αυθόρμητη αντίδρασή του να είναι το "Δεν είναι παιδιά σου, είσαι τρελή!". -Γιατί θέλει να "την βάλει στη θέση της". Δεν τον πειράζει το ότι αγαπά τα ζώα, αλλά τον ενοχλεί ότι μια γυναίκα μπορεί να βρίσκει νόημα στην ζωή, έξω από το κοινωνικό πρότυπο, γάμος/παιδιά, και την χτυπά εκεί που νομίζει πως θα την πονέσει, δηλαδή στην μητρότητα. -Συναισθηματικό κενό.

Οι πιο πολλοί άνθρωποι, δυστυχώς, δεν καταλαβαίνουν την αγάπη εάν δεν είναι με τον δικό τους τρόπο.

Και ότι δεν καταλαβαίνουν το φοβούνται και του επιτίθενται. -Ανάγκη απαξίωσης.

Όταν κάποιος δεν μπορεί να νιώσει και να κατανοήσει μια πράξη ανιδιοτέλειας, προσπαθεί να μειώσει αυτόν που τη κάνει.

Είναι κλασικό.

Δεν μπορώ να κάνω αυτό που κάνεις, άρα θα το γελοιοποιήσω. -Δυσφορία στην γυναικεία ελευθερία επιλογής.

Μια γυναίκα χωρίς παιδιά, που επιλέγει να δώσει τη φροντίδα της όπου εκείνη θέλει, είναι κάτι πολύ άβολο να το διαχειριστεί μια κοινωνία που τις θέλει μόνο όπως τις "εγκρίνει". Αν φροντίζει παιδί, τη λένε μάνα.

Αν φροντίζει ζώο, τη λένε τρελή.

Τόσο απλά.

Και τελικά, ποιό είναι το μεγάλο κακό που κάνει αυτή η γυναίκα; Αγαπά.

Δεν βλάπτει κανέναν.

Άρα αν κάποιος βρίσκει αφορμή σε κάτι τόσο ξεκάθαρα καλό για να την προσβάλει, το πρόβλημα είναι δικό του και είναι η απουσία σεβασμού και ενσυναίσθησης.

Αν κάτι τέτοιο ενοχλεί και χλευάζεται ακόμα και σήμερα, είναι βέβαιο πως έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε και πολλά να αλλάξουμε.

Όταν ακόμα στοχοποιούνται οι γυναίκες για την επιλογή τους να μην κάνουν παιδιά, αλλά να δώσουν ζωή μέσα από φροντίδα και αφοσίωση σε πλάσματα που χωρίς αυτές δεν θα ζούσαν, τότε το πρόβλημα είναι της κοινωνίας που αδυνατεί να καταλάβει πως καμιά ζωή δεν χρειάζεται να πάρει έγκριση, ούτε να δώσει εξηγήσεις για το πως θα μοιραστεί.

Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες, όπως κι αν επέλεξαν αυτές να υπάρξουν.

Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες, που δεν χώρεσαν την ζωή τους σε κανένα καλούπι. Είστε αυτές που κάνετε την γη να συνεχίζει να γυρνάει. One Mother Love ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους