Μητροτητα (και όχι μόνο) και ρατσισμος Γιορτη της μητερας σήμερα αλλα εγω που σκεφτομαι παντα αναποδα μετρησα τις γυναικες μητερες και τις γυναικες μη μητερες που γνωριζω... και η συντριπτικη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θυμηθηκα λοιπον μια συνέντευξη της Μπριζίτ Μπαρντό που λέει μεταξύ αλλων και ότι «Όταν ήμουν έγκυος αισθανόμουν σαν να είχα καρκινικό όγκο στην κοιλιά μου» και αμέσως θυμηθηκα μια φίλη μου που είχε μείνει έγκυος και είχε φρικάρει τόσο που νόμιζε ότι μέσα της μεγαλώνει ένα τέρας και μέχρι να κάνει έκτρωση τα είχε δει όλα από τον τρόμο.

Γνωρίζω πολύ κόσμο που δεν έχει παιδιά επειδή δεν θέλει παιδιά.

Επειδή ο περισσότερος κόσμος θέλει παιδιά και έχει παιδιά (κάποιοι θέλουν και δεν μπορουν) και μπραβο τους να τα χαιρονται, αυτο δε σημαινει οτι πρεπει να ειναι και ρατσιστες με κεινους που δεν εχουν.

Και δυστυχως είναι ένας ρατσισμός που τον πληρώνουν κυρίως οι γυναίκες.

Φίλες μου που τρέμουν στην ιδέα οτι μπορει να ειχαν ενα παιδι μου εχουν εξομολογηθει οτι οι γυναικες με παιδια τις αντιμετωπιζαν λιγο σαν να τις λυπουνται, λίγο σαν αφ υψηλού.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με εκείνους που επιλέγουν να ζουν μόνοι.

Ένας φίλος μου ζωγράφος 65 χρονών που για πρώτη φορά στη ζωή του μένει μόνος εδώ και κανα δυο χρόνια μου λέει συνέχεια τι έχανε τόσο καιρό! Νομίζω πως αν δεν υπήρχε πρόβλημα χώρου θα μέναμε όλοι μόνοι.

Πιστεύω πως οι κυβερνήσεις ενθαρρύνουν τους πολίτες να μένουν δυο-δυο, τρεις-τρεις σε σχήματα τύπου οικογένειας, συμβίωσης κλπ για να τους χωρέσουν διαφορετικά θα μέναμε όλοι σε ουρανοξύστες.

Δεν αρέσει σε όλους η οικογένεια ρε παιδιά πως να το κάνουμε, ούτε η συμβίωση αρέσει σε όλους.

Επειδή είναι και πάλι περισσότεροι αυτοί που έχουν οικογένεια σαν να χουν μια υπεροψία σε σχέση με κείνους που δεν έχουν.

Ένας φίλος μου μου εξομολογήθηκε ποσο προσβεβλημένος είχε νιώσει όταν μετά από ένα μεγάλο διάστημα που ζούσε μόνος άρχισε να συζει με μια κοπελα και ολοι οι δικοι του έδειχναν τετοιον ενθουσιασμό και τέτοια χαρά λες και τον λυποντουσαν πριν και δεν του το λεγαν.

Μου είχε πει χαρακτηριστικά: εγώ ποτέ δε θα λεγα σε κάποιον "αχ τι ωραια που χώρισες... μπραβο... χαρηκα παρα πολυ" οσο κι αν μου φαινονταν φριχτο να συμβιωνει με καποιον, αυτος πως τολμαει και μου το λεει; Τώρα που τα γράφω αυτά και σκέφτομαι τον ρατσισμο με την ομοφυλοφιλια, με τους μαυρους, με τους μοναχικους, μ αυτούς που δεν εχουν παιδια... και αν κατσω να σκεφτω κι αλλο θα βρω πολλους ακομη ρατσισμους... το ζητημα ειναι τελικα αριθμητικο.

Η αριθμητικη υπεροχη σε ολες τις περιπτωσεις κανει καποιους ανεγκεφαλους ανθρωπους ρατσιστες.

Ξεκολλήστε ρε... πιο ωραια ειναι χωρις κολληματα.. αφηστε τον καθενα να ζει οπως του αρεσει... σταματήστε να συγκρίνετε... ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΗΓΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΗΓΗ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους