Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μέρα που είναι σήμερα, καλό είναι να θυμηθούμε πώς τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από τον δεσμό της μάνας με το παιδί της.

Το βεβαιώνει και η εικονιζόμενη Λούσι, η οποία στα 83 της έγραψε ολόκληρο βιβλίο με τον εύγλωττο τίτλο «Η αθώα» για να αποκαταστήσει την αλήθεια για τη σχέση της με τον γιο της.

Εκεί, με τρυφερότητα που ξεχειλίζει, τον αποκαλεί: «κακό και ηλίθιο, ένα μικρό κάθαρμα... αυτό το άτομο, που δυστυχώς βγήκε από τη μήτρα μου, είναι ψεύτης, απατεώνας, παράσιτο και πάνω απ’ όλα – πάνω απ’ όλα – ένας μικρός τυχοδιώκτης, έτοιμος να κάνει τα πάντα για τα χρήματα και τη φήμη». Ο γιος της, βέβαια, αντιτείνει ότι η μητέρα του «είναι πολύ εγωκεντρική για να γράψει για οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό της». Η Λούσι γεννήθηκε στην Αλγερία το 1926, από Γάλλους γονείς και έγινε γιατρός.

Στα 30 της μετακόμισε στη Ρεϋνιόν με τον άντρα της όπου και γέννησε τον γιο της, τον Μσέλ.

Δυστυχώς, είχαν ήδη κανονίσει να πάνε road trip στην Αφρική, οπότε τον έστειλαν με την κούνια πακέτο στους γονείς της.

Στην ηλικία των πέντε ετών ο Μισέλ μετακόμισε και πάλι, αυτή τη φορά στη Γαλλία, στη γιαγιά από τη μεριά του πατέρα του, η οποία και τον μεγάλωσε. Η Λούσι, εξηγεί ότι ως γιατρός δεν μπορούσε να κάνει τη δουλειά της και να φροντίζει ένα παιδί», συνέχισε όμως να τον βλέπει κάθε χρόνο – κάτι σαν ετήσια μητρική συνδρομή - μέχρι που την ξέκοψε.

Άρα δεν τον εγκατέλειψε αυτή, εκείνος αποφάσισε να εγκαταλειφθεί. Η Λούσι άλλωστε δηλώνει πώς οι «δυτικές γυναίκες της τη δίνουν στα νεύρα με τη μητρική τους αγάπη». Αυτή η περίπλοκη σχέση - στην οποία διίστανται οι απόψεις αν αφήνει η μάνα το παιδί ή το παιδί τη μάνα - γέμισε τον Μισέλ με πικρία, αλλά τον προίκισε και με πλούσιο ταλέντο, με αποτέλεσμα να γίνει διάσημος συγγραφέας.

Της ανταποδίδει, λοιπόν, το δώρο, σε ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του, φωτογραφίζοντάς τη ως γυναίκα που αφήνει το μωρό της στη σοφίτα, μέσα στα κακά του, για να απολαύσει τον ελεύθερο έρωτα σε μια αλλόκοτη σέχτα. Η Λούσι, ωστόσο δεν εκτίμησε τη χειρονομία καλής θέλησης, αφού μόλις διάβασε το βιβλίο απείλησε ότι «αν ξαναχρησιμοποιήσει το όνομά της θα του ρίξει μια μπαστουνιά στο πρόσωπο και θα του σπάσει τα δόντια». Πάντα συγκινεί η στοργή της μάνας. Ο Μισέλ δεν είναι άλλος από τον Μισέλ Ουελμπέκ και το βιβλίο στο οποίο φωτογραφίζει τη Λούσι, με το επίθετό της, μάλιστα, είναι τα Στοιχειώδη Σωματίδια.

Μήπως τελικά πίσω από κάθε μεγάλο συγγραφέα κρύβεται μια απούσα μητέρα; Μήπως όλα αυτά που γράφει ο Ουελμπέκ για την παρακμή της Δύσης, την εγκατάλειψη, τη μετασεξουλική κοινωνία οφείλονται στο ότι εκείνος έκανε ελάχιστο σεξ ενώ η μάνα του πάρα πολύ; Εν τέλει, υπάρχουν δύο τρόποι να διαχειριστείς το Οιδιπόδειο.

Ο ένας είναι να ξοδέψεις μια περιουσία στους ψυχολόγους. Ο άλλος, να βγάλεις μια περιουσία γράφοντας για αυτό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους