Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μεγαλώνοντας θαρρώ δεν πρέπει να λέμε ευχαριστώ στις μάνες, πιστεύω πως περισσότερο οφείλουμε μια συγνώμη.

Άλλοτε μικρά κορίτσια που έπαιζαν σε μια αυλή με κούκλες μωρά, να εκπαιδευτούν, να ωριμάσουν μέσα τους την μελλοντική τους φυλακή.

Η απώλεια της ατομικότητας, η απόσταξη της ψυχής και του σώματος τους μέσα σε ένα νέο σώμα που πλάστηκε μέσα στην φρέσκια σάρκα τους, την έσκισε βίαια για πάντα.

Ήσουν δεν ήσουν έτοιμη γι αυτή τη δουλειά, τώρα είναι ισόβια κι ας μην ξέρεις της προδιαγραφές Πώς είναι αναρωτιέμαι να μην ζεις πια για σένα; Καταπατημένα θέλω που χάνονται στα θέλω των παιδιών, του άντρα, της κοινωνίας.

Προστάτιδες του μέλλοντος και της αφθονίας της ανθρωπότητας είναι βαρύ το έργο σας.

Φορέστε τα ατσάλινα δεσμά σας και περάστε τον χρόνο από κορίτσια σε γυναίκες, σε μάνες σε γιαγιάδες και κλείστε τα μάτια δίνοντας μόνο στους άλλους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους