Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή το βίντεο της συναδέλφου που παραπονιέται για την εξαήμερη εφημερία έκανα μερικές σκέψεις και γεννήθηκαν κάποιες απορίες.

Θέλω να ρωτήσω τους συναδέλφους που εργάζονται στα ιδιωτικά νοσοκομεία και στα νοσοκομεία του εξωτερικού πως αισθάνονται... Πως αισθάνεστε συνάδελφοι που η γιαγιά σας κι ο παππούς σας, που πλήρωναν εισφορές ΜΙΑ ΖΩΗ, τώρα περιμένουν τουλάχιστον 5 ώρες για να εξεταστούν και γύρω στο οκτάωρο για να τους κάνουν εισαγωγή; Σας ρωτάω γιατί κάθε φορά που σκέφτομαι να φύγω από την Ελλάδα για έναν πιο παχουλό μισθό και πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, φοβάμαι ότι θα με τρώνε οι τύψεις κάθε φορά που θα κάνω καλό σε κάποιον ξένο και όχι σε Έλληνα.

Περνάνε τέτοιες σκέψεις από το μυαλό σας άραγε ή είμαι υπερβολική που τις φοβάμαι; Ήταν εύκολο να μη σκέφτεστε ότι γυρίσατε την πλάτη στα προβλήματα της πατρίδας που το χώμα της είναι ΒΑΜΜΕΝΟ από το αίμα των παππούδων σας ή σας βασανίζουν κι εσάς τέτοιες σκέψεις; Κι εσείς συνάδελφοι του ιδιωτικού τομέα μιλάτε καθόλου με συναδέλφους από τα δημόσια νοσοκομεία; Σας λένε ότι κάνατε καλά που φύγατε από το ΕΣΥ; Σας λένε ότι η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία γίνεται όλο και πιο αβάσταχτη; Περνάει άραγε από το δικό σας μυαλό ότι η γιαγιά σας κι ο παππούς σας που πλήρωναν εισφορές μια ζωή, αυτοί που σας προστάτευαν όταν είσασταν παιδιά, τώρα που έχουν ανάγκη από υποστήριξη, από κάποιον να παλέψει για εκείνα που ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ, τρέχουν στα δημόσια νοσοκομεία και πεθαίνουν περιμένοντας στην ίδια σειρά με τους αλλοδαπούς, με ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ μετανάστες που δεν έχουν πληρώσει ΟΥΤΕ ένα ευρώ; Κι εσείς συνάδελφοι του δημοσίου, τηρείτε ΑΥΣΤΗΡΑ τη σειρά προτεραιότητας στα ΤΕΠ, ΑΔΙΚΩΝΤΑΣ τους συμπατριώτες σας που έχουν φτύσει το γάλα που βύζαιναν για να πληρώσουν τα ταμεία ώστε να μην είστε ανυπάκουοι στην ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ κυβέρνηση που θέλει τους μετανάστες στην ίδια σειρά με τους Έλληνες; Ή μήπως είστε από εκείνους που ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ την ταμπέλα του "ρατσιστή" που θα σας κρεμάσουν ΑΔΙΚΑ οι δικοί μας ανεγκέφαλοι; Γιατί το να προσπαθείς να διορθώσεις την αδικία, δεν σημαίνει πως είσαι ρατσιστής... Μόνο ένα πράγμα μου λείπει από το δημόσιο: η επαφή με τους παππούδες και τις γιαγιάδες.

Τα χαμογελαστά, γεμάτα ικανοποίηση μάτια τους κάθε φορά που με άκουγαν να λέω σε κάποιον ΞΕΝΟ να περιμένει στην άκρη κι ας έχει έρθει η σειρά του να εξεταστεί γιατί η γιαγιά πλήρωνε ταμεία σε όλη της τη ζωή.

Και αν ο ξένος μου παραπονιόταν ή φώναζε, του έλεγα με ΔΙΠΛΗ ευχαρίστηση πως κάνω κουμάντο ΕΓΩ στον χώρο της εργασίας μου και πως θα εξετάσω όποιον κρίνω ΕΓΩ πως πρέπει να εξεταστεί πρώτος... Μου λείπουν πολύ αυτές οι μικρές στιγμές που είχα τη δύναμη να αποδώσω ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, να πάρω πίσω λίγο από το ΑΙΜΑ των προγόνων μου και να αισθανθώ αδελφωμένη με τους συμπατριώτες μου.

Όσο κουρασμένη κι αν ήμουν από τις απανωτές εφημερίες, το ότι ήμουν στην ΠΡΩΤΗ γραμμή ήταν για μένα ΦΑΡΜΑΚΟ! Καλό υπόλοιπο Κυριακής!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους