Κάπου στην πορεία αυτής της χώρας, γράφτηκε μια βολική ιστορία. Μια ιστορία κομμένη και ραμμένη για δελτία ειδήσεων, επετειακά αφιερώματα και τηλεοπτικά πάνελ με τους ίδιους ανθρώπους που επί χρόνια...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σύμφωνα με αυτή τη βολική αφήγηση, η Ελλάδα… καταστράφηκε ξαφνικά το 2015.

Μέχρι τότε όλα κυλούσαν σχεδόν ομαλά, οι κυβερνήσεις ήξεραν τι έκαναν, οι «θεσμοί» μας προστάτευαν, τα μνημόνια ήταν δήθεν αναγκαία θεραπεία και μετά εμφανίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ σαν βιβλική καταστροφή να τα διαλύσει όλα.

Μόνο που η αλήθεια είναι πολύ πιο άβολη.

Και γι’ αυτό ακριβώς αποφεύγουν να τη συζητήσουν.

Γιατί αν ανοίξει πραγματικά η κουβέντα, πρέπει να γυρίσουμε πίσω.

Στην περίοδο της δημοσιονομικής απάτης.

Στην εγκληματική ανικανότητα του πολιτικού συστήματος.

Στην απόδραση Καραμανλή από την εξουσία αφήνοντας πίσω καμένη (στην Ηλεία κυριολεκτικά…) γη – πάρτι είχε στηθεί τότε από τα golden boys της ΕΡΤ ως τα deals με τους παπάδες στο Βατοπέδι. Στο Καστελόριζο και στο πρώτο σοκ των μνημονίων.

Στην κοινωνική διάλυση που βαφτίστηκε «διάσωση». Στο δημοψήφισμα του Γιώργου Παπανδρέου που δεν έγινε ποτέ επειδή τρόμαξαν οι πάντες μήπως μιλήσει ο λαός (και τον έριξε εν μια νυκτί ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ας μην ξεχνάμε). Στην κυβέρνηση Παπαδήμου που προέκυψε χωρίς εκλογές λες και η δημοκρατία ήταν τεχνική λεπτομέρεια. Στο PSI που παρουσιάστηκε σαν εθνικός θρίαμβος ενώ εξαΰλωσε ασφαλιστικά ταμεία, μικροομολογιούχους και περιουσίες.

Και μετά; Η (συγ)κυβέρνηση Σαμαρά.

Η συγκυβέρνηση του φόβου, της καταστολής και της «success story» προπαγάνδας ενώ η κοινωνία πνιγόταν.

Το mail Χαρδούβελη που κατέληξε διεθνές ανέκδοτο.

Η πλήρης πολιτική αποτυχία ενός συστήματος που είχε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα αλλά συνέχιζε να κυβερνά με ύφος χιλίων καρδιναλίων και τη στήριξη συγκεκριμένων μιντιακών μηχανισμών.

Αυτά δεν οδήγησαν στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ; Από παρθενογένεση προέκυψε το 36%; Από κάποια συλλογική παράκρουση; Ή μήπως εκατομμύρια άνθρωποι είχαν γονατίσει, είχαν εξευτελιστεί, είχαν δει επιχειρήσεις να κλείνουν, μισθούς να εξαφανίζονται και παιδιά να φεύγουν στο εξωτερικό; Και για να τελειώνουμε και με την άλλη καραμέλα: όχι, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αθώος.

Κάθε άλλο.

Πούλησε ψεύτικες ελπίδες, έταξε πράγματα που δεν μπορούσαν να γίνουν, έπαιξε με αυταπάτες και τελικά υπέγραψε ένα ακόμη μνημόνιο αφού πρώτα έκανε τη χώρα καλοκαιρινό reality με capital controls, ουρές στις τράπεζες και ένα δημοψήφισμα που μετατράπηκε σε κουρελόχαρτο μέσα σε λίγες ημέρες.

Τεράστιες οι ευθύνες του. Ιστορικές. Αδιαμφισβήτητες.

Αλλά η ιστορία δεν ξεκινά εκεί που βολεύει τα… ντοκιμαντέρ και το αφήγημα – όπως και τους επαγγελματίες αναλυτές της μισής αλήθειας.

Το τραγικό 2015 δεν έπεσε από τον ουρανό.

Ήταν αποτέλεσμα μιας επί σειρά ετών πολιτικής αποτυχίας, οικονομικής υποτέλειας, ευρωπαϊκής υποκρισίας και μιντιακής χειραγώγησης.

Μιας περιόδου όπου η εθνική κυριαρχία ξεφτίλιστηκε κομμάτι-κομμάτι και ολόκληρη η κοινωνία μετατράπηκε σε πειραματόζωο λιτότητας.

Η οικονομική, εθνική και κοινωνική διάλυση της χώρας ξεκίνησε επί ΠΑΣΟΚ και Σημίτη όταν, ελλείψει Ανδρέα πια, ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε (και έτρωγε με χρυσά κουτάλια, όπως ο Τσοχατζόπουλος) και συνεχίστηκε με τη διόγκωση του εξωτερικού χρέους και την ανικανότητα στην οικονομική πολιτική επί Καραμανλή και των συν αυτώ.

Και όλα αυτά έφεραν το μνημόνιο και κατόπιν ένα αριστερό παρεάκι που δεν ήξερε πώς να κυβερνήσει και σήμερα έχει διαλυθεί σε δέκα κομμάτια.

Αλλά αυτά είναι δύσκολες κουβέντες.

Δεν χωράνε εύκολα σε τηλεοπτικά αφηγήματα με καλούς και κακούς.

Δεν εξυπηρετούν όσους έσπρωξαν τη χώρα στον τοίχο και σήμερα παριστάνουν τους ιστορικούς αναλυτές. Και κυρίως, απαιτούν κάτι σπάνιο στην Ελλάδα: μνήμη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους