Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν ισχυριστώ οτι όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός βασίστηκε στους ώμους γαϊδάρων δεν θα είναι υπερβολή.

Και μπορεί το όνομα του συμπαθούς τετράποδου να χρησιμοποιήθηκε άδικα για να περιγράψει τα χειρότερα ανθρώπινα ελαττώματα, όμως το ταπεινό γαϊδουράκι μας βοήθησε όσο κανένα άλλο ζώο να μεταβούμε απο τους τροφοσυλλεκτικούς οικισμούς της νεολιθικής εποχής στις αστικές κοινωνίες στις οποίες ζούμε έως σήμερα.

Ο γάιδαρος εξημερώθηκε στην Ανατολική Αφρική, ίσως στην Αίγυπτο, περίπου πριν από 5000 χρόνια.

Μπορεί και πολύ περισσότερα κατά κάποιους ερευνητές.

Σε αντίθεση με το δυνατότερο και ταχύτερο άλογο που προερχόταν από τις στέπες της δυτικής Ασίας και της ανατολικής Ευρώπης, το γαϊδουράκι ήταν πλήρως εξοικειωμένο με τα ξηρά και φτωχά περιβάλλοντα της Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής.

Δούλευε ακούραστα χωρίς πολλές απαιτήσεις.

Ο σίγουρος και σταθερός βηματισμός του το βοηθούσε να διασχίζει τα πιο κακοτράχαλα εδάφη.

Υπήρξε το πλοίο της ερήμου πριν απο την εμφάνιση της καμήλας.

Και το μικρό του μέγεθος το καθιστούσε διαχειρίσιμο ακόμα και από ένα μικρό παιδί.

Γιαυτό προτιμήθηκε στα εμπορικά καραβάνια που έδιναν ζωή στις πόλεις όπου ξεκίνησαν οι πρώτοι πολιτισμοί.

Καραβάνια που βοήθησαν τους πολιτισμούς της Αιγύπτου, της Ασσυρίας, της Βαβυλώνας, της Περσίας, να αναπτυχθούν, να ακμάσουν, να μεγαλουργήσουν, και, όπως είναι η μοίρα όλων των μεγάλων πολιτισμών, εν τέλει να αντικατασταθούν και να ξεχαστούν.

Η διασταύρωση του γαϊδουριού με το άλογο, μας έδωσε ένα ακόμα πολύτιμο υποζύγιο που συνδύασε τα καλύτερα στοιχεία των δύο γονιών: το μουλάρι.

Απο το άλογο πήρε το μέγεθος και τη δύναμη ενώ απο το γάιδαρο την υπομονή και τη σταθερότητα.

Ίσως και λίγη από την ιδιοτροπία του που θα δούμε παρακάτω.

Και ενώ ο ξάδερφός του, το άλογο, κουβαλούσε στην πλάτη του στρατηγούς, έσερνε άρματα και βοηθούσε τους ανθρώπους να χύσουν ο ένας το αίμα του άλλου, το γαϊδουράκι κουβαλούσε στα μετόπισθεν τροφές, νερό, φάρμακα, πρώτες ύλες, οικοδομικά υλικά και οτι άλλο έδινε ζωή στις κοινωνίες των ανθρώπων.

Παρόλα αυτά, ήταν το άλογο που υμνήθηκε, θαυμάστηκε, πρωταγωνίστησε σε ιστορίες, μύθους και ηρωικά έπη, έγινε αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής, σύμβολο μεγαλοπρέπειας και ομορφιάς.

Ενώ το γαϊδουράκι παρέμεινε στην αφάνεια, τόσο ταπεινό ώστε επιλέχθηκε συμβολικά ως το ζώο που θα ίππευε ο Ιησούς κατά την είσοδό του στην Ιερουσαλήμ.

Τα γαϊδουράκια έχουν κάποιες ιδιοτροπίες.

Είναι πιο ανεξάρτητοι χαρακτήρες από τα άλογα και πιο δύσκολο να κερδίσει κάποιος την εμπιστοσύνη τους.

Γιαυτό δεν πείθονται εύκολα να κάνουν κάτι που δεν θέλουν ή θεωρούν επικίνδυνο.

Αυτό ερμηνεύεται λανθασμένα ως πείσμα ή ανυπακοή.

Και η συνήθης μέθοδος της πειθώς μέσω του ξύλου δεν βοηθά και πολύ να αναπτυχθεί μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του ζώου και του χειριστή του.

Τα γαϊδουράκια της Ελλάδας χωρίζονται σε δύο τύπους: Ο ευρωπαϊκός τύπος είναι οι γάιδαροι που εισήγαγαν οι ρωμαίοι στην κεντρική Ευρώπη.

Πρόκειται για μεγαλόσωμα και δυνατά ζώα. Ο Κυπριακός γάιδαρος είναι αυτής της κατηγορίας.

Ο μεσογειακός τύπος.

Είναι τα γαϊδουράκια που προέρχονται από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Μικρόσωμα, καφέ ή γκρι, με το χαρακτηριστικό ‘σταυρό’ στη ράχη. Στην Ελλάδα είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος.

Το μικροσκοπικό γαϊδουράκι απο το Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας έχει ύψος στους ώμους μόλις ένα μέτρο. Αποτελεί σπάνια τοπική γραμμη με μόλις 25-30 ζώα να εκτρέφονται σε επιλεγμένες φάρμες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους