Σήμερα μας εύχονται όλοι... και μας αγαπούν... γιατί είμαστε καλές μανάδες... δηλαδή; είμαστε λέει δυνατές κι αλύγιστες, βουνά και βράχοι... πάντα παρούσες... τρυφερές και γλυκιές... ακούραστες...

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα μας εύχονται όλοι... και μας αγαπούν... γιατί είμαστε καλές μανάδες... δηλαδή; είμαστε λέει δυνατές κι αλύγιστες, βουνά και βράχοι... πάντα παρούσες... τρυφερές και γλυκιές... ακούραστες... Άτλαντες... δεν ξέρω... εγώ στη μάνα μου θέλω ένα μεγάλο ευχαριστώ να πω για κάθε φορά που μου είπε να βγάλω τις αλυσίδες που δένουν στα πόδια των μανάδων όλοι οι γύρω... την ευγνωμονώ για κάθε φορά που αυτή έβγαλε, έστω έναν κρίκο από την αλυσίδα αυτή, από τα δικά της πόδια... κι έτσι με έμαθε ότι δεν είναι κακό να μη χωράς στο κουστούμι που σου φορούν... και την "κακιώνω" για κάθε φορά που μου τις έσφιξε... την ευγνωμονώ για κάθε φορά που μου είπε "κορίτσι μου, δεν φταις για όλα εσύ"... και την "κακιώνω" για κάθε φορά που γέμισα ενοχές γιατί δεν ήμουν ίσως η "καλή" μανούλα που θέλαν όλοι... την ευγνωμονώ για κάθε φορά που δεν μας βάζει πρώτο τραπέζι πίστα στις επιλογές της κι έτσι με απελευθερώνει από τις ενοχές όταν κι εγώ δεν το κάνω... και σήμερα θα ήθελα ο γιος μου να με αγαπά και με σκέφτεται όχι γιατί ήμουν πάντα κερί αναμμένο, -που δεν ήμουν πάντα-, αλλά γιατί πρόσεξα και τον εαυτό μου... γιατί δεν ήμουν απλώς μια μανούλα αλλά ένας άνθρωπος με ανάγκες και ρόλους... εγώ σήμερα θα ήθελα να θυμόμαστε όσες μανούλες ζουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα και να τους πούμε να φύγουν κι όχι να αντέξουν... και να απαιτήσουμε δομές για να τις φροντίσουν και να τις στηρίξουν... να θυμηθούμε ότι την ευθύνη των παιδιών δεν την έχουν οι μανούλες και οι άλλοι βοηθάνε αλλά την έχει το ζευγάρι με ισοτιμία και κοινή ευθύνη... να θυμηθούμε ότι οι μανούλες έχουν δικαιώματα στη γονική άδεια, τη λοχεία κλπ, όχι για να τα κάνουν όλα, αλλά για να αναπνέουν κι αυτές... και να ζητάμε τέτοια δικαιώματα για τους πατεράδες ώστε να μοιράζονται κι όχι να βοηθούν... κορίτσια μου, τα παιδιά μας να τ' αγαπάμε και να τα φροντίζουμε να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι, όχι εγωκεντρικοί που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος γυρνά γύρω τους... για να νοιάζονται, να νοιαζόμαστε κι εμείς... τον εαυτό μας, τα παιδιά μας και τον κόσμο όλο... σήμερα το μυαλό μου κι η καρδιά μου είναι πρώτα στις μανούλες στην Παλαιστίνη... που κατουρούν το παξιμάδι να γίνει μαλακό και να ταΐσουν τα μωρά τους γιατί αν το μαλακώσουν με το βρώμικο νερό κινδυνεύουν τα μωρά τους από αρρώστιες... σε αυτό το παξιμάδι κρύβεται όλη η τρυφερότητα του κόσμου...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους