Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε κυβέρνηση που φθείρεται από την αλαζονεία, τη διαπλοκή και την αίσθηση ότι το κράτος της ανήκει προσωπικά και ολοκληρωτικά , αργά ή γρήγορα φτάνει στο ίδιο σημείο, στην αποσύνθεση.

Δεν τιθεται θέμα λοιπόν αν θα «πέσει» αλλά το πότε θα την «ρίξει» η κοινωνία.Και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και την Νέας Δημοκρατίας , δείχνει πλέον όλα τα συμπτώματα μιας εξουσίας που κουβαλά τη φθορά της στο ίδιο της το πρόσωπο.

Όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να λειτουργεί με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης αντί πολιτικής ουσίας, όταν οι θεσμοί μοιάζουν να υπηρετούν την εικόνα και όχι τον πολίτη, όταν τα σκάνδαλα αντιμετωπίζονται σαν παράπλευρος θόρυβος, τότε το τέλος δεν έρχεται απότομα, αλλά νομοτελειακά.

Η κοινωνία μπορεί να αργεί, και να ανέχεται, αλλά κάποια στιγμή ο λογαριασμός πληρώνεται.

Πάντα πληρώνεται. Ύβρις. Νέμεσις. Τίσις.

Ο πιο διαχρονικός κύκλος της ανθρώπινης φύσης και όμως κάθε εξουσία πιστεύει πως δεν αφορά την ίδια . Οι κυβερνήσεις πέφτουν ακριβώς τη στιγμή που νομίζουν ότι ελέγχουν τα πάντα.

Το πραγματικό πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αυτός που φεύγει.

Είναι αυτός που έρχεται.

Εκεί κρίνεται η πολιτική ωριμότητα μιας κοινωνίας.

Οι κομματικοί στρατοί λειτουργούν πάντα με τον ίδιο μηχανισμό. αποθεώνουν τον επόμενο , τον δικό τους πριν καν αποδείξει οτιδήποτε, μόνο και μόνο επειδή μισούν τον προηγούμενο.

Κι έτσι η χώρα μετακινείται από απογοήτευση σε απογοήτευση, από «σωτήρα» σε «σωτήρα», χωρίς ποτέ να αποκτήσει πραγματικούς απαιτητικούς πολίτες.

Ένας συνειδητοποιημένος πολίτης δεν οφείλει να είναι πιο αυστηρός με αυτόν που καταρρέει.

Η κατάρρευσή του έχει ήδη ξεκινήσει και η κουβέντα μοιάζει με απλες διαπιστωσεις . Οφείλει να είναι πιο δύσπιστος με αυτόν που διεκδικεί να κυβερνήσει αύριο.

Να τον εξετάζει πιο σκληρά.

Να ψάχνει αντιφάσεις, σχέσεις, εξαρτήσεις, κενά, πρόσωπα, πραγματικές θέσεις και όχι συνθήματα.

Η δημοκρατία και οι κοινωνία δεν κινδυνεύει μόνο από τις κακές κυβερνήσεις.

Κινδυνεύει περισσότερο από πολίτες που σταματούν να ελέγχουν αυτούς που έρχονται επειδή έχουν κουραστεί από αυτούς που φεύγουν.

Κι εκεί ξεκινά ο φαύλος κύκλος. Ο επόμενος “μεσσίας”, η επόμενη απογοήτευση, η ίδια παρακμή με διαφορετικό λογότυπο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους