Με αφορμή την συμπλήρωση 40 χρόνων μιας από τις μεγαλύτερες αδερφοποιήσεις στην Ευρώπη, 3 σύνδεσμοι που ήταν από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας των άρρηκτων σχέσεων με τους Σέρβους αδερφούς εντός...

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή την συμπλήρωση 40 χρόνων μιας από τις μεγαλύτερες αδερφοποιήσεις στην Ευρώπη, 3 σύνδεσμοι που ήταν από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας των άρρηκτων σχέσεων με τους Σέρβους αδερφούς εντός και εκτός Ελλάδας, οι Misfits, η Θύρα 7 Νυρεμβέργης και Λονδίνου, καταθέτουν μέσω του Τάσου, του Τεο και του Άλεξ, τις αναμνήσεις τους για τις πρώτες επαφές σχεδόν 2 δεκαετίες πριν. Σαν Misfits είμαστε οι συνεχιστές του δρόμου που άνοιξε πριν 4 δεκαετίες, στη σύγχρονη εποχή (μετά το 2000), καθώς αρκετά μέλη μας είχαν «θητεύσει» στα πρώτα τους οπαδικά βήματα δίπλα στον άνθρωπο που άναψε την σπίθα το 1986, τον Γιάννη.

Στις 4 Αυγούστου 2003 στο φιλικό με τον Ερυθρό Αστέρα στη Ριζούπολη, μέλη των Misfits αναρτούν το πανό που γράφει Delije – Θύρα 7, Idemo Zajedno, ενώ ήδη έχει ξεκινήσει μια επαφή μέσω διαδικτύου με φόρουμ του Ερυθρού που έχουν ειδικό section για τις σχέσεις των 2 ομάδων.

Στις 6 Δεκεμβρίου 2004 στο παιχνίδι με τον παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη, πολλά μέλη των Delije ήρθαν στην Αθήνα με πούλμαν και με τρένο, το πρωινό του ντέρμπι. Ο Τάσος τους παρέλαβε από το ξενοδοχείο στο κέντρο που είχαν καταλύσει και τους οδήγησε στον σύνδεσμο στη Δημοσθένους, όπου έγινε η πρώτη γνωριμία με τα υπόλοιπα μέλη των Misifts και στη συνέχεια όλοι μαζί κατευθύνθηκαν στο γήπεδο.

Μετά το πρώτο ελληνικό ντέρμπι με την παρουσία των αδερφών μας, είχε έρθει η ώρα και για το πρώτο σερβικό ντέρμπι με την δική μας παρουσία.

Στις 23/4/2005 στο ντέρμπι με την παρτιζάν στο Μαρακανα στεκόμαστε στο πλευρό των αδερφών μας τόσο στην κερκίδα όσο και στις μάχες εντός και εκτός.

Από τότε και μέχρι σήμερα, οι κοινές μας παρουσίες έχουν γίνει πλέον ο κανόνας σε Ελλάδα, Σερβία και Ευρώπη. 1986 – 2026 40 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ, ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΔΕΡΦΙΑ MISFITS FAN CLUB 1999

————————————————————- Πρώτη επαφή ήταν στις 10.12.2003 στο εκτός έδρας παιχνίδι με Γιουβέντους όταν ήρθαν δύο Σέρβοι από το γκρουπ τον Ultraklan της Ζυρίχης στην κερκίδα μας.

Δυστυχώς εκείνη την ημέρα δεν κρατήσαμε επαφή και χαθήκαμε.

Αρχές καλοκαιριού του 2004, στον ισόγειο σύνδεσμο που είχαμε τότε, μπαίνουν ξαφνικά μέσα δύο τύποι και μας συστήθηκαν: «Γεια σας, αδέλφια.

Νίκολα και Σάσα. Είμαστε Σέρβοι οπαδοί του Ερυθρού Αστέρα και σας φέραμε μπλούζες και κασκόλ.

Είμαστε μέλη των Ultraklan και των Delije στην Ευρώπη». Εμείς γνωρίζαμε ήδη την αδελφοποίηση που υπήρχε και τους καλωσορίσαμε, όπως αρμόζει στην οικογένειά μας.

Τα είπαμε και κανονίσαμε να πάμε στο εκτός έδρας παιχνίδι τους στην Ελβετία, απέναντι στη Young Boys, στις 28 Ιουλίου 2004.

Ήταν η πρώτη κοινή εκδρομή μας με τους Delije.

Επεισόδια στο κέντρο της πόλης πριν το παιχνίδι όπου και πήραμε πανό απ τους Ελβετούς και μετά στο γήπεδο η κερκίδα να βράζει, η απόλυτη καύλα.

Κρατήσαμε καθημερινή επαφή με τους Κlan καθώς η σπίθα είχε ήδη ανάψει.

Στο επόμενο δικό μας εκτός έδρας με την Μονακό στις 19.10.2004 ήρθαν αυτοί μαζί μας με ένα μεγάλο πανί τους που το κρεμάσαμε στην κερκίδα μας.

Είχαμε βάλει στόχο να πάμε σε ντέρμπι στο Βελιγράδι.

Στις 23 Απριλίου 2005 ήρθε η μεγάλη στιγμή.

Τρία άτομα από τη Θύρα 7 Νυρεμβέργης και άλλα τρία άτομα ως αντιπροσωπεία της Θύρας 7 βρεθήκαμε στο Βελιγράδι για να παρακολουθήσουμε το ντέρμπι.

Ήταν η πρώτη φορά μετά τον πόλεμο που πήγαν εκεί οπαδοί μας.

Αυτό που ζήσαμε εκείνη την ημέρα δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.

Έρχονταν άνθρωποι κάθε ηλικίας και μας φιλούσαν, από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένες γυναίκες.

Το αποκορύφωμα της ημέρας ήταν όταν μπήκαμε στο Μαρακανα και έπαιξε ο ύμνος του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ, και γύρισε όλο το γήπεδο προς το μέρος μας και χειροκροτούσε. Ανατριχίλα.

Ακολούθησαν κι άλλες εκδρομές την ίδια χρονιά.

Μπάσκετ στη Φρανκφούρτη στις 22/11/2005, όπου μαζί μας είχαν έρθει και άτομα απ τον σύνδεσμο του Παγκρατίου.

Ταξίδι 23.11.2005 μαζί με τους Ultra Boys, με τους οποίους έχουμε τις καλύτερες σχέσεις, για Νορβηγία - αυτοί στο Τρόμσο, εμείς στο Ρόζενμποργκ.

Η χρονιά έκλεισε με τη μεγαλύτερη παρουσία μας: 22 άτομα από τον σύνδεσμό μας στο Στρασβούργο της Γαλλίας, στις 14/12/2005.

Από εκεί και πέρα όλα πήραν τον δρόμο τους.

Για τα επόμενα χρόνια μέχρι και τώρα όπου παίζουν τα αδέλφια μας προσπαθούμε να είμαστε εκεί. 1986-2026 ΜΙΑ ΖΩΗ Ο ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ, 40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΘΥΡΑ 7 ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ 1997

————————————————————— Όλα ξεκίνησαν για εμάς το καλοκαίρι του 2003.

Είχαμε μάθει για ένα Σέρβικο μαγαζί στο Λονδίνο που μαζεύεται η κοινότητα τους και πήγαμε να ρωτήσουμε αν υπήρχαν οργανωμένοι Delije εκεί.

Μας βάλανε σε επαφή και ξεκίνησαν τα πρώτα τηλέφωνα με τα παιδιά τον Delije Λονδίνου και του Ultraklan.

Με το που ξεκινάνε τα ματς μετά το καλοκαίρι βρισκόμαστε σε μια παμπ στην Oxford Street για τις πρώτες μπύρες και από το πρώτο λεπτό μας φέρθηκαν σαν αδέρφια και εμείς το ίδιο σε αυτούς.

Αφού είχε γίνει η πρώτη γνωριμία, λίγους μήνες μετά, τον Δεκέμβριο του 2003 μας κάλεσαν σε ένα BBQ και από εκείνη την μέρα είμαστε αχώριστοι.

Όσο για εκδρομές το πρώτο κοινό σε δικό μας ματς ήταν το 2004 στο Λίβερπουλ και μετά ήταν το Νιούκαστλ, και στο «εντός έδρας» για εμάς στην Τσέλσι.

Πρώτη δικιά τους εκδρομή που πήγαμε μαζί τους ήταν το 2005 στην Μπράγκα.

Εμείς είχαμε παίξει το βράδυ πριν στην Ρεάλ και είχαν έρθει μαζί μας, και το επόμενο πρωί γεμίσαμε βανάκια και αμάξια και πήγαμε μαζί τους στην Πορτογαλία.

Από τότε έχουμε πάει αμέτρητες εκδρομές μαζί τους: Παρίσι, Νάπολι, Κολωνία, Κύπρο, Μάντσεστερ είναι κάποια από τα κορυφαία.

Και βέβαια δεν μπορούμε να ξεχάσουμε πως μας υποδέχτηκαν στο Final 4 στο Βελιγράδι και εμείς το ίδιο όταν κατέβηκαν στην Αθήνα για τον αγώνα με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ όπως και όλα τα ταξίδια μας στις δύο πόλεις για τα ντέρμπι.

Τότε βλέπαμε τους αγώνες μας σε ένα μαγαζί στο Bayswater, αλλά μας κάλεσαν να δούμε τα παιχνίδια στον δικό τους χώρο με αποκορύφωμα τις χρονιές που παίζαμε και οι δυο στο Γιουρόπα λιγκ και βάζαμε δυο τηλεοράσεις και βλέπαμε τους αγώνες μαζί.

Τα πιο σημαντικά όμως είναι σίγουρα την σχέση αλληλεγγύης που έχουμε δημιουργήσει, οπότε χρειάστηκε και από τις δυο πλευρές πάντα βοηθάμε ο ένας τον άλλων.

Με τεράστια υπερηφάνεια συμμετείχαμε σε φιλανθρωπικό αγώνα μπάσκετ το 2006 για να μαζέψουμε λεφτά για τον Μλαντεν που είχε έρθει στο Λονδίνο από το Βελιγράδι για μια θεραπεία για σοβαρή αρρώστια που είχε, και εκείνη την μέρα μας δώσανε το μισό-μισό πανί που είχαν φτιάξει.

Επίσης κάθε χρόνο παίζουμε το τουρνουά που οργανώνει το Delije Foundation όπου μαζεύουν λεφτά για άπορες οικογένειες στο Κόσοβο. 40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ GATE 7 LONDON CLUB 1992

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους