Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κρατούσα μετάλλια, άκουσα στάδια να φωνάζουν το όνομά μου… μα η πιο μεγάλη νίκη της ζωής μου ήταν πάντα αυτά τα μικρά χεράκια που κάποτε με έσφιγγαν τόσο δυνατά.

Αυτό το “μαμά”… θυμωμένο, χαμογελαστό, ψιθυριστό, βροντόφωνο ,οποία χροιά και να'χει, είναι το πιο χρυσό μετάλλιο της καρδιάς μου.

Κάποτε τον κουβαλούσα στις πλάτες μου εγώ και τώρα αυτός! Χρόνια πολλά σε όλες τις πρωταθλήτριες μαμάδες… αυτές που κάθε μέρα τρέχουν, αντέχουν, πέφτουν και ξανασηκώνονται μόνο και μόνο για μια αγκαλιά και ένα χαμόγελο. Το χαμόγελο τους!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους