Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για την Ημέρα της Μητέρας ✏️ Της Αικ. Γ. Δασκαλοπούλου Με την αδερφή μου μεγαλώσαμε σε ένα σπίτι παραδοσιακό.

Παραδοσιακό όχι με την έννοια του πουριτανισμού, της οπισθοδρόμησης και των ιδεοληψιών, αλλά με την έννοια της διατήρησης των πατροπαράδοτων αξιών του λαού μας και της ηθικής τάξης που συνοδεύει αυτές.

Θα έλεγα ότι αντίθετα, η οικογένειά μας είχε ανοιχτό το πνεύμα, μας δίδαξε τον σεβασμό στους άλλους, την κατανόηση στους αδύνατους, την ενσυναίσθηση και την ικανότητα να μπαίνουμε στην θέση του άλλου και να τον αντιλαμβανόμαστε, ακόμη και εάν συχνά τον αντιπαθούμε. Η Μητέρα μας, υπήρξε μια πανέμορφη κοπέλα στα νιάτα της.

Με την απόκτηση των κοριτσιών της, η ομορφιά της έχασε κάθε ίχνος έπαρσης και εγωισμού που μπορεί να κουβαλάνε άθελά τους τα νιάτα και απέκτησε μια διάσταση Αρχετυπική.

Η μορφή της απέκτησε το βάρος της εμπειρίας και της ευθύνης προς την Οικογένεια και τον Άνδρα της και απετέλεσε για εμάς διαδοχικά τον ορισμό της Μάνας Τροφού και της Μάνας Καταφύγιο, ενώ σταδιακά η ζωή την οδήγησε για εμάς στο ρόλο της Μάνας Στήριγμα, στο οποίο ανατρέχουμε -συναισθηματικά-ακόμη και σήμερα, σε κάθε δύσκολη στιγμή, όπου και εάν βρισκόμαστε. Η Μητέρα μας δεν υπήρξε ούτε στέλεχος πολυεθνικής, ούτε Διευθύντρια κάποιου μεγάλου Υπουργείου.

Δεν μας άφησε ποτέ, ενώ την χρειαζόμασταν, για να βγει με φίλες ή με παρέες.

Μύριζε υπέροχα, αυτή και τα φαγητά της και ήταν μια Μάνα παρούσα, όταν πεινούσαμε, πονούσαμε ή χρειαζόμασταν τη συμβουλή της.

Η συμβουλή της κουβαλούσε μέσα της τη γνώση και την σοφία των γυναικών πριν από αυτήν, των γιαγιάδων μας, των προγιαγιάδων μας και όλων των γυναικών πριν από αυτές.

Ήταν μια σοφία οικουμενική, όπως μόνο μια μητέρα μπορεί να προσφέρει στο παιδί της, χωρίς να χρειάζεται να φοιτήσει σε κανένα Πανεπιστήμιο ή να διαπρέψει σε κάποιο εργασιακό χώρο. Η Μητέρα μας μας έμαθε πάνω απ’ όλα να Αγαπάμε χωρίς όρια ή προϋποθέσεις.

Σε βαθμό που πολλές φορές πληγωθήκαμε και προδοθήκαμε στη ζωή μας, επειδή ζούμε σε έναν κόσμο ευνουχισμένο συναισθηματικά, γεμάτο από υπερφίαλους ή αδίστακτους ανθρώπους, που μετράνε την ευτυχία με την επιτυχία σε άλλους τομείς, ή το χρήμα και θεωρούν ότι οι άνθρωποι που περνάνε από τη ζωή τους είναι αναλώσιμοι και μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν.

Αλλά, μέσα από όλα τα μαθήματα που πήραμε, βγήκαμε και πάλι κερδισμένες, καθώς με τα χρόνια συγχωρήσαμε και προχωρήσαμε, αλλά και αντέξαμε σε αντιξοότητες, συνειδητοποιώντας ότι τελικά, πάνω απ’ όλα μετράνε οι Άνθρωποι και οι σχέσεις μαζί τους, όπου και εάν αυτές οδηγούν. Η Μητέρα μας, μας έμαθε -με την ίδια της τη διαχρονική στάση περισσότερο και όχι μόνο με τα όσα μας δίδασκε συνειδητά-, ότι η προσήλωση στην ευρύτερη Οικογένεια -γονείς, παιδιά, σύζυγοι, αδέλφια, ξαδέλφια, ανίψια- και η εδραίωση δεσμών με αυτούς, είναι απαραίτητη για την υγιή ψυχοκοινωνική ανάπτυξή μας και αυτή των παιδιών μας.

Όλα τα άλλα έπονται και πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπία με την Οικογένεια.

Με τις διδαχές της, συνειδητές και ασυνείδητες, η Μάνα μας υπήρξε αμείλικτη κριτής της πορείας μας ως Άνθρωποι και ακόμα και μέσα από τα λάθη της – τα οποία πάντα πήγαζαν και εκπορεύονταν από το ζήλο και την υπερπροσπάθειά της - μας έκανε αυτό που είμαστε σήμερα: Ισορροπημένες Γονείς και Συντρόφους και πάνω απ’ όλα αφοσιωμένες Μητέρες που θα προσφέρουμε στα παιδιά μας τα μεγαλύτερα και ακριβότερα δώρα που μπορούμε: την παρουσία μας, το χάδι μας και το φιλί μας, όπως έκανε και αυτή σε εμάς.

Μας έμαθε να είμαστε Ευτυχισμένες μέσα από τις ζωές που επιλέξαμε. Χρόνια Πολλά λοιπόν σε όλες τις Μητέρες του Κόσμου και πάνω απ’ όλα στην πολυαγαπημένη μας Μανούλα, το στήριγμά μας και την πιο υπέροχη Γιαγιάκα που θα μπορούσαν να έχουν τα παιδιά μας. Μαμά! Είθε να ζήσεις Χρόνια Πολλά, να είσαι Γερή, να έχεις τον Άνδρα σου και να δεις τα Εγγόνια σου να μεγαλώνουν! #mothersday #happymothersday #motherslove 🇬🇧 For Mother’s Day ✏️ By Daskalopoulou Katerina My sister and I grew up in a traditional home.

Traditional not in the sense of puritanism, backwardness, or rigid ideologies, but in the sense of preserving the ancestral values of our people and the moral order that accompanies them.

I would say that, on the contrary, our family was open-minded.

We were taught respect for others, compassion for the weak, empathy, and the ability to put ourselves in another person’s place and understand them, even when we may dislike them. Our Mother was an exceptionally beautiful young woman in her youth.

With the birth of her daughters, her beauty lost every trace of vanity and selfishness that youth may unknowingly carry, and it acquired an Archetypal dimension.

Her presence gained the weight of experience and responsibility toward her Family and her Husband, and for us she gradually became the very definition of the Nurturing Mother and the Mother as Refuge, while life slowly led her into the role of the Mother as Support — a role to which we still turn emotionally today, in every difficult moment, wherever we may be. Our Mother was neither an executive in a multinational company nor the Director of some great Ministry.

She never left us when we needed her in order to go out with friends or social circles.

She smelled wonderful — both she herself and the meals she cooked — and she was a Mother who was always present whenever we were hungry, hurting, or in need of her advice.

Her advice carried within it the knowledge and wisdom of the women before her: our grandmothers, our great-grandmothers, and all the women who came before them.

It was a universal wisdom, the kind only a mother can offer her child, without ever having attended a university or excelled in a professional career.

Above all, our Mother taught us to Love without limits or conditions.

So deeply, in fact, that many times we were hurt and betrayed in our lives, because we live in a world emotionally emasculated, full of arrogant or ruthless people who measure happiness by success in other fields or by money, and who believe that the people passing through their lives are disposable and can easily be replaced.

But through all the lessons we received, we ultimately emerged stronger, because with the passing years we learned to forgive and move forward.

We endured adversity and came to realize that, above all else, what truly matters are Human Beings and our relationships with them, wherever those relationships may lead. Our Mother taught us — more through her timeless way of living than only through her conscious teachings — that devotion to the wider Family — parents, children, spouses, siblings, cousins, nieces, and nephews — and the cultivation of bonds with them are essential for our healthy psychosocial development and for that of our children as well.

Everything else comes second and must remain in balance with Family.

Through her teachings, both conscious and unconscious, our Mother became the relentless judge of our journey as Human Beings.

Even through her mistakes — which always sprang from her zeal and tireless efforts — she shaped us into who we are today: balanced Parents and Partners, and above all devoted Mothers who will offer our children the greatest and most precious gifts we can give them: our presence, our touch, and our kiss, just as she did for us. She taught us how to be Happy within the lives we chose. So, Happy Mother’s Day to all the Mothers of the World, and above all to our deeply beloved Mom, our support and the most wonderful Grandma our children could ever have. Mom! May you live many long years, stay healthy and strong, have your Husband by your side, and see your Grandchildren grow up! #mothersday #happymothersday #motherslove

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους