Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τους τρόμαζε πάντα η μνήμη. Όχι τα μάρμαρα — αυτά τα έσπαγαν εύκολα.

Όχι τα αγάλματα — αυτά τα αποκεφάλιζαν.

Όχι τους ναούς — αυτούς τους έκαιγαν στο όνομα της «σωτηρίας». Τους τρόμαζε η ιδέα ότι ένας λαός κάποτε κοίταξε τον ουρανό χωρίς να γονατίσει.

Γι’ αυτό πολέμησαν τους παλιούς θεούς με τέτοιο μίσος.

Επειδή οι θεοί αυτοί δεν ζητούσαν δουλεία αλλά μέτρο.

Δεν υπόσχονταν παράδεισο στους νεκρούς· απαιτούσαν αξιοπρέπεια από τους ζωντανούς. Ο Zeus δεν ζητούσε να σέρνεσαι — ζητούσε να αντέχεις το βάρος της ύπαρξης. Η Athena δεν αγαπούσε τους υπάκουους αλλά τους σκεπτόμενους.

Και ο Pythagoras άκουγε αριθμούς μέσα στη μουσική όταν άλλοι ακόμη έτρεμαν μπροστά στις σκιές.

Ύστερα ήρθαν αιώνες ενοχής.

Να ντρέπεσαι για το σώμα.

Να ντρέπεσαι για τη λογική.

Να ντρέπεσαι για τη χαρά.

Να ντρέπεσαι που είσαι άνθρωπος.

Κι όμως, η ειρωνεία είναι αδυσώπητη: κανείς στον κόσμο δεν ονειρεύεται την Ελλάδα με εικόνες μιζέριας και μεταφυσικού φόβου.

Όταν οι ξένοι μιλούν για Ελλάδα, μιλούν για φως, τραγωδία, φιλοσοφία, αρμονία, εξέγερση απέναντι στο χάος.

Μιλούν για τον Parthenon, όχι για σκοτεινά υπόγεια ενοχής.

Μιλούν για τον Apollo, όχι για ανθρώπους που έμαθαν να θεωρούν αρετή την ταπείνωση.

Και να το πιο πικρό αστείο της ιστορίας: ό,τι προσπάθησαν να ξεριζώσουν έγινε η αιώνια βιτρίνα της χώρας.

Οι θεοί που δήθεν πέθαναν συνεχίζουν να πουλάνε βιβλία, μουσική, τέχνη, ιδέες, τουρισμό, όνειρα.

Οι «νεκρές» μορφές της αρχαιότητας ταξιδεύουν περισσότερο από τους ζωντανούς απογόνους τους.

Γιατί οι πολιτισμοί δεν πεθαίνουν όταν γκρεμίζονται οι ναοί τους.

Πεθαίνουν όταν πάψουν να γεννούν θαυμασμό.

Και η αρχαία Ελλάδα, όσο κι αν την πολέμησαν, εξακολουθεί να κάνει τον κόσμο να σηκώνει το βλέμμα προς τα πάνω. #Ariszaf7 Metallica #Zeus

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους