Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Μάνα μου. Η Μάνα μου ήταν στη δεκαετία των είκοσι χρόνων όταν γεννήθηκα. 20 Ιουνίου 1974. 20 Ιουλίου 1974 έγινε η τουρκική εισβολή, μετά το προδοτικό πραξικόπημα.

Την πρώτη μέρα της εισβολής ο πατέρας μου σκοτώθηκε από τους Τούρκους εισβολείς.

Η μάνα μου ήταν αποσαράντωτη.

Η μάνα μου που ήταν με το καινούριο της το σπίτι, την ευτυχισμένη της οικογένεια, η μάνα μου που επερνούσε ζωή χαρισάμενη, ξαφνικά έχασε τα ούλλα.

Ένα μήνα μετά την εισβολή, 14 Αυγούστου, έβαλε ένα μωρό και κάτι ρούχα σε ένα φορτηγό, μαζί με άλλους μορφίτες και έπιασεν κυριολεκτικά τα βουνά.

Η μάνα μου που το μαράζιν και το σοκ δεν εμπορούσε να βυζάνει το μωρό.

Εγύρευκεν τζαι γάλα.

Η μάνα μου με το μωρό της εμείνισκεν στις αρκές σε ένα καφενέ. Κατάστρωμα.

Μετά κάτι εξαίρετοι άνθρωποι ήρταν τζαι επήραν την στην Λεμεσό.

Η μάνα μου έπιασεν ένα λεωφορείο που την Λεμεσό να πάει στο κοιμητήριο Κωνσταντίνου και Ελένης να έβρει τον τάφο του άντρα της.

Ενόμιζεν ήβρεν τον, χρόνια πολλά μετά αποδείχτηκε ότι δεν τον ήβρεν.

Η μάνα μου έπιασε «τιμής ένεκεν» δουλειά ως καθαρίστρια στη Cyta.

Έπιανεν το λεωφορείο που την Λεμεσό ξημερώματα για να είναι στην ώρα της να καθαρίσει πριν τους υπαλλήλους.

Η μάνα μου μετά έπιασεν σπίτι στο συνοικισμό Στροβόλου 2 και ήρτεν με τους γονιούς της και το μωρό στη Λευκωσία.

Μετά αναβαθμίστηκεν σε εργάτρια και κουβαλούσε τα εξαρτήματα για τους τεχνικούς στην κεντρική αποθήκη.

Η μάνα μου εμέτραν τα λεφτά της κάθε εβδομάδα, σελίνι το σελίνι.

Έπιανεν ρούχα και πανιά που τον Ερυθρό Σταυρό και που ανθρώπους που εμιτσιανίσκαν των μωρών τους.

Η μάνα μου κάθε δείλις έκλαιεν για το κακό που την ήβρεν.

Η μάνα μου ως τωρά όταν ακούσει σειρήνες πανικοβάλλεται.

Άμα ακούσει ότι εσκοτώθηκε κανένας, κλαίει.

Η μάνα μου ήταν ταυτόχρονα αρχόντισσα. Μορφίτισσα.

Επρόσεχεν το παρουσιαστικό της και ιδιαίτερα το δικό μου.

Εν έθελεν ποτέ να λαλούν ότι εν μίζερη.

Εν έθελεν ο γιος της να εν παρακατινός και να του λείπει τίποτε.

Η μάνα μου εξήγησε μου μόλις επήα σχολείο ότι δεν μπορεί να μου θκειαβάζει και πρέπει να τα πιάνω που την τάξη.

Γιατί η μόρφωση εν σπουδαίο πράμα.

Η μάνα μου εξήγησε μου ότι το «παπάς» που άκουα και εφωνάζαν και εφώναζα και εγώ δεν ήταν όνομα.

Και ότι εμείς εν είχαμε «παπά». Η μάνα μου έκαμε σιγά- σιγά το σπιτούιν του συνοικισμού παλάτιν.

Και την αυλή της ένα θαύμα με γλάστρες τζαι γλαστρούες.

Η μάνα μου ελέαν ούλλοι ότι στου Μόρφου ήταν κούκλα.

Τζαι ως τωρά θέλει να έσιει τζείνη την αρχοντιά.

Η μάνα δεν εδέχετουν να μας λείψει τίποτε.

Εστερείτουν η ίδια αλλά όχι εμείς.

Η μάνα μου έφκαλεν έξω την γειτόνισσα που της είπε «ίντα πιερώνεις ιδιαίτερα; Εννα τον κάμεις τίποτε επιστήμονα;». Τζαι είπε εγιώ τον γιο μου εννα τον σπουδάσω για να ζιει καλύτερα που μένα τζαι γιατί έτσι έθελεν ο τζύρης του.

Τζαι πάντα ερώταν ποιος εν ο καλύτερος καθηγητής για να μας στείλει.

Η μάνα μου δεν ήξερε τι είναι διακοπές.

Σε αεροπλάνο εμπήκεν πριν μερικά χρόνια.

Η μάνα μου εν πολλά περήφανη.

Δεν εδέχτηκε ποτέ κανένας να την προσβάλει χωρίς απάντησης.

Τζαι άμα την επροσβάλλαν εκράταν το μανιάτικο ώσπου να απαντήσει.

Η μάνα μου είπε μας να αποφασίζουμε μόνοι μας γιατί η ίδια εν ηξέρει να μας παρατζείλει, αλλά να προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο.

Η μάνα μου έθελεν το σπίτι να αστράφτει, για αυτό εσηκώνετουν πριν να ξημερώσει για να κάμει τις δουλειές της.

Η μάνα μου μια μέρα που με εδέραν τζαι έκλαια, έδερεν με τζαι τζείνη τζαι είπε μου ότι αν κάτσω να τες ξαναφάω εννα με ξαναδέρει.

Εν τες ξαναέφαα.

Η μάνα μου όταν επέρασα στο πανεπιστήμιο ετζέρναν τον κόσμο ούλλον.

Όταν είπα της ότι θέλω να συνεχίσω στην Αγγλία, είπεν μου να κάμω ότι θέλω, τζαι εγύριζεν να μου μαζέψει τα λεφτά που έθελα.

Έξερεν μόνο ότι επήα στην Αγγλία.

Όπως έθελα.

Η μάνα μου αφιέρωσεν την ζωή της στο γιο της τζαι την κόρη της.

Μετά το Γυμνάσιο έθελεν να τις παρατζέλλω να κάμνει κουμάντο με τα ριάλια της.

Ελάλεν μου εν που εσένα που καρτερώ να μας πεις τι να κάμουμεν.

Η μάνα μου εμεγάλωσεν.

Τζαι ως τωρά εν αρχόντισσα.

Τζαι ως τωρά αγχώνεται άμα νομίσει ότι αγχώνουμε, κλαίει όταν νομίσει ότι στεναχωρκούμαι, τζαι κάθε μήνα τη μισή της σύνταξη μοιράζει την στα εγγόνια της.

Το έξω της μάνας μου εν οι εκδρομές στα μοναστήρκα, αλλά άμα έσιει μουσική χορεύκει.

Η μάνα μου, εν ΜΑΝΑ τζαι πατέρας τζαι γιαγιά, τζαι εργάτρια τζαι αρχόντισσα, τζαι κηπουρός, τζαι το σπίτι στην τρίχα, τζαι έσιει την έγνοια μας συνέχεια, τζαι μουρμουρά να μεν γυρίζω συνέχεια μες τες στράτες, τζαι παλιώνει ακόμα, τζαι βουρά τον κόσμο ούλλον να μας ψηφίσει, τζαι αν της πω να φκάλει την καρκιάν της να μου την δώκει, έννα το κάμει με ευχαρίστηση.

Η μάνα μου ήταν ο κόσμος μου ούλλος.

Έμαθεν με τι σημαίνει αγάπη απόλυτη, ανιδιοτελής.

Έμαθε με με το παράδειγμα της τι είναι αδρωπιά, εκτίμηση, φιλότιμο, τι σημαίνει να παλεύκεις στη ζωή, να μεν δέχεσαι αφέντες πάνω στην κκελέ σου. Η μάνα μου εν η μάνα- κουράγιο. Η μάνα μου εν η ΜΑΝΑ ΜΟΥ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους