#Γιορτή_της_μητέρας Ας μιλήσουμε επιτέλους και για τη Γιορτή της Μητέρας που δεν είναι «#τέλεια». Για εκείνη τη μέρα που δεν μοιάζει με #διαφήμιση, δεν έχει ξεκούραση, λουλούδια και όμορφες...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για όλες τις μαμάδες που πέρασαν τη νύχτα #άυπνες με ένα μωρό που έκλαιγε ασταμάτητα και, πριν καλά καλά ξημερώσει, σηκώθηκαν ξανά για το νήπιο που τις χρειαζόταν από την πρώτη στιγμή της μέρας.

Για τις μαμάδες που δεν πήραν #λουλούδια.

Που δεν άκουσαν ούτε ένα «χρόνια πολλά». Που δεν είχαν πρωινό στο κρεβάτι, κάποιο #δώρο ή έστω μια μικρή πράξη αναγνώρισης για όσα κουβαλούν καθημερινά — σιωπηλά, ακούραστα, χωρίς ποτέ να σταματούν.

Για εκείνες που όλη μέρα λαχταρούσαν μόνο λίγη #ξεκούραση.

Λίγη ησυχία.

Έναν #ύπνο.

Μερικά λεπτά μοναξιάς.

Και δεν βρήκαν τίποτα από αυτά.

Κι όμως ένιωσαν και #ενοχές, επειδή η οικογενειακή μέρα ήταν «όμορφη», ενώ μέσα τους το σώμα και η ψυχή τους φώναζαν πως αυτό που χρειάζονταν περισσότερο ήταν να ξεκουραστούν.

Για όσες πονάνε γιατί τους λείπει η δική τους μαμά.

Για όσες θρηνούν τη μητέρα που έχασαν.

Και για εκείνες που μεγαλώνουν με το κενό της μητέρας που ποτέ δεν είχαν, αλλά πάντα χρειάζονταν.

Για τις μαμάδες που δούλευαν σήμερα ατελείωτες βάρδιες.

Για εκείνες που πέρασαν τη μέρα μακριά από τα παιδιά τους, προσπαθώντας να τα φροντίσουν με κάθε τρόπο, ακόμα κι από απόσταση.

Για τις γυναίκες που ονειρεύονται να γίνουν μητέρες.

Για εκείνες που θα έπρεπε φέτος να κρατούν στην αγκαλιά τους το μωρό τους και να γιορτάζουν την πρώτη τους Γιορτή της Μητέρας… αλλά αντί γι’ αυτό κρατούν μέσα τους μόνο #θλίψη, σιωπή και άδεια χέρια.

Για τις μαμάδες που μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους που δεν είχαν κανέναν να τις φροντίσει σήμερα.

Καμία ευκαιρία να σταματήσουν.

Καμία ανάσα.

Για τις #βιολογικές μητέρες, τις #ανάδοχες, τις #θετές, τις #γιαγιάδες που στάθηκαν «μαμάδες», και για όλες εκείνες τις γυναίκες που αγαπούν, μεγαλώνουν, προστατεύουν και κρατούν οικογένειες όρθιες — ακόμα κι αν δεν χωρούν ποτέ στις «τέλειες» εικόνες και στις κάρτες της Γιορτής της Μητέρας.

Και ας μιλήσουμε και για τα δύσκολα, μπερδεμένα συναισθήματα αυτής της ημέρας.

Για τη θλίψη που συνυπάρχει με την ευγνωμοσύνη.

Για την αγάπη που πολλές φορές περπατά χέρι χέρι με την εξάντληση.

Για όλα αυτά τα τεράστια συναισθήματα που κουβαλά η μητρότητα και που σπάνια χωρούν σε όμορφες φωτογραφίες και χαμογελαστά stories.

Γιατί η αλήθεια είναι πως αυτή η μέρα μπορεί να πονάει.

Μπορεί να βαραίνει.

Μπορεί να μοιάζει άδικη.

Ζούμε σε μια κοινωνία που εξαντλεί τις μητέρες καθημερινά.

Που τις αφήνει χωρίς ουσιαστική στήριξη, χωρίς χρόνο, χωρίς ξεκούραση — και μετά τους προσφέρει λίγα λουλούδια, σαν αυτό να αρκεί για όλα όσα δίνουν.

Κι όμως, πίσω από κάθε φωτογραφία με πρωινό στο κρεβάτι, υπάρχουν αμέτρητες μαμάδες που έκλαψαν κρυφά πίσω από την πόρτα του μπάνιου.

Μαμάδες που καθάριζαν γιαούρτια από χαλιά, που τάιζαν παιδιά ενώ ο καφές τους κρύωνε δίπλα τους, που δούλευαν εξαντλημένες για λίγα χρήματα και ακόμα λιγότερη αναγνώριση.

Η μητρότητα δεν είναι τέλεια.

Είναι όμορφη και σκληρή μαζί.

Είναι χάος και τρυφερότητα.

Είναι αγάπη, κούραση, απώλεια, δύναμη, ενοχές, αντοχή και φως — όλα μαζί.

Είμαστε γυναίκες πολύπλοκες, πληγωμένες, δυνατές, φωτεινές και αληθινές.

Και η εμπειρία μας αξίζει πολύ περισσότερα από μία μόνο μέρα γιορτής.

Στη #μαγεία μας λοιπόν.

Στην αλήθεια μας.

Στα μπερδεμένα μας συναισθήματα.

Και σε όλες τις Γιορτές της Μητέρας που δεν ήταν τέλειες, αλλά ήταν αληθινές.

Μακάρι σήμερα να βρήκες έστω λίγα λεπτά ησυχίας.

Έναν ζεστό καφέ που ήπιες χωρίς διακοπές.

Έναν μικρό ύπνο.

Ή έστω μια στιγμή να θυμηθείς πως κι εσύ αξίζεις φροντίδα, αγάπη και χώρο να αναπνεύσεις.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ✍ @spiritysol Επιμέλεια/Μετάφραση: Χανιά: Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού #Γιορτή_Μητέρας #Mothersday

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους