- Καλοί μουσικοί, φτάνει όμως αυτό; Το “Enter Sandman” που ακούμε εδώ είναι ένα από τα πολλά τραγούδια που χρησιμοποιούσε το Πεντάγωνο και η CIA σε προγράμματα βασανιστηρίων στο Γκουαντάναμο, που...

Πλήρες Κείμενο:

- Καλοί μουσικοί, φτάνει όμως αυτό; Το “Enter Sandman” που ακούμε εδώ είναι ένα από τα πολλά τραγούδια που χρησιμοποιούσε το Πεντάγωνο και η CIA σε προγράμματα βασανιστηρίων στο Γκουαντάναμο, που κρατούνταν και βασανίζονταν άνθρωποι χωρίς δίκη και χωρίς την παραμικρή επαφή με έναν δικηγόρο.

Προφανώς, ένα συγκρότημα δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για το πώς μπορεί να χρησιμοποιούνται τα τραγούδια του σαν εργαλεία βασανισμού.

Όπως έχουμε εξηγήσει άλλωστε πολλές φορές, ακόμη και τραγούδια των Clash είχαν χρησιμοποιηθεί σε παρόμοιες περιπτώσεις εναντίον του Μανουέλ Νοριέγκα στον Παναμά.

Τα προβλήματα όμως ξεκινούν όταν ρωτάς τον τραγουδιστή του συγκροτήματος, τον Τζέιμς Χέτφιλντ, τι γνώμη έχει γι’ αυτό και σου απαντά ότι είναι υπερήφανος. “It’s just a thing.

Part of me is proud because they chose Metallica.

You know, it’s, it’s strong.” “Είναι απλά κάτι που μπορεί να συμβεί.

Ένα μέρος μου νιώθει περήφανο που επέλεξαν τους Metallica.

Είναι μουσική που έχει δύναμη.

Αντιπροσωπεύει κάτι που δεν τους αρέσει.

Ίσως την ελευθερία, την επιθετικότητα, την ελευθερία του λόγου.

Από την άλλη, ένα μέρος μου είναι απογοητευμένο γιατί κάποιοι ανησυχούν ότι με αυτό τον τρόπο συνδεόμαστε με κάποια πολιτική θέση.

Δεν έχουμε καμία σχέση με αυτό και προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο apolitical.” Τι μας είπε λοιπόν ο Χέτφιλντ; Ότι είναι υπερήφανος που τα τραγούδια του χρησιμοποιούνται σαν όργανα βασανισμού από μια αυτοκρατορία.

Αλλά προς Θεού, μη μας χαρακτηρίσετε πολιτικούς και χάσουμε κάνα δολάριο από τις πωλήσεις.Και αυτός είναι ο ορισμός του λεγόμενου no politica, η πιο χυδαία και αντιδραστική έκφανση του πολιτικού λόγου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους