Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δυό λόγια για την Ιστορία της μουσικής Rock, επι τη ευκαιρία της "συναυλίας" των -ομολογουμένως ακμαίων- μεταλλικών γερόντων, που παρεμπιπτόντως, θεωρώ ότι αν στις αρχές της δεκαετίας του 60, κάτι παιδαρέλια που άκουγαν στο όνομα The Beatles δεν έκαναν ότι έκαναν, οι γέροντες αυτοί μάλλον θα έπιναν σήμερα τη μπυρίτσα τους, ακούγοντας νοσταλγικά Great Balls of Fire και Jailhouse Rock. To Rock γεννήθηκε τη δεκαετία του 50, αλλά γαλουχήθηκε, μεγάλωσε και γιγαντώθηκε μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Το μεγάλο πάρτι που άρχισε τότε έφτασε στο pick του το 1970, τη σημαδιακή χρονιά που διαλύθηκαν οι Beatles.

Αυτά τα παιδιά είχαν τότε ωριμάσει μουσικά σε απίστευτο βαθμό, μέσα σε μόλις έξι υπερ παραγωγικά χρόνια.

Άφησαν πίσω τους μια τεράστια παρακαταθήκη από πρωτογενές "υλικό" που έδωσε τροφή και οξυγόνο σε νεότερες μπάντες, για τουλάχιστον άλλη μια δεκαετία (1980). Φυσικά δεν ήταν οι μόνοι αξιόλογοι μουσικοί εκείνης της τόσο γόνιμης περιόδου.

Αλλά ήταν πάντα και παραμένουν εσαεί οι μπροστάρηδες.

Οι πρωτοπόροι.

Οι πρώτοι διδάξαντες.

Από το 1980 και μετά, εμφανίστηκαν αρκετοί αξιόλογοι "ροκάδες" - ως διάττοντες αστέρες οι περισσότεροι- που έγραψαν τη δική τους ιστορία και πρόσθεσαν μερικές ακόμα ψηφίδες στο πολύχρωμο ψηφιδωτό του μουσικού αυτού είδους.

Ήδη όμως είχε αρχίσει η παρακμή και ο εκφυλισμός, -που βαφτίστηκε με διάφορα ονόματα (metal, death, gothic και βάλε)... Με τα χρόνια κατέληξε στους σημερινούς, παντελώς κενούς περιεχομένου "τεχνικούς εντυπωσιασμούς", και κυρίως σε πολλά μα πάρα πολλά ντεσιμπέλ ηχορυπαντικής βαβούρας, ώστε να ντοπάρονται κατάλληλα τα πλήθη.

Για να μη θεωρηθώ ως προκατειλημμένος και κολλημένος με τους Beatles, κλείνω αυτήν την περιληπτική Ιστορία με ένα θρυλικό, πραγματικά εμβληματικό κομμάτι που θεωρώ ως το κύκνειο άσμα της μουσικής Rock: Hotel California - The Eagles - 1977.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους