Υπάρχουν ταξίδια που πας απλά για να ξεκουραστείς… και υπάρχουν και τ' άλλα... ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ! 😃 Θέλετε να μάθετε τί έγινε στο δεύτερο ταξίδι μας στο Γαλαξίδι; ΧΑΜΟΣ χάλασε το λεωφορείο, μπήκαμε σε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αλλά σημασία δεν έχει που πας…ΑΛΛΑ... ΜΕ ΠΟΙΟΝ μπλέκεις.

Ακούστε λοιπόν.

Είμαστε, που λέτε, ακόμα φοιτητές (εκεί 20 χρόνων περίπου) κι ακόμα άφραγκοι 🙄 (όχι ότι και τώρα απέχουμε πολύ απ' αυτό δηλαδή αλλά τέλος πάντων!). Ούτε σχέδιο έχουμε ούτε τίποτα.

Μόνο δωμάτιο έχουμε κλείσει, τηλεφωνικώς, αυτή τη φορά.

Μας έχει μείνει μεράκι αυτό το Γαλαξίδι... Λέμε αφού δεν έκατσε την πρώτη φορά... Ε, δε γίνεται...αυτή τη φορά... τί μπορεί να πάει στραβά; ΧΑ (το σύμπαν γελάει)😂 Παίρνουμε ΞΑΝΑ ΚΤΕΛ, καθόμαστε ΞΑΝΑ γαλαρία και φυσικά... μας παίρνει ΞΑΝΑ ο ύπνος από το πολύ κούνημα.

Ξυπνάμε λίγο πριν φτάσουμε στο Γαλαξίδι.

Λέμε "Ωραία..αυτή τη φορά είμαστε τυχεροί!" Κι εκεί που χαιρόμαστε το λεωφορείο αρχίζει κάτι "Ουπ! Ουπ! Ουπ!" και ξαφνικά ακούγεται ένα ΚΡΑΑΑΑΚ και νιώθω να τραντάζομαι μια μπρος και μια πίσω. (Εκείνη την ώρα έτρωγα και μια λουκανικόπιτα... κόντεψε να μου μπει το λουκάνικο στο ρουθούνι). "Μη μου πεις!" 😱 Κι όμως! Σταματάμε! Στη μέση του πουθενά! Ο οδηγός άνετος μας λέει "Μην ανησυχείτε! Ένα θεματάκι είναι!" (Παιδιά, όταν ακούτε "θεματάκι" Ν'ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ) Κατεβαίνουμε όλοι κάτω.

Περνάει μια ώρα, περνάνε δυο ώρες και μεις να 'μαστε ακόμα εκεί.

Σε κάποια φάση τηλεφωνεί η σπιτονοικοκυρά του ξενώνα που κλείσαμε "Τί πάθατε; Μείνατε; Καλά θα στείλω εγώ τον πεθερό μου να σας πάρει" Δεν περνάνε λίγα λεπτά...σκάει μύτη, που λέτε, ο πεθερός με φορτηγό απ' αυτά που έχουν καρότσα από πίσω, τύπου Ντάτσουν.🫪 Και μας λέει "Για σας τους δύο μάλλον ήρθα, έτσι; Ανεβείτε!" και δείχνει την καρότσα.

Τον κοιτάω Με κοιτάει -Πλάκα μας κάνετε τώρα, έτσι; -Γιατί κοπέλα μου; Δεν έχεις ξανανέβει σε καρότσα; Από πού είσαι εσύ; Αριστοκρατία απ' το Μπάκινχαμ; (Ε, δεν είμαστε με τα καλά μας 🤨) Ανεβαίνουμε, που λέτε... (Τί να κάναμε;) και να 'μαστε δύο ταλαίπωροι ΟΡΘΙΟΙ με τις βαλίτσες μέσα στην καρότσα.

Και 'κεί που ήδη έχω φτάσει στα όρια μου ακούω το Νίκο να φωνάζει "ΤΟΜΑΤΕΣ! ΠΑΤΑΤΕΣ! ΛΕΜΟΝΙΑΑΑΑ! ΠΑΡΕ ΚΥΡΙΑ! ΠΑΡΕ! ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΓΟΥΡΙ" -Τί κάνεις παιδάκι μου; Είσαι με τα καλά σου; -Τί έπαθες; -Εγώ τι έπαθα; Σταμάτα! Θα μας πετάξουν κι από δω και μετά να δούμε πως θα φτάσουμε... Εκείνη την ώρα περνάει από δίπλα μας ένα κοπάδι με κατσίκες και κάτι βόδια.

Τα κοιτάμε... μας κοιτάνε... Στον λόγο μου, νομίζω ότι τα βόδια μας κοιτούσαν περίεργα ΜΕΣΑ στα μάτια... 👀 Σα να μας έλεγαν "Καλά βόδια είστε και σεις!" 🙄 (Αν μας πετάξουν απ' την καρότσα με τα βόδια καβάλα θα φτάσουμε) Φτάνουμε επιτέλους στον ξενώνα (Ο Θεός να τον κάνει) Περισσότερο μοιάζει με σπίτι που 'χει και δωμάτια για ξένους πάρα με κανονικό ξενώνα.

Λέμε, δε βαριέσαι, καλό είναι(φθηνό ίσον καλό) Μπαίνουμε στο δωμάτιο και πέφτουμε στο κρεββάτι...τάβλα! Εκεί που πάει να με γλυκοπάρει ο ύπνος εντοπίζω μια κίνηση με την άκρη του ματιού μου...👀 Λέω μέσα μου "μπα, Βάσω, κοιμήσου! ιδέα σου είναι" Δεν ήταν.

Δεν περνάνε 2-3 δευτερόλεπτα και νιώθω κάτι να με δαγκώνει στο δάχτυλο (το χοντρό) στο δεξί πόδι. "Έχει γούστο να είναι ο Νίκος!" 😜 σκέφτηκα για μια στιγμή...αλλά ο Νίκος ροχάλιζε απο δίπλα του καλού καιρού... Πετάγομαι πάνω αλαφιασμενη, αρχίζω να ουρλιάζω, να πετάω παπλώματα, μαξιλάρια... Ξυπνάει κι ο Νίκος, αρπάζει ένα παπούτσι κι αρχίζει να κυνηγάει αυτό το πράγμα (που μάλλον ποντικός πρέπει να 'ταν) σε όλο το δωμάτιο! Ακούει φασαρία η σπιτονοικοκυρά και μπουκάρει στο δωμάτιο με τη ρόμπα και τα μπικουτί στο κεφάλι! Εγώ να ουρλιάζω... Αυτή να ουρλιάζει... Μπροστά ο ποντικός να τρέχει... Πίσω ο Νίκος να τον κυνηγάει με το παπούτσι στο χέρι... Ξαφνικά η σπιτονοικοκυρά σταματάει, με κοιτάζει καλά καλά και μου λέει "Τί κάνεις έτσι κορίτσι μου; Περίοδο έχεις;" Μου 'ρθε κεραυνός στο κεφάλι! 🤯 (Από πότε έχει να μου 'ρθει περίοδος;) Γυρνάω στο Νίκο "Έχω καθυστέρηση" Σιωπή -Τί καθυστέρηση; -Εσύ τί καθυστέρηση λες; Η σπιτονοικοκυρά από δίπλα "Δεν της ήρθε, καλέ, δεν καταλαβαίνεις;"😜 (Ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί 😳) Κοιταζόμαστε. ΣΟΚ Και μετά...ένα χαμόγελο... (Ο Νίκος δηλαδή...εγώ τα 'χα κλ@@@@ κανονικά ) Αποφασίζουμε να πάμε φαρμακείο.

Μπαίνουμε μέσα.

Εγώ με το κεφάλι κατεβασμένο -Ένα τεστ εγκυμοσύνης, παρακαλώ -Για σας είναι; (Εμ για ποιον είναι; Για τον κύριο από δίπλα;) -Ναι, βέβαια, για μένα -Ξέρετε πως γίνεται; -Ε...κάπως... (Δεν είχα ιδέα) -Θα ουρήσετε πάνω στο τεστ Σιωπή -Τί θα κάνω; (Την κοιτούσα σαν τα βόδια που 'χα δει απ' την καρότσα 👀) -Θα ουρήσετε! -Όλο δηλαδή; (Ο Νίκος από δίπλα κατακόκκινος) -Τί όλο λες; Δεν είναι και ποτίστρα... Η φαρμακοποιός "Λίγο δείγμα θέλουμε κοπέλα μου...μην το πνίξετε κιόλας" (Ε, ρε ντροπές, Θεούλη μου, ξανά!) Βγαίνω έξω παραπατώντας, μισοζαλισμεμένη και κάθομαι σ' ένα παγκάκι... Κρατάω το τεστ σα να κρατάω το μέλλον μου. Ο Νίκος δίπλα μου λέει -Τί θέλεις να δείξει; -Δεν ξέρω...εσύ; -Εγώ...ότι είναι...μαζί σου! ❤️ Κι εκεί .. Μέσα σ' ένα τελείως άκυρο ταξίδι, χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο, χωρίς καθόλου λεφτά και χωρίς μυαλό ... Κατάλαβα κάτι.

Δεν έχει καμία σημασία αν θα χαλάσει το λεωφορείο, αν θα μπεις σε καρότσα ή αν θα σε δαγκώσει ποντίκι.

ΚΑΜΙΑ απολύτως.

Σημασία έχει ΜΟΝΟ ποιος μένει δίπλα σου όταν ΟΛΑ πάνε λάθος. (Έτσι για την ιστορία, να σας πω, ΔΕΝ ήμουν έγκυος τότε) Αλλά...σχεδόν 2,5 δεκαετίες μετά (στο περίπου)...αυτός που φώναζε ΤΟΜΑΤΕΣ-ΠΑΤΑΤΕΣ-ΛΕΜΟΝΙΑ- ΤΟ ΠΙΟ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΓΓΟΥΡΙ!" (ή το μεγαλύτερο αγγούρι έλεγε; 🫣 Δεν θυμάμαι... Α, ναι! Το καλύτερο! 😜) είναι ακόμα δίπλα μου. (Μαζί με άλλες δύο μικρές εκδόσεις 🩷🩵) Και τελικά... όπως καταλαβαίνετε δεν μάθαμε ΠΟΤΕ να ταξιδεύουμε ήσυχα.

Και ούτε πρόκειται...(ευτυχώς δηλαδή) Από τότε τίποτα δεν μας φαίνεται περίεργο στα ταξίδια! 😃 (Αν νομίζετε ότι αυτά ήταν τα χειρότερα... Περιμένετε...έχω να σας πω για την πρώτη φορά που με πήγε στο χωριό του, το Δίλοφο Βοΐου, για να με γνωρίσει στους συγγενείς! 🤪 Εκεί να δείτε παρατράγουδα! Όμως θα σας τα πω κάποια άλλη στιγμή γιατί τώρα δεν προλαβαίνω...) #ΑληθινέςΙστορίες #Ταξίδια #Ζευγάρια #Αναμνήσεις #Γαλαξίδι #ΚΤΕΛ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους