Σαν σήμερα, πριν 45 χρόνια, στις 10 Μαΐου 1981, η Γαλλική (Κεντρο)Αριστερά με επικεφαλής τον Φρανσουά Μιτεράν κερδίζει για πρωτη φορά τις προεδρικές εκλογες μετά από τρεις δεκαετίες κυριαρχίας της...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ηταν ιστορική καμπή στην πολιτική ζωή της Γαλλίας και γεγονός με σημαντικό αποτύπωμα σε όλη την Ευρώπη καθώς η νίκη του Μιτεράν δημιούργησε ένα ντόμινο νικών των σοσιαλιστών και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου (βλ. Ελλάδα, Ισπανία). Ένα ενδιαφέρον στοιχείο σε σχέση με τον Μιτεράν είναι ότι εξελέγη Πρόεδρος μετά από δύο ήττες του για την προεδρία (το 1965 από τον Ντε Γκωλ και το 1974 από τον Ζισκάρ Ντ´Εστεν) στοιχείο ενδεικτικό της ανθεκτικότητας του ίδιου, αλλά και γενικά των πολιτικών της εποχής εκείνης. Η μεγάλη επιτυχία του στις εκλογές του 1981 ήταν οτι κατάφερε να επαναλανσάρει τον εαυτό του ως εκπρόσωπο της «πολιτικής αλλαγής» και της «ήρεμης δυναμης» (αυτό ήταν το βασικό του σύνθημα). Με τη βοήθεια του τότε διαφημιστή του Ζακ Σεγκελά μπόρεσε να χτίσει ένα προφίλ στιβαρού πολιτικού ο οποίος ενέπνεε ηρεμία και σιγουριά και καθιστούσε την αλλαγή εγχείρημα χωρίς ρίσκο.

Οι βασικές εικόνες της καμπάνιας του ήταν ο ήρεμος Μιτεράν, τοπία της γαλλικής επαρχίας, συμβολισμοί που υπογράμμιζαν την ηρεμία και προσήνεια του Μιτεράν απέναντι στον κάπως απόμακρο αριστοκράτη Ζισκάρ.

Η εκστρατεία ήταν υποδειγματική, όπως μαεστρικες αποδείχθηκαν οι κινήσεις και του ίδιου του Μιτεράν τόσο στο προσκήνιο, όπου κατάφερε με επίκεντρο το συνέδριο της Επινέ λίγα χρόνια νωρίτερα να ενοποιήσει το χώρο της Αριστεράς, όσο και στο παρασκήνιο όπου κατάφερε να αξιοποιήσει την εμφύλια διαμάχη στο χώρο της γαλλικης κεντροδεξιας.

Γιατί όσο καλή δουλειά και αν έκανε ο Σεγκελά, όσο και αν είχε σημάνει η ώρα της «αλλαγής», η νίκη του Μιτεράν δεν θα είχε επιτευχθεί αν δεν υπήρχε η πισώπλατη μαχαίρια του Ζακ Σιράκ στον Ζισκαρ Ντ’ Εστεν ώστε να τον βγάλει από τη μέση και να κυριαρχήσει εκεινος στη γαλλική Δεξιά τα επόμενα χρόνια.

Λίγες μερες πριν τις εκλογές, Μιτεράν και Σιράκ συμφώνησαν παρασκηνιακά: α) ο Σιράκ στο Β γυρο των προεδρικών μεταξύ Μιτεράν-Ζισκαρ να σφυρίζει αδιάφορα - όπου πράγματι έκανε μια ψυχρή δήλωση υποστήριξης του Ζισκαρ τελευταία στιγμή και β) να συνεργαστούν υπογείως στις βουλευτικές εκλογες (που στη Γαλλία γίνονται πάντα μετά τις προεδρικές) ώστε να ευνοηθούν οι Σιρακικοί υποψήφιοι, όπως και έγινε.

Τα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του ο Μιτεράν το πήγε κάπως πιο αριστερά, η θητεία του στα εσωτερικά θέματα ήταν αρκετά ριζοσπαστική.

Μετά κυρίως λόγω οικονομίας έγινε πιο ρεαλιστής και όσο τα χρονια περνούσαν γινόταν ακόμα πιο μετριοπαθής, τόσο από πεποίθηση όσο και από ανάγκη, καθώς και στις δύο θητείες του αναγκάστηκε να «συγκατοικήσει» με την Δεξιά ο οποία κερδίζοντας τις βουλευτικές εκλογές επέβαλε δικό της πρωθυπουργό.

Οποίος θέλει να ακούσει περισσοτερα πράγματα για τις γαλλικές εκλογες του 1981 και τη θητεία Μιτεράν μπορει να βρει στο πρώτο σχόλιο το ποντκαστ που γράψαμε με την Vasiliki Georgiadou στη σειρά ποντκαστ «Εκλογές με ιστορία» που επιμελήθηκα σε συνεργασία με την «Καθημερινή».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους