Τρύφων Πετώνης Ο Πρωθυπουργός μπορεί να ξεχνάει. Εγώ όμως όχι. Δεν συμβάλλω στη νηπιοποίηση της πολιτικής σκέψης. Και, ευτυχώς τώρα υπάρχει και ο πολιτικός φορέας που μπορεί να βοηθήσει στην ωρίμανση...
Τρύφων Πετώνης Ο Πρωθυπουργός μπορεί να ξεχνάει. Εγώ όμως όχι. Δεν συμβάλλω στη νηπιοποίηση της πολιτικής σκέψης.
Και, ευτυχώς τώρα υπάρχει και ο πολιτικός φορέας που μπορεί να βοηθήσει στην ωρίμανση της διαχείρισης του ΣΚΙΩΔΟΥΣ ΣΤΟΛΟΥ🐀🧀 για το καλό, όχι των ποντικιών αλλά των συμφερόντων της Ελλάδας.
Η συμφωνία διαμοιρασμού δεδομένων έγινε με πρόσχημα τον «Σκιώδη Στόλο». Πρόκειται για άνω των 1️⃣🅾️🅾️🅾️ παλαιών, ανασφάλιστων δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο παρακάμπτοντας τις κυρώσεις.
Τα πλοία αυτά απενεργοποιούν το AIS (σύστημα εντοπισμού) και κάνουν μεταφορές STS (Ship-to-Ship). Η ακτινιγραφία του «σκιώδους στόλου» αποκαλύπτει μια από τις πιο συγκρουσιακές και περιπλεγμένες πτυχές του σύγχρονου οικονομικού πολέμου, όπου η ελληνική ναυτιλία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, δημιουργώντας μια πρωτοφανή σύγκρουση μεταξύ «Ελληνικής» εξωτερικής πολιτικής και 🐀 εφοπλιστικών συμφερόντων🧀🐭. Στις 19 Δεκεμβρίου 2025, ουκρανικά εναέρια drones έπληξαν το ρωσικό τάνκερ Qendil 2.000 χλμ από την Ουκρανία, νοτίως της Κρήτης.
Η μέθοδος ήταν κοινή.
Τα ουκρανικά drones δεν έχουν τέτοια εμβέλεια. Το Magura V5, πλωτό drone με μήκος 5.5μ και ταχύτητα 42 κόμβους (περίπου 78 χλμ/ώρα) έχει εμβέλεια 450 ναυτικά μίλια.
Το φορτίο του μπορεί να φτάσει τα 350 κιλά εκρηκτικών.
Το μέγεθος του, το σχήμα του και οι σχετικά αθόρυβες μηχανές του το κάνουν δύσκολα εντοπίσημο αν και ο χαρακτηρισμός stealth που του αποδίδεται είναι υπερβολικός.
Είναι προφανές ότι δεν ήρθε από την Οδησσό, αλλά ποντίστηκε από «μητρικό-πλοίο» εντός του Ιονίου.
Το γεγονός ότι βρέθηκε με τη μηχανή αναμμένη σημαίνει ότι το λογισμικό του αναζητούσε εντολές από ένα κέντρο ελέγχου μέσω Starlink που η Ελλάδα δεν επιτηρεί.Το Starlink είναι ένα σοβαρό θέμα που πρέπει να ιχνηλατήσει η Maria Karystianou.
Πόσο κυρίαρχη είναι μια χώρα όταν οπλισμένα ρομπότ κάνουν «διακοπές» στις τουριστικές της σπηλιές χωρίς κανείς να τα πάρει χαμπάρι με στόχο να χτυπήσουν εμπορικά πλοία εντός η κοντά στα χωρικά ύδατα μιας χώρας που επικαλείται μονίμως τα διεθνές δίκαιο, το δίκιο της θάλασσας και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας ; Και πόσο μια τέτοια κατάφορη και αδιαμαρτύρητη παραβίαση της εθνικής μας κυριαρχίας από μια εμπόλεμη μακρινή χώρα, ενθαρρύνει τις επιβουλές της συμμαχικής της Τουρκίας; Η συμφωνία διαμοιρασμού δεδομένων έγινε με πρόσχημα τον «Σκιώδη Στόλο». Πρόκειται για άνω των 1️⃣🅾️🅾️🅾️ παλαιών, ανασφάλιστων δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο παρακάμπτοντας τις κυρώσεις.
Τα πλοία αυτά απενεργοποιούν το AIS (σύστημα εντοπισμού) και κάνουν μεταφορές STS (Ship-to-Ship). Η ακτινιγραφία του «σκιώδους στόλου» αποκαλύπτει μια από τις πιο συγκρουσιακές και περιπλεγμένες πτυχές του σύγχρονου οικονομικού πολέμου, όπου η ελληνική ναυτιλία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, δημιουργώντας μια πρωτοφανή σύγκρουση μεταξύ «Ελληνικής» εξωτερικής πολιτικής και εφοπλιστικών συμφερόντων. Τον Αύγουστο του 2025, ο αριθμός των «σκιωδών» δεξαμενόπλοιων υπολογιζόταν στα 1.140 πλοία, αποτελώντας πάνω από το 18% του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων.
Άλλες αναφορές στις αρχές του 2026 κάνουν λόγο για έως και 1.470 πλοία που εξυπηρετούσαν πρωτίστως Ρωσία αλλά και Ιράν και Βενεζουέλα. Οι Έλληνες εφοπλιστές κυριαρχούν στις πωλήσεις πλοίων προς αυτόν τον στόλο.
Σύμφωνα με έρευνες, από τα 230 τάνκερ που πουλήθηκαν διεθνώς για να ενταχθούν στον σκιώδη στόλο μεταξύ 2022-2024, τα 127 (ποσοστό 55%) ανήκαν προηγουμένως σε ελληνικές εταιρείες.
Τα έσοδα των Ελλήνων εφοπλιστών από αυτές τις πωλήσεις εκτιμώνται σε πάνω από 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια, από ένα παγκόσμιο σύνολο 6,3 δις., ενώ πολλά από αυτά τα διαχειρίζονται ακόμη Έλληνες εφοπλιστές και μετά την πώληση τους.
Η συμφωνία διαμοιρασμού δεδομένων κι ανάπτυξης drones μεταξύ Αθήνας και Κιέβου τον Νοέμβριο του 2025 που θα δούμε παρακάτω, ναρκοθετεί την ελληνική ναυσιπλοΐα και ασφάλεια καθώς η Ελλάδα παρέχει πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για να πληγούν πλοία που, αν και δεν φέρουν πλέον την ελληνική σημαία, διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο.
Ήδη από τον Ιανουάριο του 2026, ουκρανικά drones έπληξαν δεξαμενόπλοια ελληνικών συμφερόντων όπως τα “Delta Harmony” και “Matilda” στη Μαύρη Θάλασσα, κοντά στο Νοβοροσίσκ. Η Ελλάδα, μέσω της νέας μονάδας ΕΛΚΑΚ, παρέχει δεδομένα επιτήρησης για τον εντοπισμό του σκιώδους στόλου (π.χ. πλοία που πλέουν με κλειστό AIS). Αυτά τα δεδομένα επιτρέπουν στην Ουκρανία να εξαπολύει ακριβείς επιθέσεις, όπως αυτή στο τάνκερ “Qendil” νότια της Κρήτης τον Δεκέμβριο του 2025. Οι Έλληνες εφοπλιστές αντέδρασαν με σφοδρότητα και έντονη ανησυχία στα χτυπήματα ουκρανικών drones κατά εμπορικών πλοίων, χαρακτηρίζοντας τις επιθέσεις ως παράνομες και επικίνδυνες για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα.
Η στάση τους αντικατοπτρίζει τη βαθιά σύγκρουση μεταξύ της εθνικής αμυντικής συνεργασίας με την Ουκρανία και των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων της ελληνικής ναυτιλίας.
Μετά τα χτυπήματα σε δεξαμενόπλοια ελληνικών συμφερόντων, η Πρόεδρος της ΕΕΕ, της Ελληνικής Εφοπλιστικής Ένωσης Μελίνα Τραυλού, εξέδωσε ανακοίνωση-καταπέλτη.
Χαρακτήρισε τη στοχοποίηση πλοίων που λειτουργούν απολύτως νόμιμα ως «πέρα από κάθε όριο λογικής και δικαίου», τονίζοντας ότι οι επιθέσεις αυτές υπονομεύουν την ίδια την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εφοδιαστική αλυσίδα της.
Διαμήνυσε ότι η εμπορική ναυτιλία δεν είναι πεδίο μάχης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο πολιτικής πίεσης.
Η συμφωνία για τον διαμοιρασμό δεδομένων και την παραγωγή drones προκάλεσε όπως βλέπουμε εσωτερικές τριβές στους εφοπλιστικούς κύκλους πριν από αυτό το σκάφος που ψάρεψαν για, καλή μας τύχη ψαράδες.
Το περιστατικό με το θαλάσσιο μη επανδρωμένο όχημα (Unmanned Surface Vehicle, USV) στη Λευκάδα εγείρει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, κυριαρχίας και διαχείρισης πληροφοριών.
Η παρουσία ενός υψηλής ισχύος πλωτού οπλισμένου συστήματος σε σπήλαιο της ακτογραμμής, με ενεργοποιημένες τις μηχανές και φορτίο εκρηκτικών, δεν συνάδει με τυχαία απώλεια ελέγχου.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του τύπου Magura V5 — μήκος 5,5 μ., ταχύτητα ~42 κόμβων, εμβέλεια ~450 ναυτικά μίλια και ωφέλιμο φορτίο έως 350 kg — καθιστούν απίθανη την ανεξάρτητη διέλευση από την Οδησσό έως το Ιόνιο χωρίς υποστήριξη μητρικού πλοίου.
Η πιο πιθανή εξήγηση είναι μεταφορά και απόρριψη από «μητρικό» σκάφος εντός της περιοχής δράσης, με σκοπό την εκτέλεση στοχευμένης επίθεσης σε εμπορικό τάνκερ εντός ή κοντά στα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Από τεχνολογικής άποψης, η λειτουργία τέτοιων USV βασίζεται σε δίκτυα επικοινωνίας και συστήματα καθοδήγησης.
Η αναφορά ότι το όχημα «αναζητούσε εντολές μέσω Starlink» υποδηλώνει εξάρτηση από δορυφορικές υπηρεσίες δεδομένων και κέντρα ελέγχου απομακρυσμένης καθοδήγησης.
Εάν οι ελληνικές αρχές δεν επιτηρούν ή δεν έχουν πρόσβαση σε αυτά τα κανάλια, δημιουργείται κενό επιτήρησης που επιτρέπει σε εξωτερικούς φορείς να διεξάγουν επιχειρήσεις εντός της ελληνικής επικράτειας χωρίς άμεση ανίχνευση.
Η συμφωνία διαμοιρασμού πληροφοριών και συνεργασίας για την ανάπτυξη και χρήση drones μεταξύ ελληνικών φορέων και της Ουκρανίας (αναφερόμενη ως Νοέμβριος 2025) πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα των επιπτώσεων στην εθνική ασφάλεια και στη ναυτιλία.
Η έννοια του «σκιώδους στόλου» περιγράφει έναν μεγάλο αριθμό δεξαμενόπλοιων που παρακάμπτουν κυρώσεις μέσω απενεργοποίησης του AIS και μεταφορών ship‑to‑ship (STS). Η συγκέντρωση τέτοιων πλοίων — με εκτιμήσεις που κυμαίνονται από ~1.140 έως ~1.470 μονάδες το 2025–2026 — και η συμμετοχή πλοίων που προηγουμένως ανήκαν σε ελληνικά συμφέροντα εγείρουν οικονομικά και θεσμικά ζητήματα.
Στατιστικά στοιχεία που αναφέρονται δείχνουν ότι μεγάλο ποσοστό των πλοίων που εντάχθηκαν στον «σκιώδη στόλο» μεταξύ 2022–2024 προέρχονται από ελληνικές εταιρείες (π.χ. 127 από 230 πωλήσεις, ~55%). Τα έσοδα από αυτές τις συναλλαγές εκτιμώνται σε δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ ορισμένες μονάδες παραμένουν υπό ελληνική διαχείριση μετά την πώληση.
Η οικονομική διάσταση δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ της εθνικής πολιτικής ασφάλειας και των ιδιωτικών ναυτιλιακών συμφερόντων.
Η λειτουργία της νέας μονάδας επιτήρησης (αναφερόμενη ως ΕΛΚΑΚ) και ο ρόλος της στην παροχή δεδομένων για τον εντοπισμό πλοίων με κλειστό AIS αποτελούν κρίσιμο παράγοντα.
Η παροχή τέτοιων δεδομένων σε τρίτες χώρες μπορεί να βελτιώνει την ακρίβεια στοχοποίησης και να διευκολύνει επιθέσεις σε πλοία που, παρά την αλλαγή νηολογίου, διατηρούν δεσμούς με ελληνικά εφοπλιστικά συμφέροντα.
Τέτοιες πρακτικές έχουν ήδη συσχετιστεί με επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια, όπως το περιστατικό του Qendil νότια της Κρήτης (Δεκέμβριος 2025) και επιθέσεις στη Μαύρη Θάλασσα σε πλοία ελληνικών συμφερόντων (π.χ. “Delta Harmony”, “Matilda”). Οι επιπτώσεις είναι πολλαπλές: ⚡ Κυριαρχία και ασφάλεια: Η παρουσία οπλισμένων USV εντός εθνικής επικράτειας χωρίς έγκαιρη ανίχνευση υπονομεύει την ικανότητα άσκησης κυριαρχίας και ελέγχου. ⚡ Περιβαλλοντικός κίνδυνος: Η βύθιση τάνκερ με φορτίο πετρελαίου θα μπορούσε να προκαλέσει εκτεταμένη οικολογική καταστροφή στις παράκτιες ζώνες. ⚡ Οικονομικά και θεσμικά ζητήματα: Η σύνδεση ελληνικών ναυτιλιακών κεφαλαίων με τον «σκιώδη στόλο» δημιουργεί σύγκρουση μεταξύ δημόσιων πολιτικών και ιδιωτικών συμφερόντων. ⚡ Διεθνείς σχέσεις: Η συνεργασία με τρίτες χώρες για ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνολογίας επιτήρησης/όπλων εγείρει νομικά και διπλωματικά ζητήματα, ιδίως όταν οι ενέργειες αυτές μεταφέρουν τον πόλεμο σε ουδέτερα ή τρίτα χωρικά ύδατα.
Τέλος, η δημόσια και θεσμική διαφάνεια σχετικά με τις συμφωνίες διαμοιρασμού δεδομένων, η αξιολόγηση κινδύνων από τη χρήση δορυφορικών επικοινωνιών για έλεγχο οπλισμένων USV και η ενίσχυση των μηχανισμών εθνικής επιτήρησης αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για τη μείωση των κινδύνων που περιγράφονται.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους