[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

. Τα παραμύθια είναι κόκκινα σαν αίμα. Καράβια τσακισμένα οι έρωτες των τυφλών. ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΛΑΧΑΚΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟ (2000) Επειδή κάποτε κέρδισα το δικαίωμα. Επειδή. Νύχτα ποτέ. Και πρόκειται. Να έρθω υγρός...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

. Τα παραμύθια είναι κόκκινα σαν αίμα. Καράβια τσακισμένα οι έρωτες των τυφλών. ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΛΑΧΑΚΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟ (2000) Επειδή κάποτε κέρδισα το δικαίωμα. Επειδή.

Νύχτα ποτέ.

Και πρόκειται.

Να έρθω υγρός.

Για να γεννήσω το άλλο στο αίμα που προηγήθηκε. Πρόκειται.

Να ενώσω την θάλασσα στο σημάδι του ήλιου που έμεινε ορφανός.

Περιμένοντας υπομονετικά τη σειρά του.

Στα πόδια μου. Σ.Σ. ΜΕΤΑ (2012) #ΑΥΤΟ_ΤΟ_ΡΟΚ_ΔΕΝ_ΘΑ_ΤΕΛΕΩΣΕΙ_ΠΟΤΕ #LIVE_IN_CONCERT * Είναι η αλήθεια που ποτέ δεν σου την είπανε είναι τα ψέματα που εσύ ποτέ δεν τόλμησες να πεις.

Είναι τα όνειρα που θα βλεπες αν δεν σε ξύπναγα είναι οι έρωτες που έζησα και πέθαναν νωρίς.

Τα παραμύθια είναι κόκκινα σαν αίμα υγρά και λυπημένα βλέμματα κοριτσιών Τα παραμύθια είναι κόκκινα σαν αίμα καράβια τσακισμένα οι έρωτες των τυφλών.

Είν’ οι σειρήνες που τραβάνε το μανίκι σου είν’ ακροβάτες που γλιστράνε στο σκοινί τους είν’ οι ευχές και οι κατάρες που σε τρόμαξαν είν’ όλοι αυτοί που τραγουδάνε μοναχά για την ψυχή τους. Στίχοι: Θοδωρής Βλαχάκης <3 Μουσική: Νίκος Μαϊντάς Κόκκινο, 2000 Magic De Spell <3 Μιχάλης Σκαρακης <3 Michalis Skarakis <3 Μαρίνος Σοφίου <3 * βράδυ όταν ο κόσμος που έχω ένα ζευγάρι παιδί ο θεός είναι νύχτα μέχρι τότε δεν είναι καθόλου εύκολο κάτω από κάποια καθόλου συνθήκη καθόλου αύριο τώρα αν στην άλλη άκρη της ζωής η ζωή σκουριάζει σαν σύρμα όσο μπορώ θα έρχομαι από τις ξηλωμένες ρίζες θα έρχομαι απ’ τα φύκια η θάλασσα φεύγει αλλά μας ανήκε η ζωή μυρίζει ποδήλατα κυλάει πάνω μου και αιμορραγώ γλώσσες στο γυαλισμένο παρκέ μιλώ αυτή την αποκλεισμένη σιωπή εγχόρδων αργά σαν την οπισθοχώρηση της χελώνας ένα τανκ γλώσσα πούδρα στα πρόσωπα των νεκρών έντερ η σύνδεση απέτυχε κανείς δεν μπαίνει εδώ κανείς κάτω απ' τη φούστα σου αναπνέει η δυσάρεστη γεύση της επιβίωσης ένα κλειστό πιάνο πασαλειμμένο με αίμα βυθίζεται σέρνεται σαν επιδημία με αυτό το ελεύθερο ενδεχόμενο που δεν δόθηκε ήταν μια χωρισμένη γη περισσότερο από βροχή ανεβαίνοντας έκτοτε μαύρο έβγαλα το δέρμα μου και το κρέμασα στο μπαλκόνι της μετά να φυσάει να φυσάει απαλλαγμένες σημαίες πιστεύεις στους χωρισμούς; Σ.Σ. ΜΕΤΑ, Απόπειρα 2012 Τέταρτη έκδοση: Apopeira • Απόπειρα - εκδόσεις 2026 Danai Papoutsi III <3

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences