Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🛑 ΟΤΑΝ Η «ΥΠΕΡΑΡΙΣΤΕΡΗ» ΚΡΙΤΙΚΗ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ✓ ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ Το σημαντικότερο στοιχείο γύρω από το κείμενο θέσεων «Η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής» δεν είναι μόνο το περιεχόμενό του, αλλά το γεγονός ότι κατάφερε να επαναφέρει την πολιτική συζήτηση στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής.

Τα κείμενα θέσεων επεξεργάστηκε το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα ΙΝΑΤ με συντονιστή τον Γιώργο Σιακαντάρη Γιώργος Σιακαντάρης Σε μια εποχή πολιτικής κόπωσης, απαξίωσης της συλλογικής δράσης και γενικευμένης δυσπιστίας απέναντι στα κόμματα, το να προκαλείται τόσο έντονος διάλογος αποτελεί από μόνο του πολιτικό γεγονός.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε το κείμενο αποδεικνύουν ότι άγγιξε υπαρκτές αγωνίες, προκάλεσε ιδεολογικές αναμετρήσεις και επανέφερε στο προσκήνιο το ερώτημα για το μέλλον της προοδευτικής παράταξης.

Ένα πολιτικό κείμενο που περνά αδιάφορο είναι ένα πολιτικό κείμενο αποτυχημένο.

Αντίθετα, όταν δημιουργεί συζήτηση, συγκρούσεις, ακόμη και υπερβολικές αντιδράσεις, σημαίνει ότι διαθέτει πολιτικό βάρος και δυναμική. ✓ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ένα μεγάλο μέρος της κριτικής στηρίζεται σε μια βασική παρεξήγηση: αντιμετωπίζει το κείμενο ως ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα.

Όμως το ίδιο το κείμενο δεν παρουσιάστηκε ποτέ ως κάτι τέτοιο.

Δεν είναι αναλυτική προγραμματική διακήρυξη, ούτε κατάλογος εξειδικευμένων πολιτικών μέτρων για κάθε πεδίο δημόσιας πολιτικής.

Πρόκειται για ένα πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο αναφοράς.

Για μια αφετηρία διαλόγου.

Για ένα προσκλητήριο προς τις προοδευτικές δυνάμεις ώστε να συζητήσουν πάνω σε κοινές αρχές, προτεραιότητες και αξιακούς άξονες.

Αυτή είναι η ουσία ενός μανιφέστου: να χαράζει κατεύθυνση, όχι να εξαντλεί κάθε τεχνική λεπτομέρεια.

Όσοι το επικρίνουν επειδή δεν περιλαμβάνει αναλυτικές αναφορές για κάθε διεθνές ή κοινωνικό ζήτημα, ουσιαστικά το κρίνουν για κάτι που δεν επιδίωξε ποτέ να είναι.

Είναι σαν να ζητά κανείς από μια πολιτική πυξίδα να λειτουργήσει ως πλήρης γεωγραφικός χάρτης. ✓ Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ «ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ» Ένα μέρος της κριτικής προέρχεται από έναν χώρο που διαχρονικά αντιμετωπίζει με καχυποψία κάθε προσπάθεια κυβερνητικής προοπτικής της Αριστεράς.

Για ορισμένους, η Αριστερά είναι αποδεκτή μόνο όταν διαμαρτύρεται, ποτέ όταν διεκδικεί την ευθύνη της διακυβέρνησης.

Αυτή η αντίληψη οδηγεί συχνά σε έναν αδιέξοδο αριστερισμό της θεωρητικής καθαρότητας.

Σε μια διαρκή αναζήτηση «λαθών», «παραλείψεων» και «ανεπαρκειών», όχι για να βελτιωθεί ένα πολιτικό σχέδιο, αλλά για να απορριφθεί συνολικά κάθε προσπάθεια σύνθεσης και πλειοψηφικής απεύθυνσης.

Όμως οι κοινωνίες δεν αλλάζουν μέσα από διαγωνισμούς ιδεολογικής αυθεντικότητας.

Η πολιτική απαιτεί σύνθεση, ρεαλισμό, κοινωνικές συμμαχίες και κυρίως διάθεση ανάληψης ευθύνης.

Η κυβερνώσα Αριστερά δεν μπορεί να είναι μια λέσχη θεωρητικής επιβεβαίωσης· οφείλει να είναι δύναμη κοινωνικού μετασχηματισμού με πραγματικές δυνατότητες παρέμβασης. ✓ Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ Είναι επίσης φανερό ότι σε αρκετές περιπτώσεις η κριτική δεν αφορά την ουσία του κειμένου αλλά την πολιτική ανάγκη διαφοροποίησης.

Σε έναν πολυδιασπασμένο προοδευτικό χώρο, η διαρκής ανάδειξη διαφορών λειτουργεί συχνά ως στοιχείο πολιτικής επιβίωσης μικρών μηχανισμών και ομάδων.

Έτσι, αντί να αναγνωρίζεται η προσπάθεια δημιουργίας ενός κοινού πλαισίου διαλόγου, αναζητούνται συνεχώς αφορμές καταγγελίας.

Εστιάζουν σε όσα δεν γράφτηκαν, παραβλέποντας όσα έχουν ειπωθεί δημόσια επί χρόνια από τον Αλέξη Τσίπρα για τη διεθνή δικαιοσύνη, την Παλαιστίνη, τις κοινωνικές ανισότητες, την αναδιανομή του πλούτου και την ανάγκη προστασίας των αδύναμων.

Αυτή η επιλεκτική ανάγνωση δεν συμβάλλει στον διάλογο.

Αντίθετα, τον υπονομεύει.

Γιατί ο στόχος δεν γίνεται η παραγωγή πολιτικής πρότασης αλλά η διαρκής αποδόμηση κάθε εγχειρήματος που μπορεί να αποκτήσει κοινωνική και πολιτική δυναμική. ✓ Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΩΣΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ Η ουσία του κειμένου βρίσκεται αλλού: στην ανάγκη να συγκροτηθεί ξανά ένας αξιόπιστος προοδευτικός πόλος με κυβερνητική προοπτική.

Οι πολίτες δεν αναζητούν μόνο καταγγελίες· αναζητούν λύσεις.

Θέλουν πολιτικές δυνάμεις που να μπορούν να κυβερνήσουν, να προστατεύσουν την κοινωνία, να μειώσουν τις ανισότητες και να δώσουν προοπτική στη χώρα.

Η κοινωνία έχει κουραστεί από τον κατακερματισμό, τις προσωπικές στρατηγικές και τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις του προοδευτικού χώρου.

Αυτό που ζητά είναι σοβαρότητα, προγραμματική επάρκεια και δυνατότητα διακυβέρνησης.

Ακριβώς γι’ αυτό το κείμενο λειτουργεί ως αφετηρία.

Ως πρόσκληση συμμετοχής σε μια ανοιχτή διαδικασία διαλόγου και σύνθεσης.

Δεν διεκδικεί το αλάθητο ούτε παρουσιάζεται ως τελικό προϊόν.

Αντίθετα, αναγνωρίζει την ανάγκη εμπλουτισμού, διόρθωσης και δημόσιας διαβούλευσης. ✓ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΩΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η αντίληψη ότι οι πολιτικές διακηρύξεις δεν πρέπει να παράγονται αποκλειστικά σε κλειστά κομματικά γραφεία και να παρουσιάζονται ως έτοιμες αλήθειες προς αποδοχή.

Η δημόσια συζήτηση, η ανοιχτή κριτική και η συμμετοχή ανθρώπων από διαφορετικούς χώρους αποτελούν δημοκρατική κατάκτηση.

Η συμβολή ακαδημαϊκών, επιστημόνων, ανθρώπων της εργασίας και της κοινωνίας των πολιτών δεν συνιστά «επιτροπή σοφών», αλλά προσπάθεια συλλογικής επεξεργασίας ιδεών.

Και το σημαντικότερο στοιχείο ενός σοβαρού δημόσιου διαλόγου είναι ακριβώς η δυνατότητα να δέχεσαι τεκμηριωμένη κριτική χωρίς φοβικά σύνδρομα και ιδεολογικές περιχαρακώσεις. ✓ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές προκλήσεις.

Η ακρίβεια, οι ανισότητες, η κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και η αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής απαιτούν σοβαρές πολιτικές απαντήσεις.

Σε αυτή τη συγκυρία, η εμμονή σε έναν αδιέξοδο καταγγελτικό λόγο δεν αρκεί.

Χρειάζεται σχέδιο, σύνθεση, πολιτική ωριμότητα και διάθεση συνεργασίας.

Το μανιφέστο του Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί ακριβώς να ανοίξει αυτόν τον δρόμο: τον δρόμο μιας προοδευτικής ανασύνταξης με κυβερνητικό ορίζοντα και κοινωνική αναφορά.

Η πραγματική πρόκληση της εποχής δεν είναι να αποδείξει κανείς ποιος είναι «πιο αριστερός». Είναι να μπορέσει να διαμορφώσει μια αξιόπιστη, δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Και αυτή η προσπάθεια, όσο δύσκολη κι αν είναι, αξίζει να στηριχθεί.

Να στηριχθεί η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής με οδηγό και ηγέτη τον Αλέξη Τσίπρα. Alexis Tsipras . . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους