Original Post

Πλήρες Κείμενο:

“Αν όχι ο Μητσοτάκης, τότε ποιος;” είναι το μόνιμο ερώτημα που θέτουν οι νεοδημοκράτες κάθε φορά που ασκείται κριτική στην κυβέρνηση.

Η δική μου απορία είναι η εξής: πόσο δραματικά διαφορετική θα ήταν πραγματικά μια αυτοδύναμη κυβέρνηση είτε του Αλέξη Τσίπρα είτε του Νίκου Ανδρουλάκη από μια κυβέρνηση Μητσοτάκη; Για τον Τσίπρα ειδικά, ο γνωστός φόβος του πρώτου εξαμήνου του 2015 προβάλλεται διαρκώς σαν πολιτικός μπαμπούλας.

Όμως ο ίδιος στην πράξη εγκατέλειψε εκείνη τη γραμμή ήδη από το καλοκαίρι του 2015, ακολουθώντας στη συνέχεια μια διαφορετική οικονομική πολιτική.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και στελέχη της ΝΔ, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, έχουν αναγνωρίσει —έστω με επιφυλάξεις— ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έβαλε μια τάξη στα δημόσια οικονομικά.

Άρα ποιο είναι ακριβώς το σενάριο καταστροφής; Ότι θα μοιράσει επιδόματα; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κάνει τα επιδόματα βασικό εργαλείο πολιτικής.

Ότι θα λειτουργήσει πελατειακά; Σε μια χώρα όπου το ρουσφέτι συχνά αντιμετωπίζεται περίπου ως φυσικό φαινόμενο από το ίδιο το πολιτικό σύστημα, δύσκολα αυτό παρουσιάζεται ως αποκλειστικό πρόβλημα κάποιου άλλου.

Στην εξωτερική πολιτική, επίσης, η κυβέρνηση Τσίπρα διατήρησε καλές σχέσεις τόσο με το Ισραήλ όσο και με τις ΗΠΑ.

Αλλά και στο μεταναστευτικό δεν τάχθηκε με συνέντευξη του υπέρ των κλειστών συνόρων; Βεβαίως σε άλλες δηλώσεις του είπε το αντίθετο, αλλά πόσες τέτοιες αντιφάσεις δεν έχει η πολιτική της νέας δημοκρατίας στο μεταναστευτικό; Οπότε ξανά: ποιο ακριβώς είναι το χάος που θα προκύψει; Και αν πάμε στον Ανδρουλάκη, το επιχείρημα μοιάζει ακόμη πιο αδύναμο.

Μιλάμε για έναν πολιτικό με πιο μετριοπαθείς θέσεις από τον Τσίπρα, επικεφαλής ενός κόμματος με κυβερνητική εμπειρία και στελέχη που έχουν ήδη περάσει από την εξουσία.

Άρα το πραγματικό ερώτημα δεν είναι “αν όχι ο Μητσοτάκης, τότε ποιος;”. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί παρουσιάζεται ως εθνικός κίνδυνος οποιαδήποτε εναλλαγή εξουσίας, όταν οι πολιτικές αποκλίσεις τελικά δεν είναι τόσο χαοτικές όσο περιγράφονται.

Προσωπικά, είμαι αρκετά απαιτητικός για να ψηφίσω Τσίπρα ή Ανδρουλάκη.

Άλλωστε δεν είχα ψηφίσει Μητσοτάκη ούτε το 2019.

Αλλά όσοι θεωρούν επαρκή επιλογή τον Μητσοτάκη, με ποια ακριβώς λογική παρουσιάζουν τους άλλους δύο ως συνταγή καταστροφής;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους