Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν λίγο καιρό μια καλή μου φίλη που είναι εξαιρετική (και δημοφιλής) ιστορικός μου έφερε «δώρο» ένα βιβλίο για την Ελληνική Επανάσταση.

Για την ακρίβεια δεν ήταν δώρο, απλώς αντί να το πετάξει στα σκουπίδια, μου το έφερε να το δω. Είχε αγανακτήσει με τις ανοησίες που διάβαζε αλλά το κερασάκι ήταν ότι ξαφνικά του τη δίνει του συγγραφέα και επιτίθεται προσωπικά σε μένα.

Και επειδή είπαμε ότι είναι καλή μου φίλη, εκνευρίστηκε και σταμάτησε να διαβάζει.

Μου το έφερε αλλά δεν του έδωσα σημασία γιατί γνωρίζω και ένα άλλο έργο του ίδιου και δεν είχα καμία πρόθεση να διαβάσω σύντομα και το νέο πόνημά του – γιατί έχω άλλες, σοβαρότερες, προτεραιότητες και άπειρες εκκρεμότητες.

Θα το διάβαζα, όμως, κάποια στιγμή, γιατί ακολουθώ πιστά αυτό που με συμβούλεψε ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος: από οπουδήποτε κάτι χρήσιμο μπορείς να βγάλεις.

Το είχα ξεχάσει λοιπόν εντελώς αυτό το βιβλίο αλλά συνέβησαν ταυτόχρονα δυο περιστατικά που μου το θύμισαν.

Καταρχάς ένας γνωστός μου (όχι ιστορικός) το διάβασε ή κάτι άκουσε και έγραψε κάτι θετικό εδώ στο Facebook.

ΟΚ, δεν πειράζει, δεν έδωσα σημασία, αυτός είναι ο κανόνας – πού να ξέρει ο μέσος αναγνώστης, πώς να κρίνει; Αλλά πριν μια εβδομάδα έλαβα ένα λινκ από συνεργάτιδά μου και πολύ καλή ιστορικό με μια συνέντευξη του συγγραφέα σε ένα περιθωριακό κανάλι Φυσικά δεν την είδα αλλά η συνεργάτιδά μου επέμενε, κι όταν τη συνάντησα σε ένα σεμινάριο, μού το θύμισε και μάλιστα με επιμονή.

Ε, να πάει στο διάολο, είπα, και κάθισα να ακούσω τα πρώτα 15 λεπτά καθώς επέστρεφα σπίτι με τα πόδια.

Δεν περνούσε ένα λεπτό χωρίς ο συγγραφέας αυτός να μην κάνει χοντρά λάθη.

Αλλά το χειρότερο ήταν αυτή η συνωμοσιολογική εικόνα της ιστορίας – μια εικόνα που έχουν συνήθως οι ακροδεξιοί αλλά και οι ομογάλακτοί τους αριστεροί, όπως ο συγκεκριμένος.

Σήμερα έριξα και μια ματιά στο βιβλίο, είδα για πρώτη φορά και τις σημειώσεις με μολύβι της φίλης μου («λάθος!») και το ξεφύλλισα.

Πρόκειται για αναπαραγωγή πραγμάτων που ήδη έχουν γραφτεί από ανάλογης ποιότητας «ιστορικούς» του παρελθόντος (δεξιούς και αριστερούς) χωρίς καμία πρωτογενή έρευνα, χωρίς καμία γνώση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, ακόμα και των πιο πολυσυζητημένων πρόσφατων βιβλίων.

Λες και ο χρόνος σταμάτησε τη δεκαετία του 1960.

Με φοβερό confirmation bias και ασύλληπτα μεθοδολογικά λάθη.

Τι κάνεις σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Πρέπει να κάνεις κάτι; Το οφείλεις, άραγε, στους αναγνώστες; Πιθανόν να το οφείλεις αλλά εγώ εδώ δεν θα φερθώ αλτρουιστικά.

Διότι δεν νομίζω πως αξίζει τον χρόνο μου.

Άλλωστε δεν θα έχει παρά μηδαμινό αποτέλεσμα, δεν θα επηρεάσει κανέναν: όσες/οι γνωρίζουν καλά την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, δεν θα αγοράσουν αυτό το βιβλίο.

Όσες/οι το αγοράσουν και το διαβάσουν ανύποπτοι, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα διαβάσουν έπειτα την κριτική μου.

Το μόνο που θα πετύχω θα είναι να κάνω δύο πράγματα που δεν θέλω να τα κάνω: να το διαφημίσω και να στοχοποιήσω τον συγγραφέα.

Διότι στο σύνολο των κακών βιβλίων που κυκλοφορούν γιατί εγώ να τα βάλω με αυτόν τον συγκεκριμένο συγγραφέα; Τι μου έκανε στο κάτω-κάτω; Το ότι μου επιτίθεται δεν με πειράζει καθόλου.

Μου την πέφτουν κάθε μέρα, ασταμάτητα, με κάθε τρόπο, κάθε λογής άνθρωποι.

Τον είδα και στην εκπομπή και μου φάνηκε ένας συμπαθής κύριος που πιστεύει ότι έχει δίκιο και είμαι βέβαιος πως νιώθει ότι έκανε και καλά τη δουλειά του και ικανοποίησε ταυτόχρονα την ιδεοληψία του.

Γιατί να τον χτυπήσω εγώ με ένα κανόνι όταν αυτός μου έριξε ένα πετραδάκι; Όμως, όμως… Αρκετοί θα διαβάσουν όσα γράφει και θα νομίζουν ότι διάβασαν κάτι αξιόπιστο.

Θα βρεθώ κάποια μέρα σε μια εκδήλωση και κάποιος θα ζητήσει τον λόγο και θα μου κάνει την ερώτηση. «Όμως ο κ. Χ γράφει στο βιβλίο του ότι…» κι εγώ τότε θα βρεθώ σε δύσκολη θέση.

Να δείξω ότι το ξέρω και δεν έκανα τίποτα; Να δείξω ότι δεν το ξέρω και να αποδομήσω ό,τι ισχυρίζεται ο κ. Χ επί τη ευκαιρία; Αυτά είναι τα ερωτήματα, δεν έδωσα απάντηση γιατί δεν έχω.

Θα καταλήξω μόνο με ένα συμπέρασμα/συμβουλή/σχόλιο, πείτε το όπως θέλετε.

Κάτι που συνιστώ και εγώ τουλάχιστον το κάνω πάντα (δείτε το επίμετρο στο βιβλίο μου): - Έγραψες κάτι; Νομίζεις ότι έκανες καλή δουλειά; Ε, να είσαι σίγουρος ότι δεν έκανες.

Δώσε το ρημάδι σε κάποιον που να γνωρίζει καλά το θέμα για να το διαβάσει.

Θα ωφεληθείς εσύ, θα βελτιώσεις το κείμενό σου, θα είσαι λιγότερο ευάλωτος ακόμα και με τις μικροδιορθώσεις.

Ιδιαίτερα όταν δεν έχεις κάνει τη δουλειά όπως θα έπρεπε να την κάνεις.

Εγώ και την αυτοβιογραφία μου να γράψω, θα τη δώσω σε δέκα άτομα για να διορθώσουν την αλλοιωμένη ή την ανακατασκευασμένη μνήμη μου.

Δυστυχώς ο κ. Χ δεν θα αντιμετωπίσει αυτήν την κριτική γιατί είναι αριστερός.

Θα τον καλέσουν από εδώ και από εκεί, θα του γράψουν και μερικά διθυραμβικά, θα αξιοποιήσει τα δίκτυα και τις εφημερίδες του χώρου, θα τη βγάλει απολύτως καθαρή.

Δεν είναι και ο Στάθης Καλύβας για να θέσουμε σκοπό της ζωής μας να τον εξοντώσουμε και θα ανοίξουμε σαμπάνιες εάν βρούμε ένα, δύο ή και δέκα λάθη που δεν μπορεί παρά να υπάρχουν σε ένα τούβλο 716 σελίδων.

Οπότε ο φίλος μου ο Χ μπορεί να κοιμάται ήσυχος.

Ό,τι και να του κατέβει να γράψει, είναι βέβαιο πως δεν θα τον πειράξει κανείς.

Ούτε εγώ. Υ.Γ. Όπως γνωρίζετε όταν το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοιτάζει μόνο το δάκτυλο διότι είναι και ηλίθιος και μύωψ.

Εάν, λοιπόν, συμπεράνατε ότι το θέμα μου ήταν ο Στάθης Καλύβας και θεωρείτε ότι είναι καλή ευκαιρία να μου γράψετε την αποψάρα σας, να μην το κάνετε.

Κάντε μια σύντομη αναζήτηση στο Facebook, είναι γεμάτα από προφίλ και αναρτήσεις με το περιεχόμενο που αναζητάτε: «μισώ θανάσιμα και αρρωστημένα τον Στάθη Καλύβα, ελάτε εδώ οι ομοιοπαθείς να πλατσουρίσουμε μαζί». Εδώ έχουμε άλλο θέμα και σας το τονίζω, για να μην γίνει καμία παρεξήγηση.

Και επειδή αρκετοί δεν λαμβάνουν υπόψη τους κανόνες που θέτω και όσα ζητώ, διαγράφονται και έπειτα μου στέλνουν μηνύματα και κλαίγονται (πριν εγγραφούν στο σωματείο «διαγραμμένοι από τον Χατζή που δεν το έχουν χωνέψει ακόμα»), σας παρακαλώ να λαμβάνετε πολύ σοβαρά υπόψη όσα κάθε φορά σας ζητώ να σεβαστείτε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους