Είναι συνήθεια βέβαια, στον αποχαιρετισμό ενός ανθρώπου να μένουμε πολλές φορές στον τίτλο που κάποτε του απονεμήθηκε... Την Κική, δεν την γνώρισα σαν δήμαρχο, ως την μοναδική γυναίκα δήμαρχο...

Πλήρες Κείμενο:

Είναι συνήθεια βέβαια, στον αποχαιρετισμό ενός ανθρώπου να μένουμε πολλές φορές στον τίτλο που κάποτε του απονεμήθηκε... Την Κική, δεν την γνώρισα σαν δήμαρχο, ως την μοναδική γυναίκα δήμαρχο - τουλάχιστον φανερά, όπως έλεγε και αυτή, γιατί θεωρούσε ότι στην Άρτα οι αληθινοί δήμαρχοι είναι οι σύζυγοι, όμως κρυπτόμενες...-, αλλά ως μια γυναίκα, παρεμβατική, αγωνιστική και πάνω απ'όλα με άποψη και μεγάλη ενσυναίσθηση. Η Κική, ήταν το γυναικείο σύμβολο του ΠΑΣΟΚ στην Άρτα, όχι τις εποχές της κυβέρνησης, αλλά της αγνής πρώτης περιόδου.

Ήταν εκείνη που φίλησε τον Ανδρέα στην Άρτα, εκείνη που κατέβηκε ως δημοτική σύμβουλος με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, που εκλέχθηκε και τόλμησε όχι μόνο να ζητήσει να είναι δήμαρχος στην συνέχιση της θητείας της δημαρχίας Σιμιντζή, απέναντι στα μεγαθήρια της τοπικής κοινωνίας Σπύρο Ζαρκαλή και Δημήτρη Τρομπούκη, αλλά και να μπορέσει να εκλεγεί κι όλας! Ο χρόνος της δημαρχίας της, λείανε τον δρόμο για την επικράτηση του Χρήστου Παπαγεωργίου... Δύναμή της δεν ήταν ο πολιτικός λόγος, αλλά η αγάπη για τον τόπο και τον αρτινό, η ενσυναίσθηση και το μεγάλο χαμόγελό της! Η ίδια βέβαια, ήταν από εκείνους τους πολιτικούς, που δεν κέρδιαν υλικές απολαβές από την ενασχόλησή τους... Δεν εξαργύρωσε σε τίποτε την παντοδυναμία της εποχής! Η Κική, όμως, όπως και όλες οι γυναίκες, δεν είχαν μόνο τον πολιτικό ρόλο.

Σύζυγος του εξίσου εμβληματικού Πάνου Σακκά, με μεγάλη ιστορία στην Άρτα, μητέρα της Κατερίνας και της Δώρας, η οποία χάθηκε πρόωρα πριν λίγα χρόνια. Η Κική, ήταν κοινωνική και παρεμβατική, με έναν καλό λόγο για τον καθένα.

Δεν έκανε παράπονα, είχε πάντοτε την αισιοδοξία ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα.

Έδινε αφειδώς συμβουλές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, συστήνοντας υπομονή και ένα χαμόγελο, σαν αυτό που την διέκρινε πάντοτε.

Είναι η παλιά Αρτινή, η γυναίκα που όχι μόνο κράτησε το σπίτι, αλλά μπήκε και μπροστά στις εξελίξεις, που με φινέτσα και στυλ, έδωσε το μήνυμα της αρχοντιάς στα κοινωνικά μας δρώμενα και βέβαια όλα μπορούσε να τα συνδυάσει με ένα ευχάριστο ανέκδοτο ή με μια καλή ανάμνηση.

Τελευταία φορά την είχα συναντήσει στο εστιατόριο του Δημήτρη Παχούλα, πριν λίγους μήνες και είδα μια γυναίκα ταλαιπωρημένη από την ηλικία, αλλά με την σπίθα του ενδιαφέροντος στο μάτι... Θυμηθήκαμε κοινούς γνωστούς, ιστορίες από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τον αγαπημένο της Κώστα Βάγια.. Καλό ταξίδι Κική, ώρα να ανταμώσεις τους αγαπημένους σου.

Είμαι βέβαιος ότι με το χαμόγελό σου θα μπορέσεις και εκεί να κερδίσεις τις εντυπώσεις και την καρδιά όλων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους