Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠΗΣ :: ΜΕΡΟΣ Α' #WWII #WORLDWARII #VDAY #VICTORYDAY Μια μεγάλη επισκόπηση από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Αγίας Πετρούπολης.

Από τα 11 κεφάλαια, γραμμένα από ειδικούς μελετητές ιστορίας και πολιτισμού των αντίστοιχων χωρών, γίνεται φανερό ότι ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος σε διαφορετικά μέρη του κόσμου σημαίνει εντελώς διαφορετικούς ήρωες, αφηγήσεις και ιστορίες, συχνά αντιφατικές.

Κάθε χώρα θυμάται τον πόλεμο με τον δικό της τρόπο, ενώ κάπου αλλού δεν τον θυμούνται σχεδόν καθόλου.

Σήμερα θα ξεκινήσουμε με την Ασία. 🇨🇳 ΚΙΝΑ Στη συλλογική μνήμη της Κίνας, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πρωτίστως ο πόλεμος με την Ιαπωνία.

Η γραμμή του Κόμματος πάνω σε αυτό το ζήτημα έχει άλλαξε αρκετές φορές στο παρελθόν, καταλήγοντας τα τελευταία χρόνια στην εικόνα μιας νικήτριας δύναμης.

Παράλληλα, ο πόλεμος “επιμηκύνεται”. Ως σημείο εκκίνησης του Β΄ Παγκοσμίου δεν θεωρείται πλέον το 1937 (πόσο μάλλον το 1939), αλλά το 1931 (το περιστατικό του Μούκντεν στη Μαντζουρία). Το Κόμμα επιδιώκει να εδραιώσει την ιδέα δύο κύριων μετώπων του πολέμου – του σοβιετογερμανικού στην Ευρώπη και του κινεζοϊαπωνικού στην Ασία – διεκδικώντας για την Κίνα καθεστώς νικήτριας δύναμης ισότιμης με την ΕΣΣΔ.

Στον κινεζικό δημόσιο λόγο, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποκαλείται όλο και συχνότερα «παγκόσμιος αντιφασιστικός πόλεμος». 🇯🇵 ΙΑΠΩΝΙΑ Στην Ιαπωνία τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από ό,τι στην Κίνα.

Το σημείο εκκίνησης είναι το Περλ Χάρμπορ, πράγμα που σημαίνει ότι ο κύριος αντίπαλος είναι οι ΗΠΑ και ο βασικός νικητής του πολέμου θεωρείται η Ουάσιγκτον.

Εκεί, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πρωτίστως ο Ασιατικο-Ειρηνικός Πόλεμος.

Ο σοβιετοϊαπωνικός πόλεμος στη Μαντζουρία τον Αύγουστο του 1945 βρίσκεται στο περιθώριο της βασικής αφήγησης.

Η ιαπωνική αριστερά προωθεί την ιδέα ότι «οι Ιάπωνες είναι ένα έθνος-θύμα», το οποίο χειραγωγήθηκε από τη στρατιωτική ηγεσία (και επομένως η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν δικαιολογούνται με κανέναν τρόπο). ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΡΕΕΣ Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, η πολιτική της μνήμης Β' ΠΠ στη Βόρεια Κορέα επηρεαζόταν ακόμη από την ΕΣΣΔ, αλλά αργότερα όλα άλλαξαν.

Μέχρι το 1967, η ήττα της Ιαπωνίας άρχισε να παρουσιάζεται ως επίτευγμα του Κορεατικού Λαϊκού Επαναστατικού Στρατού και προσωπικά του Κιμ Ιλ Σουνγκ.

Η νοτιοκορεατική μνήμη του πολέμου είναι πιο σύνθετη.

Από τη μία, πρόκειται για την ιστορία της απελευθέρωσης από την ιαπωνική αποικιοκρατία.

Από την άλλη, η διάσπαση του έθνους ήταν άμεση συνέπεια αυτού του πολέμου.

Σημαντική θέση κατέχει ο ρόλος των εξωτερικών δυνάμεων – της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ – αλλά ταυτόχρονα τονίζεται και η κορεατική συμβολή στη νίκη. 🇲🇳 ΜΟΓΓΟΛΙΑ Αυτή η περίπτωση ιστορικής μνήμης δεν ταιριάζει στο συνηθισμένο μετασοσιαλιστικό πρότυπο. Οι Μογγόλοι δίνουν έμφαση στον κοινό αγώνα με την Ιαπωνία και στήνουν μνημεία στον Γκεόργκι Ζούκοφ.

Ιδιαίτερα αναδεικνύεται και η συμβολή της μογγολικής κοινωνίας στην υποστήριξη των σοβιετικών μετόπισθεν. 🇮🇳 ΙΝΔΙΑ Στην Ινδία, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος θεωρείται κάτι ξένο προς τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί που πολέμησαν εναντίον των δυνάμεων του Άξονα σε όλο τον κόσμο στο πλευρό της Βρετανίας φυσικά ηρωοποιούνται.

Όμως πολύ σημαντικότεροι θεωρούνται άλλοι ήρωες – για παράδειγμα ο Σουμπάς Τσάντρα Μπος, για τον οποίο ο βασικός εχθρός ήταν οι Βρετανοί και ο παγκόσμιος πόλεμος απλώς μια ευκαιρία να ανατραπεί η αποικιακή εξουσία. Στην Ινδία (όπως και σε αρκετές ασιατικές χώρες) τα ναζιστικά εγκλήματα συζητούνται σπάνια. Επιπλέον, κάποιες φορές τα τοπικά σχολικά βιβλία αξιολογούν την πολιτική των Ναζί με πολύ συγκρατημένες διατυπώσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους