Βλέποντας το ντοκιμαντέρ του Σκάι για την περίοδο της κρίσης, πέρα από την υπενθύμιση όλων των δυσάρεστων εικόνων και συναισθημάτων που ζήσαμε, δύο πράγματα με έχουν εκνευρίσει: 1. Η ασχετοσύνη του...

Πλήρες Κείμενο:

Βλέποντας το ντοκιμαντέρ του Σκάι για την περίοδο της κρίσης, πέρα από την υπενθύμιση όλων των δυσάρεστων εικόνων και συναισθημάτων που ζήσαμε, δύο πράγματα με έχουν εκνευρίσει: 1. Η ασχετοσύνη του Βαρουφάκη και του Τσίπρα, που απαιτούσαν με στόμφο και θράσος να γίνουν πράγματα αντίθετα στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία, λες κι ήταν κάτι το απλό κι εύκολο 2. Το μόνιμο ηλίθιο χαμόγελο του Σταθάκη, που ενώ διηγείται όλα αυτά τα δυσάρεστα και εξευτελιστικά για την Ελλάδα γεγονότα του παρελθόντος , εκείνος έχει ένα μόνιμο αστραφτερό χαμόγελο, λες και διηγείται κάτι αστείο Άνθρωποι που δεν μπορείς να τους εμπιστευτείς ούτε περίπτερο, πήραν στα χέρια τους τη χώρα την πιο δύσκολη στιγμή μετά τη μεταπολίτευση.

Τη χώρα την οδήγησαν βέβαια εκεί κάποιοι άλλοι, επίσης αστείοι κι ακατάλληλοι.

Οι μόνοι που, έστω εκ των υστέρων, δείχνουν να αντιλαμβάνονται τουλάχιστον την κρισιμότητα των στιγμών είναι ο Λαφαζάνης κι ο Τσακαλώτος. Οι υπόλοιποι «τρία πουλάκια κάθονταν»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους