Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια αρχή δίχως τέλος.(με λίγη υπομονή) Η κυβέρνηση ΝΔ συνεχίζει την πολιτική του Νεοφιλελευθερισμού δίχως αντίπαλο.

Είναι δίχως αντίπαλο ο Νεοφιλελευθερισμός αφού τον εισήγαγε το πασοκ (Σημίτης) με την στήριξη αρχικά ενός τμήματος της ανανεωτικής αριστεράς και στην πορεία με σύσσωμη την «ριζοσπαστική και ανανεωτική» αριστερά.

Όλοι με τον Νεοφιλελευθερισμό αλλά η «ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά» με αριστερή φρασεολογία.

Η αφομοίωση της «ανανεωτικής ριζοσπαστικής αριστεράς» από τον Νεοφιλελευθερισμό άρχισε με την απώλεια ανταγωνιστικού αφηγήματος.

Ξεκίνησε αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν η πτώση των σοσιαλιστικών κρατών την βρήκε να ασχολείται με την διαφθορά και το σκάνδαλο Κοσκωτά και όχι με την Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση που άρχισε να διαλύει το κοινωνικό κράτος.

Ο επιστημονικός σοσιαλισμός (η πρώτη μπαρούφα) αντικαταστάθηκε από τον επιστημονικό αξιοκρατικό καπιταλισμό και την ακαδημαϊκή - πανεπιστημιακή αριστερά (την δεύτερη μπαρούφα). Η αρχή έγινε με την αποδοχή της Νεοφιλελεύθερης εντολής για μετατροπή της κοινωνικής αξίας των αγαθών και υπηρεσιών σε χρηματιστηριακή οικονομική αξία.

Έχασε το αφήγημα για μια καλύτερη κοινωνία και ανακάλυψε τους «άξιους τεχνοκράτες». Αυτό ήταν αρκετό για να αφομοιωθεί από τον Νεοφιλελευθερισμό.

Αποδεχόμενοι οι αριστεροί την οικονομοποίηση* των δημοσίων υπηρεσιών και αγαθών αλλά και τις «Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές» εκπλήρωναν τις δύο βασικές αρχές του Νεοφιλελευθερισμού.

Έτσι στήθηκε ο δρόμος της Νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας. Τα Δημόσια Αγαθά και οι Δημόσιες Υπηρεσίες αφού μετατράπηκαν σε οικονομικές μονάδες πέρναγαν και περνούν μεθοδικά ως μετοχές σε χέρια ολιγαρχών, στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης δίχως όρια. «Εκσυγχρονισμός» το αφήγημα, «ανάπτυξη δίχως όρια» το δόγμα και ο Νεοφιλελευθερισμός γίνεται κυρίαρχος με θύματα την δημοκρατία, τον κοινωνικό μισθό με την κρατική πρόνοια και φυσικά το περιβάλλον.

Σκοπός του Νεοφιλελευθερισμού είναι οι αγορές και οι υπηρεσίες να ελεγχθούν και να κατευθύνονται από την λογική της οικονομικής χρηματιστηριακής αξίας και όχι με γνώμονα την κοινωνική αξία και σημασία.

Αυτήν την κατάσταση δεν την διαμόρφωσε ο «αξιοκρατικός φιλελεύθερος καπιταλισμός» αλλά ο «πολιτικός καπιταλισμός» που σημαίνει κάτι παραπάνω από «παρέμβαση» της κυβέρνησης**. Διαπλοκή, χειραγώγηση είναι το σωστό.

Το επόμενο βήμα ήταν η ενίσχυση κεφαλαιοκρατών επιχειρηματιών και την μετατροπή τους σε ολιγάρχες με τα φέουδα τους***. Αυτό σημαίνει υπερσυσσώρευση πλούτου και εξουσίας.

Οι μεγαλοεργολάβοι γίνανε ολιγάρχες.

Τα νέα φέουδα του 21ου αιώνα είναι τα Δημόσια Αγαθά και οι Υπηρεσίες. Η Νδ δεν δυσκολεύτηκε να αφομοιωθεί από τον Νεοφιλελευθερισμό καθώς ποτέ της δεν είχε μια κριτική ματιά στην υπερσυσσώρευση και τους ολιγάρχες.

Έχει ως δόγμα την δύναμη του ισχυρού ιδιώτη που συσσωρεύει.

Το θεωρεί δίκαιο.

Στην αριστερά όμως τα πράγματα ήρθαν με την συναίνεση των στελεχών όταν βρέθηκαν μπροστά στην ακύρωση του αφηγήματος. Ο Νεοφιλελευθερισμός ήρθε με την ένδυση της τεχνοκρατικής αξιοκρατίας.

Πολιτικά επέλεξαν την ηθικολογία και τα δευτερεύοντα ώστε να μετασχηματιστούν δίχως διαμαρτυρίες τα κόμματα τους σε φορείς αυτών των αλλαγών αφήνοντας την δυναμική της νέας κατάστασης να τους παρασύρει.

Ο «Συνασπισμός της αριστεράς και της προόδου» ήταν το κόμμα σημαιοφόρος της αποδοχής αυτών των αλλαγών και η αρχή της αριστερής παρακμής.

Δημιουργήθηκαν στην αριστερά ιδρύματα και ινστιτούτα με διορισμένους ακαδημαϊκούς επιβάλλοντας την τεχνοκρατική αξιοκρατία.

Έτσι αντικατέστησαν δημοκρατικές κοινωνικές πολιτικές διαδικασίες ακυρώνοντας τον «συλλογικό διανοούμενο» που ήταν το δημοκρατικό κόμμα και μετέτρεψαν την πολιτική σε αποκλειστικότητα των «ειδημόνων» & των μικροαστών ακαδημαϊκών.

Η παρακμή ήρθε.

Ήρθε φυσικά και το πολιτικό χρήμα.

Ετσι φτάσαμε στην βασική στελέχωση του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης Τσίπρα με επιστήμονες και ακαδημαϊκούς που υλοποίησαν και ολοκλήρωσαν τον Νεοφιλελεύθερο μετασχηματισμό του κόμματος και της χώρας μας.

Η αφομοίωση των στελεχών και των ακαδημαϊκών από τον Νεοφιλελευθερισμό αποκαλύφθηκε με την αποδοχή της μετατροπής των υπηρεσιών του κράτους σε «Ανεξάρτητες Αρχές» με διορισμένους τεχνοκράτες.

Στην πορεία οι ακαδημαϊκοί οικονομολόγοι & τεχνοκράτες άνοιξαν την όρεξη για τα δημόσια αγαθά στους ολιγάρχες και τις τράπεζες.

Οι θεσμικές αλλαγές έγιναν.

Η κυβέρνηση των αριστερών ακαδημαϊκών τεχνοκρατών και ειδημόνων του ΣΥΡΙΖΑ υπηρέτησε πιστά το πνεύμα διοίκησης των Νεοφιλελεύθερων.

Αντιμιλάει κανείς τις ακαδημαϊκές ιερές αγελάδες; Ιεροσυλία! Σήμερα η ΝΔ με τον Μητσοτάκη συνεχίζει την ίδια πορεία αλλά δίχως ιδρύματα και ινστιτούτα.

Δεν έχει ανάγκη τους ακαδημαϊκούς γιατί υπηρετεί το δόγμα από την ίδρυση της και δίχως κόμπλεξ κατωτερότητας.

Διατήρησε τα κοινωνικά επιδόματα και τα Voucher για τους μη έχοντες και συνέχισε τις ιδιωτικοποιήσεις.

Έβαλε όμως την δική της σφραγίδα και γι’αυτό δεν έβαλε φραγμό στα καρτέλ και τους ολιγάρχες και έτσι βιώνουμε μεγαλύτερη ακρίβεια.

Συνεχίζει η ΝΔ ακάθεκτη τον Νεοφιλελεύθερο μετασχηματισμό της χώρας δίχως αντιπολίτευση.

Η αφομοίωση της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς συνεχίζεται όπως βλέπουμε και με την αόρατη αντιπολιτευτική της ιδιότητα. Ο Συριζα Νεαρ διαφωνούν με την κυβέρνηση αλλά για τα προεδρία των «Ανεξάρτητων Αρχών». Το υπό ίδρυση ΙΧ κόμμα Τσίπρα πρότεινε την γενίκευση των «Ανεξάρτητων Αρχών» ως εγγύηση.

Χαμπάρι δεν πήραν οι ακαδημαϊκοί τι συμβαίνει. Η ΔΕΗ το 2021 πέρασε πλειοψηφικά σε ιδιώτες και δεν το πήραμε χαμπάρι. Οι Δομές Ασυνόδευτων Ανήλικων Προσφύγων κλείνουν αλλά δεν ακούμε τίποτα.

Το σύνταγμα αλλάζει μέσα στην σιωπή.

Ο πληθωρισμός κάνει τους χαμηλόμισθους και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες ακόμα πιο φτωχούς και η ακρίβεια τους οδηγεί σε περιθωριοποίηση αλλά δεν κουνιέται τίποτα.

Λογικό αφού η «αριστερή»αντιπολίτευση ασχολείται με την ηθικολογία, τις απευθείας αναθέσεις, τις σεξουαλικές ταυτότητες, το ατομικό τραύμα και με το σαλόνι της.

Αύριο με τον ίδιο τρόπο θα χαθεί και η κυριότητα στο νερό.

Θα ακολουθήσουν οι αιγιαλοί, οι λίμνες, τα δάση, τα ποτάμια αλλά και η ψηφιοποίηση των οργανισμών και των εργασιών μας όπου ενώ εμείς ο ίδιοι οι πολίτες είμαστε αυτοί που παράγουμε τον πλούτο -data- τελικά τον εκμεταλλεύονται αποκλειστικά οι ολιγάρχες των νέων τεχνολογιών. Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Τσίπρα θα ψάχνουν ακόμα υπουργούς και βουλευτές για το πτυχίο τους και με την Κοβεση θα κυνηγάνε τα ρουσφέτια και τις απευθείας αναθέσεις δημαγωγώντας για την ακρίβεια, την φτώχεια και για τα δημόσια αγαθά προτείνοντας προέδρους για τις Ανεξάρτητες Αρχές.

Αυτή είναι η σημερινή «ανανεωτική ριζοσπαστική αριστερά» με ή δίχως τον Τσίπρα των ολιγαρχών.

Ηθικολογία, δελτία τύπου, λογοτεχνία και δημαγωγία για τον Νεοφιλευθερισμό δεν είναι αντιπολίτευση.

Η μόνη αντιπαράθεση που κάνει η αντιπολίτευση είναι στο όνομα «Μητσοτάκης». Ο Μητσοτάκης όμως & η οικογένεια του είναι με την κλασική έννοια «αστική τάξη». Δεν έχει ανάγκη και εξαρτήσεις από ολιγάρχες.

Είναι από μόνοι τους ολιγάρχες.

Δεν μας κορόιδεψε ο Μητσοτάκης και η ΝΔ για την στρατηγική τους.

Αυτά που λένε αυτά κάνουν.

Η «αριστερή» αντιπολίτευση του σαλονιού μας κορόιδεψε και απέκτησε τους δικούς της ολιγάρχες και επειδή δεν θέλει να αντιπαρατεθεί με τον Νεοφιλευθερισμό το γύρισε στην ηθικολογία, την καταστροφολογία και την τοξικότητα.

Για την υποτέλεια στον Νεοφιλελευθερισμό είναι ο λόγος που πρέπει να ηττηθεί στις επόμενες εκλογές η ΝΔ και όχι για την ηθική του καπιταλισμού.

Παράλληλα όμως πρέπει να αποκαλυφθεί, να περιθωριοποιηθεί και να απομονωθεί και η σημερινή «ανανεωτική κ ριζοσπαστική αριστερά» με ή δίχως τον Τσίπρα που ηθικολογεί ενώ έχει αφομοιωθεί απο τους ολιγάρχες & την κυρίαρχη πολιτική του Νεοφιλελευθερισμού.

Ψάχνουν στασίδι για την εξουσία.

Ο αμοραλισμός είναι η νέα αξία μετά το 2019.

Είναι αδίστακτοι άρα πιο επικίνδυνοι.

Το επίδικο όμως δεν είναι να πέσει ο Μητσοτάκης και στη θέση του να υπάρξει άλλος πρωθυπουργός χειρότερος αλλά ξεκούραστος δίχως να σταματήσει την Νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Το επίδικο είναι να ηττηθεί ο Νεοφιλελευθερισμός με ή δίχως τον Μητσοτάκη.

Είναι άμεση ανάγκη η δημιουργία μιας διαφορετικής αριστεράς μακρυά από τον Νεοφιλελευθερισμό, μακρυά από αντιδεξιά, εμφυλιακά σύνδρομα και ηθικολογίες.

Σε αντιπαράθεση με τους ολιγάρχες και όχι μαζί τους.

Η πολιτική δεν είναι επάγγελμα και ειδήμονες και μας απομακρύνουν αναθέτοντας την σ αυτούς ως καταλλήλους.

Η πολιτική κατεξοχήν είναι αμφισβήτηση της εξουσίας και αντιπαράθεση με αυτήν σε βαθμό κατάκτησης της με σκοπό την δημοκρατία, την ισότητα και την ελευθερία, το μοίρασμα της εξουσίας και όχι την συσσώρευση της σε λίγα χέρια, στην ολιγαρχία και την ελίτ των ειδημόνων του κάθε κομματικού κορμού.

Το μέλλον μας ανήκει και ανήκουμε στον κόσμο και τον εαυτό μας.

Ο πλούτος και η γνώση παράγεται από εμάς μια ζωή μέσα στην καθημερινότητα μας και συσσωρεύεται στα ταμεία των ολιγαρχών.

Είναι καιρός να αλλάξουν οι συσχετισμοί.

Να κάνουμε την πολιτική δική μας υπόθεση και να δώσουμε ένα τέλος στον Νεοφιλελευθερισμό.

Ας το φανταστούμε αρχικά και ας το θέσουμε στις προσωπικές μας συζητήσεις ως κάτι εφικτό.

Ισότητα και ελευθερία. ΥΓ Οι «αριστεροί» ακαδημαϊκοί των ινστιτούτων και των ιδρυμάτων αν τολμούν ας οργανώσουν ένα μάθημα, ένα μεταπτυχιακό, ένα διδακτορικό, μια διάλεξη τέλος πάντων με θέμα «η καταγωγή των ολιγαρχών και η ροή του χρήματος» ή «ποια η διαφορά αστικής τάξης με ολιγάρχες;.» Δεν τολμούν γιατί τους βόλεψαν.

Εκτός από τον καθηγητή Κοντογιώργη και το βιβλίο του «Ολιγάρχες» δεν γνωρίζω ακαδημαϊκό και διανοούμενο με τέτοια ανάλυση.

Ο πίνακας είναι του Γιάννη Γαΐτη *Wendy Brown-«Η καταστροφή του Δήμου» **Branko Milanovic- «Καπιταλισμός δίχως αντίπαλο» *** Κ.Θ.Γιαννακόπουλος «Νεοφεουδαρχικός συνταγματισμος» #θεωρία_ιδεολογία_πολιτική #Αριστερα #ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ #φιλελευθερισμος #Βουλή

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους