Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Eurovision 2026" ή αλλιώς "γιατί να είμαστε εγκλωβισμένοι σε σοβαροφανή μοτίβα όταν δεν χρειάζεται" Τι έχουμε να αποδείξουμε άλλωστε; Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, από μικρή ηλικία, θυμάμαι και την προσπάθειά μου να είμαι σοβαρή.

Όχι, δεν άκουγα chart αλλά σοβαρή rock.

Δεν έκανα συζήτηση για τα πρωινάδικα αλλά για την πολιτική σκηνη.

Δεν φορούσα χρώμα αλλά μόνο μαύρα.

Και πέρασαν από τα χέρια μου βαριά βιβλία που κάποια τα κατάλαβα, αλλά ίσως όχι.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν και βρέθηκα στην Αγγλία άρχισα να εκτιμώ την μουσική του ραδιοφώνου.

Το talk of the day ήταν το "Big Breakfast" του Channel 4 και ο Jerry Springer.

Χαιρόταν η ψυχή μου όταν φορούσα κόκκινα και έγινα ξανθιά.

Ας το θέσουμε διαφορετικά.

Αντιλήφθηκα την αξία της ελαφρότητας.

Λοιπόν, δεν είναι απαραίτητο να είμαστε διαρκώς σφιγμένοι και να ψάχνουμε βαθύτερα νοήματα σε όλα όσα κάνουμε.

Η συζήτηση για το πως φτιάχνουμε την τέλεια ομελέτα μπορεί να αποδειχθεί εξίσου απολαυστική με μια αντίστοιχη για την πτώση των Τσάρων στη Ρωσία ή το γιατί οι πιθανότητες να συμπεσουμε με τους εξωγήινους είναι απειροελάχιστες.

Το ίδιο συμβαίνει και με την μουσική.

Ποιος είναι αυτός που δεν εκτιμάει την Carmina Burana ή την Βαλκυρία αλλά από την άλλη δεν κουνάει πόδια όταν ακούει την αρχή του Mrs Robinson.

Δεν χρειάζεται πάντα να υπάρχουν βαθύτερα νοήματα και ας μας συγχωρέσει ο Dustin Hoffman.

Ας με συγχωρέσει και ο Ακύλας, που μπορεί να μη βρίσκω βαθύτερο νόημα στο τραγούδι του/μας όμως κατά τα λοιπά, το βρίσκω εξαιρετικό.

Το βρίσκω εξαιρετικό, χαρούμενο, πιασάρικο με μελωδία που σου μένει και στίχο που μπορεί να μουρμουρίσει ο κάθε Ευρωπαίος και όχι μόνο.

Ferto mou ferto mou θα λένε οι "ξένοι" και θα πέφτουν τα δεκαράκια.

Θα κουνάνε τους πωπούληδες τους θα πέφτουν και τα δωδεκάρια.

Δεν λέω, πέρσι το τραγούδι της αγαπημένης Κλαυδίας ήταν εξαίσιο.

Ναι βέβαια, είχε στόρυ.

Είχε νόημα και βάθος.

Αλλά κάθε φορά θα χρειάζεται να ψάχνουμε για νοήματα και βάθη; Ας γίνουμε αφρόψαρα από συνειδητή επιλογή αυτή τη φορά.

Μήπως, λέω μήπως - και μη με φάτε ζωντανή - αφού η Εουροβιζιόν είναι Ευρωπαϊκή Πανήγυρις να περάσουμε και λίγο καλά; Να προσπαθήσουμε να το χαρούμε και να πάει με την ευχή όλων; Με θετική ενέργεια που λέει και η Αμίτα, νομίζω.

Τελικά, δεν έχουμε να αποδείξουμε κάτι περισσότερο.

Και ποιότητα έχουμε κι όταν θέλουμε την στέλνουμε.

Και πανηγύρια έχουμε.

Και ότι θέλουμε κάνουμε και θα κάνουμε τέλος πάντων. Ο Ακύλας είναι τέλειος για αυτό που κάνει. Από μένα έχει τις ευλογίες μου. Καλό βράδυ 🌃

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους