(Αφιερωμένο στη δική μου μαμά -που την έχασα νωρίς-, στη δική σου μαμά και σε όλες τις μητέρες που χαμογελούν δίχως αμοιβή και ρέστα...) Υπάρχει ένα νήμα αόρατο, πλασμένο από υλικό που δεν φθείρεται...

Πλήρες Κείμενο:

(Αφιερωμένο στη δική μου μαμά -που την έχασα νωρίς-, στη δική σου μαμά και σε όλες τις μητέρες που χαμογελούν δίχως αμοιβή και ρέστα...) Υπάρχει ένα νήμα αόρατο, πλασμένο από υλικό που δεν φθείρεται ούτε από τον χρόνο ούτε από την απόσταση... Ακόμα κι όταν τα βήματα μας οδηγούν μακριά από τη γονεϊκή εστία, στα χρόνια των σπουδών, στις στρατιωτικές θητείες, στους απαιτητικούς δρόμους της ενήλικης ζωής και της εργασίας, εκείνη η φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής παραμένει το πιο σταθερό καταφύγιο.

Εκείνες οι ατέλειωτες, καθημερινές συζητήσεις από απόσταση, που εκμηδενίζουν την όποια φυσική απουσία, είναι η απόδειξη πως η μητρική αγάπη δεν γνωρίζει γεωγραφία.

Η σχέση αυτή ζει και ανασαίνει μέσα σε μια δική της, άχρονη διάσταση.

Η μάνα ξέρεις, κατέχει μια μυστική σχεδόν υπερβατική διαίσθηση.

Ακούει την ανάσα σου από χιλιόμετρα μακριά, πριν καν προλάβεις να αρθρώσεις λέξη... Γνωρίζει πότε πονάς, πότε χαίρεσαι, πότε το φορτίο της μέρας είναι βαρύ.

Είναι εκείνη που θυσιάζει σιωπηλά, με ένα ανεπαίσθητο μειδίαμα, τα δικά της «θέλω» για να μπορέσουν να βγάλουν φτερά τα δικά σου «μπορώ». Κι όταν η ζωή αποφασίζει να τραβήξει την αυλαία νωρίς, αφήνοντας πίσω της τη σιωπή, γεννιέται μια απέραντη χαρμολύπη, μια θλίψη βεβαίως βαθιά, για το σώμα που δεν είναι πια εκεί να το αγκαλιάσεις, αλλά... ταυτόχρονα και μια λυτρωτική ευγνωμοσύνη για την ευλογία αυτής της μοναδικής σύνδεσης που υπήρξες μέρος της... Μιας αγάπης που, αν μη τι άλλο, συνεχίζει να πάλλεται, άφθαρτη και φωτεινή, μέσα σε κάθε μας κύτταρο... Γι' αυτό, όσοι έχετε ακόμα το ανεκτίμητο προνόμιο να βλέπετε το φως στα μάτια της, μην αφήνετε σας παρακαλώ τις μέρες να προσπερνούν σαν άδεια βαγόνια.

Σηκώστε το τηλέφωνο.

Τρέξτε να την αγκαλιάσετε.

Μιλήστε της από τα βάθη της καρδιάς σας και πείτε της ένα τεράστιο, αληθινό «ευχαριστώ» για όλα εκείνα τα μικρά και τα μεγάλα που ίσως κάποτε θεωρήσαμε δεδομένα.

Η αγκαλιά της μάνας είναι το καταφύγιο , όπου ο χρόνος σταματά, οι πληγές επουλώνονται και όλα γίνονται ξανά πιθανά! Η ζωή συνεχίζεται... με αισιοδοξία... Οι μητέρες μας θαρρώ, δεν φεύγουν ποτέ στ' αλήθεια.

Απλώς μετουσιώνονται, σε εκείνη η ζεστή, εσωτερική φωνή που μας υπαγορεύει να προσέχουμε όταν κρυώνει ο καιρός και μας δίνει θάρρος να πετάξουμε όταν ζεσταίνει η ψυχή... Χρόνια πολλά τους λοιπόν και... ΟΧΙ, δε θα φορέσω ζακέτα αυτή τη φορά... #γιορτητηςμητερας #χρονιαπολλαμαμα #μαμα #μητερικηαγαπη #πινακας #τεχνη #art #painting #canvasart #λουλουδια #ανθοδεσμη #τριανταφυλλα #αγαπη #συναισθημα #ποιημα #ελληνικα #wedding #βερες #ελια #δωρογιαμαμα #mother #mothersday

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους