Ο καλός φίλος και χαρισματικός εκπαιδευτικός Stelios Zervakis, όντας και ο ίδιος για χρόνια διευθυντής σε σχολεία των Χανίων και παλαιότερα διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με αφορμή τη δίωξη...
Ο καλός φίλος και χαρισματικός εκπαιδευτικός Stelios Zervakis, όντας και ο ίδιος για χρόνια διευθυντής σε σχολεία των Χανίων και παλαιότερα διεύθυνσης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με αφορμή τη δίωξη των τριών μαθητών του Μουσικού Σχολείου Χανίων σε συνέχεια σχετικών πληροφοριών που παρείχε ο διευθυντής του σχολείου στις διωκτικές αρχές, μας θυμίζει τα αυτονόητα: Ότι όσοι βρίσκονται σε θέσεις διοικητικής ευθύνης στην εκπαίδευση, οφείλουν πρωτίστως να λειτουργούν ως παιδαγωγοί και να διασφαλίζουν την αναγκαία ατμόσφαιρα που επιτρέπει σε μια σχολική κοινότητα να λειτουργεί ως χώρος παιδείας, διαμόρφωσης, δηλαδή, συνειδήσεων.
Αξίζει να μελετηθεί η παρέμβασή του.
Για όσους δεν έχουν το χρόνο να τη διαβάσουν ολόκληρη, αντιγράφω τα σημεία που θεωρώ κομβικά: η επιλογή του διευθυντή να παραδώσει στις αστυνομικές αρχές τα ονόματα μαθητών του δεκαπενταμελούς συμβουλίου, οδηγώντας ουσιαστικά ανήλικους μαθητές σε ποινική εμπλοκή, συνιστά μια πράξη βαθιά αντιπαιδαγωγική... Η παράδοση στοιχείων ανήλικων μαθητών στις αρχές δεν συνιστά “θεσμική ουδετερότητα”. Συνιστά επιλογή.
Κανείς δεν ζητά να θεωρούνται οι καταλήψεις κάτι ιδανικό ή αυτονόητα σωστό.
Όμως άλλο η πολιτική ή παιδαγωγική διαφωνία και άλλο η ποινικοποίηση της μαθητικής δράσης.
Όταν ένας διευθυντής επιλέγει τον δρόμο της αστυνομικής εμπλοκής αντί της εκπαιδευτικής διαχείρισης, τότε το σχολείο χάνει τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα και μετατρέπεται σε μηχανισμό επιτήρησης. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο αυτής της υπόθεσης."
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους