Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απάντηση στις συκοφαντίες του Νεοπαγανισμού! ​Βλέπουμε πολλές φορές τους Παγανιστές να συκοφαντούν και να λένε ψέματα σχετικά με την στάση της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας στην επανάσταση του 1821 λέγοντας ότι η «Εκκλησία» ήταν ενάντια στην εξέγερση των Ελλήνων από τον Οθωμανικό ζυγό αφού ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης ο Άγιος Γρηγόριος ο Ε' αφόρισε την επανάσταση. Η Ιστορία όμως μαρτυρεί μια διαφορετική πραγματικότητα. ​■ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας είχε δημιουργηθεί η Φιλική Εταιρεία.

Μια μυστική οργάνωση που είχε σαν απώτερο σκοπό να προετοιμάσει το σκλαβωμένο γένος των Ελλήνων για την επερχόμενη επανάσταση, μια επανάσταση η οποία θα έφερνε την πολυπόθητη ελευθερία. Η Φιλική Εταιρεία δημιουργήθηκε από τον Εμμανουήλ Ξάνθο, Νικόλαο Σκουφά και τον Αθανάσιο Τσακάλωφ.

Ένας από τους στόχους της Φιλικής Εταιρείας ήταν να καταφέρει να μυήσει τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του Ελληνικού κόσμου για τον αγώνα που θα ακολουθούσε, Ιερείς, Κλέφτες, Αρματωλοί, Προεστοί.

Όλοι θα ήταν ενωμένοι προκειμένου να διώξουν μια για πάντα τους Τούρκους από την Ελλάδα. ​Εκείνη την εποχή, πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης ήταν ο Γρηγόριος ο Ε' ο οποίος γνώριζε καλά τις εξελίξεις και το σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας.

Όταν το Ελληνικό στράτευμα του Ιερού Λόχου του Αλέξανδρου Υψηλάντη εισέβαλε στην Μολδοβλαχία στις 22 Φεβρουαρίου του 1821 ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β' ζήτησε από τον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη της αυτοκρατορίας τον Σεϊχουλισλάμη να εκδοθεί φετφά, ένα διάταγμα που θα έφερνε σε ολοκληρωτικό ιερό πόλεμο τους μουσουλμάνους με τους Χριστιανούς που κατοικούσαν σε όλη την αυτοκρατορία. ​Ο πατριάρχης με την σειρά του μαθαίνοντας αυτήν την είδηση ζήτησε από τον Σεϊχουλισλάμη να μην προβεί σε αυτή την ενέργεια καθώς οι Έλληνες δεν ήταν αρκετοί για να κάνουν επανάσταση, δίνοντας έτσι με αυτόν τον τρόπο τον χρόνο στους Έλληνες επαναστάτες να προετοιμάσουν την εξέγερση χωρίς να υποστούν σφαγές.

Τελικά ο Σεϊχουλισλάμης πείστηκε από τον Γρηγόριο Ε' και δεν εξέδωσε το διάταγμα που θα προκαλούσε ολοκληρωτική σφαγή εις βάρος των Ελλήνων Χριστιανών. ​Ο σουλτάνος μετά την άρνηση του Σεϊχουλισλάμη να εκδώσει το διάταγμα που ζητούσε, ζήτησε από τον πατριάρχη να αφορίσει τους επαναστάτες προκειμένου να μην υπάρξουν περαιτέρω πολεμικές ενέργειες λέγοντας του πως αν δεν το κάνει τότε όλοι οι Έλληνες κάτοικοι της αυτοκρατορίας θα είχαν αφανιστεί, ο Γρηγόριος όμως μπροστά σε αυτήν την εντολή κράτησε επιφυλακτική στάση γιατί γνώριζε πως αν δεν αφόριζε την επανάσταση τότε όλος ο ελληνικός πληθυσμός που υπήρχε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία θα είχε υποστεί μια ανελέητη σφαγή χωρίς προηγούμενο και η επανάσταση θα είχε ματαιωθεί. ​Ο Γρηγόριος μετά την εντολή του Σουλτάνου για αφορισμό της επανάστασης κάλεσε όλες τις μεγάλες προσωπικότητες της Κωνσταντινούπολης προκειμένου να δουν τι απόφαση θα έπαιρναν σχετικά με τον αφορισμό της επανάστασης. Ο Γρηγόριος απάντησε στον σουλτάνο ότι θα δηλώσουν υποταγή χωρίς να κάνει σαφή αναφορά για αφορισμό της επανάστασης.

Τελικά ο Γρηγόριος αφόρισε την επανάσταση για να σώσει τους ελληνικούς πληθυσμούς από γενική σφαγή αφού ο σουλτάνος του είχε υπενθυμίσει τις συνέπειες σε περίπτωση που ο πρώτος αρνηθεί τον αφορισμό. ​Το απόγευμα της 10 Απριλίου του 1821 ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' κρεμάστηκε με εντολή του Σουλτάνου αφού ο Πατριάρχης κατηγορήθηκε ως συνεργάτης της επανάστασης, ο Γρηγόριος παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον τουρκικό όχλο. ​■ Πηγές για όσα αναφέρθηκαν στο παρών κείμενο: ​Τάσου Γριτσόπουλου, «Γρηγόριος Ε', ο πατριάρχης του έθνους», Δελτίο Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, 14 (1959), σ. 164-229. ​Θ. Σιμόπουλος, Ο ιεροεθνομάρτυς Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε', 1973. ​Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1815-1891) (1932). Ιστορία του ελληνικού έθνους: από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1930, Τόμος ΣΤ', Μέρος Α'. Αθήναι: Ελευθερουδάκης, σελίδες 20-25. ​Σπυρίδων Τρικούπης, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τόμ. Α', περ. σ. 98-105.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους