Οι Metallica στην playlist του τρόμου: Aπό τα δωμάτια βασανιστηρίων στις υπηρεσίες του Χέγκσεθ Η σκοτεινή συνέντευξη του Τζέιμς Χέτφιλντ των Metallica για την χρήση της μουσικής του για βασανιστήρια...

Πλήρες Κείμενο:

Οι Metallica στην playlist του τρόμου: Aπό τα δωμάτια βασανιστηρίων στις υπηρεσίες του Χέγκσεθ Η σκοτεινή συνέντευξη του Τζέιμς Χέτφιλντ των Metallica για την χρήση της μουσικής του για βασανιστήρια κρατουμένων του Αμερικανικού Στρατού. Τον Μάιο του 2003 το BBC είχε αποκαλύψει ότι «απείθαρχοι κρατούμενοι εκτίθενται για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα σε κομμάτια του ροκ συγκροτήματος Metallica και σε μουσική από παιδικά τηλεοπτικά προγράμματα, με την ελπίδα ότι θα μιλήσουν.

Η μονάδα ψυχολογικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ δήλωσε ότι στόχος ήταν να καμφθεί η αντίσταση ενός κρατουμένου μέσω στέρησης ύπνου και αναπαραγωγής μουσικής που θεωρείται πολιτισμικά προσβλητική γι’ αυτούς.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ακούσει heavy metal.

Δεν μπορούν να το αντέξουν.

Αν τους το βάλεις για 24 ώρες, οι λειτουργίες του εγκεφάλου και του σώματός σου αρχίζουν να καταρρέουν, η ροή της σκέψης σου επιβραδύνεται και η θέλησή σου σπάει.

Τότε μπαίνουμε εμείς και τους μιλάμε”» θα έλεγε στο περιοδικό Newsweek ο λοχίας των ψυχολογικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ Μαρκ Χάντσελ, σημειώνοντας πως το αγαπημένο του τραγούδι ήταν το Enter Sandman των Metallica. «Χαίρομαι που τους βάζουν να ακούνε κομμάτια μας» Ερωτηθείς ο Χέτφιλντ τον Νοέμβριο του 2004 από το αμερικανικό NPR για το τι σκέφτεται ακούγοντας αυτά απάντησε: «Ναι, μου περνούν πολλά πράγματα από το μυαλό.

Πρώτα απ’ όλα, θέλω αμέσως να το ελαφρύνω λίγο, ξέρεις, του τύπου: ‘ε, εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με τον πόλεμο και…»’ όλα αυτά, και είναι σαν να μη χρειάζεται να το υπερασπιστώ, ξέρεις.

Εμείς φτιάχνουμε τη μουσική μας.

Βγαίνει εκεί έξω.

Ό,τι γίνεται με αυτήν, γίνεται.

Δεν έχουμε κανέναν έλεγχο πάνω σε αυτό.

Υπάρχει κι ένα άλλο κομμάτι μου που θέλει να αστειευτεί και να πει: «Τιμωρούμε τους γονείς μας, τις γυναίκες μας, τους αγαπημένους μας με αυτή τη μουσική από πάντα.

Γιατί να είναι διαφορετικά για τους Ιρακινούς ή όποιοι κι αν είναι;». Στη συνέχεια ο τραγουδιστής ομολόγησε ότι «επίσης υπάρχει και μια περηφάνια, ξέρεις, ότι είναι πολιτισμικά προσβλητική γι’ αυτούς — η ελευθερία, ξέρεις.

Οι στίχοι, για μένα, είναι μια μορφή έκφρασης και μια ελευθερία να εκφράζω την παραφροσύνη μου. Και, Θεέ μου, αν δεν είναι συνηθισμένοι στην ελευθερία, χαίρομαι που είμαι μέρος αυτής της έκθεσης . Αλλά ξέρω πραγματικά τον λόγο.

Είναι η αμείλικτη ένταση της μουσικής.

Είναι εντελώς αμείλικτη.

Και για να σπάσεις κάποιον που δεν είναι συνηθισμένος σε αυτό, ναι.

Δηλαδή, αν άκουγα, ας πούμε, ένα death metal συγκρότημα για 12 ώρες συνεχόμενα, θα τρελαινόμουν. Θα σου έλεγα ό,τι ήθελες να μάθεις, ξέρεις, οπότε…». (Πηγή: in.gr)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους