Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αφού πέρασε η ζωογόνος πλημμυρίδα Ελευθερίας, τόλμης και ηθικής ευθύνης που έφερε η Francesca Albanese στην Ελλάδα, βγήκαν διάφορα πανεπιστημιακά (και αρθρογραφικά) απόνερα να δυσφημίσουν όχι μόνο την ίδια, αλλά τον πανεπιστημιακό κόσμο, τους φοιτητές και τους πολίτες που την υποδέχτηκαν.

Να δυσφημήσουν κόσμο με συνεχή παρουσία στους αγώνες για τα δημοκρατικά δικαιώματα.

Το ζήτημα έχει όμως την ιστορία του.

Η υποστήριξη στον αγώνα των Παλαιστινίων σήμερα έχει την αντίστοιχη επίδραση που είχε η υποστήριξη των Δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο πόλεμο, για τη δημιουργία του λαϊκομετωπικού πνεύματος και των αξιών που στήριξαν τον αντιφασιστικό αγώνα στην Ευρώπη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Έχει τον ίδιο ρόλο που είχε το αντιπολεμικό κίνημα για το Βιετνάμ στη δημιουργία των sixties (των χρόνων του εξήντα) στην Αμερική και την Ευρώπη, και τα οποία ανανέωσαν τις αξίες των δυτικών κοινωνιών.

Από ιστορική άποψη, σήμερα ζούμε την αντίδραση σε εκείνα τα χρόνια.

Την αντίδραση στις αξίες και στα δικαιώματα που έφεραν, στην κοινωνικότητα που δημιούργησαν, στις ελπίδες που δημιούργησαν.

Ναι λοιπόν στην Albaneze, Ναι λοιπόν σε όλες τις πρωτοβουλίες υποστήριξης των Παλαιστινίων και των Προσφύγων, Ναι στην υποστήριξη του στολίσκου για τη Γάζα.

Ναι στην αντίθεση στον εκβαρβαρισμό, και στα τέρατα που τον προκαλoύν.

Ναι στην απέχθεια στα απόνερα.

Η παράδοσή μας και η παράδοσή τους.

Ο πολιτισμός μας και ο πολιτισμός τους. Φωτο: Η Francesca Albaneze με τον Δημήτρη Χριστόπουλο στο Πάντειο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους