Χθες, μετά την έναρξη του 3ου Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κινηματογράφου με την προβολή του Yalla Parkour, μαζευτήκαμε στο Peripou για ένα ποτό και μια ξεχωριστή γευστική δοκιμή...

Πλήρες Κείμενο:

Χθες, μετά την έναρξη του 3ου Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κινηματογράφου με την προβολή του Yalla Parkour, μαζευτήκαμε στο Peripou για ένα ποτό και μια ξεχωριστή γευστική δοκιμή παλαιστινιακών γεύσεων, που ετοίμασαν με πολλή αγάπη οι Παλαιστίνιοι φίλοι μας.

Ήταν μια όμορφη ευκαιρία να μοιραστούμε σκέψεις και συναισθήματα μετά την ταινία.

Προσωπικά, αυτό που μου άφησε το Yalla Parkour ήταν η δύναμη της ζωής να συνεχίζεται ακόμη και μέσα στα συντρίμμια.

Την ώρα που οι «μεγάλοι» και οι «δυνατοί» ρίχνουν βόμβες, αυτά τα παιδιά επιλέγουν να κυνηγούν στιγμές χαράς, να κάνουν όνειρα, να νιώθουν ελεύθερα.

Και αυτό από μόνο του είναι μια μορφή αντίστασης.

Ξέρουν τον κίνδυνο κάθε φορά που πηδούν από κτίρια και κινούνται ανάμεσα στα ερείπια, όμως εκείνες τις στιγμές νιώθουν ότι κρατούν οι ίδιοι τον έλεγχο της ζωής τους, όχι κάποιος άλλος.

Στη φωτογραφία φοράω τη νέα μου keffiyeh, την παραδοσιακή παλαιστινιακή μαντίλα, σύμβολο ταυτότητας, αξιοπρέπειας, αντίστασης και αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους