Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απουσία γονέων, πήρα χθες την Ίριδα στην έκθεση τέχνης του νηπιαγωγείου της.

Παιδάκια και από τις δύο κοινότητες της Κύπρου, από τη Ρωσία και την Ουκρανία, από το Ισραήλ και Αραβικές χώρες, από την Ινδία, την Κίνα και τόσες άλλες ευρωπαϊκές κ άλλες πατρίδες.

Κι όμως, οι ίδιες ζωγραφιές.

Το ίδιο γέλιο.

Το ίδιο παιχνίδι.

Το ίδιο κλάμα.

Και οι γονείς να τα καμαρώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο.

Με εκείνο το βλέμμα που μαλακώνει τον άνθρωπο και τον κάνει απλώς άνθρωπο.

Και σκέφτηκα πόσο ωραίο θα ήταν να έμπαιναν ξαφνικά εκεί μέσα οι ισχυροί της γης.

Να κάθονταν αθέατοι σε μια γωνιά και να παρακολουθούσαν σιωπηλά.

Ίσως να μάθαιναν κάτι.

Ίσως να μάθαιναν και κάποιοι δικοί μας.

Εκείνοι που σπέρνουν φόβο για καθετί ξένο και διαφορετικό.

Οι μισαλλόδοξοι, οι φωνακλάδες, οι βλοσυροί καραγκιόζηδες.

Τα μικρά ανθρωπάκια που πουλούν πατριωτισμό από τις οθόνες, σε ανθρώπους που τον αγοράζουν απλώνοντας το χέρι από τον καναπέ τους. Οι πανάθλιοι. Ναι, οι πανάθλιοι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους