Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πλέον οι συνεργασίες μου είναι ελάχιστες. Και κοστίζουν. Δεν υπάρχουν τα 500 και τα 1.000 ευρώ για consulting, μελέτη, εκπαίδευση κτλ.

Αλλά επειδή κάποιοι στραβώνουν όταν ακούνε τα νούμερα, ας δούμε πως καταλλήξαμε εδώ... Πάντα πρέπει να είσαι ένα βήμα μπροστά, μόνο ένα.

Γιατί αν είσαι πολλά, σε θεωρούν τρελό.

Κι εκεί την πάτησα εγώ.

Δυστύχως χάθηκε χρόνος σε επιφανειακές συνεργασίες...Ευτυχώς όμως η ιστορία γράφεται, και... δικαιώνει. 🫴2010... Τι είπα: "Ο κόσμος πάει πολύ στο έτοιμο φαγητό, λόγω χρόνου και κόπου, το delivery πάει σύννεφο, ΑΛΛΑ, θα βαρεθεί, θα αναζητήσει το σπιτικό φαγητό μα δεν θα μπορει να το κάνει, δεν θα έχει τον χρόνο αλλά πλέον, οι νέες γενιές ούτε και τη γνώση, όποιος ανοίξει σοβαρό μαγειρευτάδικο θα ξεσκίσει" Τι απαντούσαν: "Έλα μωρέ σιγά μη πληρώσει ο άλλος για να φάει γεμιστά ή ιμάμ" Τι έγινε: Όχι απλά άνοιξαν, όχι απλά στάθηκαν... ΞΕΣΚΙΣΤΗΚΑΝ στο χρήμα... ΚΑΙ ΞΕΣΚΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ 🫴2015...Τι είπα: "Τα επόμενα δέκα χρόνια, θα γίνει πάταγος με την napoletana pizza σε ξυλόφουρνο" Τι απαντούσαν:"Ποιος θα μπει στην διαδικασία να έχει ξυλόφουρνους, ξύλα, βρωμιά, τόσο υγρές ζύμες" Τι έγινε: ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΞΕΣΚΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ, επίσης ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. 🫴2017... Τι είπα: Ο κόσμος απομακρύνεται απο το ψωμί, σύντομα θα έρθει στην επιφάνεια το φυσικό προζύμι.

Τι απαντούσαν: "Ποιος θα μπει στη διαδικασία να συντηρεί προζύμια...μπελάς" Τι έγινε: Μεγάλες μονάδες αλλά και μικρά bakery ξεκίνησαν το φυσικό προζύμι, γέμισε ο τόπος, και μαντέψτε, ξεσκίζουν.

Τώρα περιμένω γνωστή αλυσίδα, πρώην συνεργάτες, που τους έπριξα για το τι πρέπει να κάνουν ώστε να μην καταλλήξουν ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ.

Σε ένα-δύο χρόνια το πολύ θα θυμηθούν κι αυτοί το ονοματάκι μου... Για να μη κουράζω με τα πόσα ακόμα είπα και βγήκαν, ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ, και εντέλει έγιναν και πάνε τραίνο, θα κλείσω με το ζουμί της υπόθεσης.

Το ζουμί είναι πως 18 χρόνια τώρα, αισθανόμουν αρχικά πανίβλακας.

Έλεγα: "Δεν μπορεί ούτε ένας να μη συμφωνεί μαζί μου.

Κάτι πάει λάθος στον δικό μου εγκέφαλο". Περνούσε ο καιρός και ένα-ένα έβγαιναν.

Σκεφτόμουν: "Τύχη, σύμπτωση, Σάββα μη χαίρεσαι". Όταν όμως πλέον έχει βγει το 100%, δεν μιλάμε για σύμπτωση.

Οπότε ποιος βγήκε χαμένος; Εγώ ή όλοι εκείνοι που με είχαν στο πλευρό τους και δεν με "εκμεταλεύτηκαν" ώστε μαζί να πάμε μπροστά; Οπότε τώρα, που ξέρω με σιγουριά πως οι γνώσεις αλλα κυρίως ο δικός μου τρόπος σκέψης, θα σου δώσει κέρδος και μάλιστα με βάθος χρόνου, μην περιμενεις να αγοράσεις τις γνώσεις μου και τις σκέψεις μου με πενταροδεκάρες.

Κι ας μη ξανακάνω συνεργασίες ΠΟΤΕ!

------------------------- Υστερόγραφο: Δεν έβρισκα πιο ταιριαστή φώτο.

Το φιλάκι πάει σε όλους αυτούς που σνόμπαραν αλλά η ιστορία τους διέψευσε... Και η Κατερίνα, ο μόνος άνθρωπος που πίστεψε σε μένα και της χρωστάω ό,τι εχω καταφέρει στην εστίαση μέχρι σήμερα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους