Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ»!!! Στις 10 Μαΐου 2024, πριν ακριβώς δύο χρόνια, Παρασκευή του Πάσχα, εξεδόθη το Πόρισμα της 3ης Θ.Α., για την δολοφονία του αείμνηστου †Θανάση.

Επιτέλους, μετά από 19 χρόνια, 2005-2024, αβάστακτου πόνου και ψυχοφθόρου αλλά και δαπανηρού αγώνα…… μάς αξίωσε ο Θεός και πήραμε, τουλάχιστο, μια ηθική ικανοποίηση ότι ο αγώνας μας για την Αλήθεια και Δικαίωση τού παιδιού μας, δεν πήγε χαμένος! Και όχι μόνο, αλλά, με την αλήθεια που καταφέραμε να αποδείξουμε στους εθελότυφλους, ξεκαθάρισε το όνομα του παιδιού μας που το σπίλωσαν με το στίγμα της αυτοχειρίας για να γλυτώσουν τους δολοφόνους και να μην αποδώσουν ευθύνες στον υπαίτιο Στρατό! Εάν δεν υπήρχε τόση αναρχία στον Στρατό και ναρκωτικά, το παιδί μου θα βρισκόταν στην ζωή τώρα! ΣΗΜΕΡΑ, 10 Μαΐου 2026 είναι «Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ»! Η κάθε Mητέρα σήμερα είναι υπερήφανη για τα παιδιά της που την έκαναν Μητέρα, και νοιώθει χαρά ανεκλάλητη και είναι ευτυχισμένη που τα βλέπει γύρω της με τις ευχές τους.

Αυτό που νοιώθω και βιώνω σήμερα, καμία Μάνα σε καμιά γωνιά της γης δεν θα έπρεπε να νοιώθει και να βιώσει.

Βιώνω μια πικρή αλήθεια που για 21 χρόνια κουβαλώ μέσα μου τον βαρύ σταυρό που μού φόρτωσαν και μια πέτρα καρφωμένη στο στήθος μου και στην ψυχή μου για την πικρή Αλήθεια που μάς έκρυψαν και το απαράδεχτο ψέμα που μάς πρόσφεραν για να μάς εξαπατήσουν.

Και εξαιτίας αυτού, μάς ώθησαν στον ψυχοφθόρο αγώνα για να αποδείξουμε την Αλήθεια! Ουδέποτε δεχτήκαμε τα ψέματα τους, ιδικά όταν αφορά την δολοφονία του παιδιού μας που την στοιχειοθέτησαν με αυτοχειρία για να γλυτώσουν κάποιους.

Δυστυχώς, η δική μου μητρότητα σημαδεύτηκε από την μεγάλη απώλεια και θα με συνοδεύει μέχρι τον θάνατο μου.

Ένα μεγάλο κακό, μια μεγάλη αδικία που δεν έπρεπε να συμβεί ποτέ μα ποτέ σε καμία Μάνα από ανθρώπινα λερωμένα χέρια.

Και όχι μόνο, βιάστηκαν να θάψουν την Αλήθεια βαθιά στο χώμα μαζί με το παιδί μου.

Είμαι η Μάνα του αείμνηστου και μακαριστού †Θανάση.

Του άτυχου στρατιώτη που βρέθηκε νεκρός ενώ υπηρετούσε την 6μηνη θητεία του στο ΚΕΝ Λεμεσού.

Είμαι η κύπρια Μάνα που επέστρεψα στην Κύπρο με τον σύζυγο μου και τα 4 παιδιά μας, μετά από 33 χρόνια παραμονής μας στην Αυστραλία.

Είμαι η Μάνα που στις 12 Ιουλίου 2005 έστειλε το δευτερότοκο παιδί της, τον †Θανάση, 26 χρονών παλληκάρι, με 4 διπλώματα αρχιτεκτονικής, για να πάει να υπηρετήσει την πατρίδα των γονιών του.

Και αντί να τον δεχτούν με αγάπη που ήρθε από τόπο μακρινό για να συν στρατευτεί μαζί τους, στους 3 μήνες μού τον παρέδωσαν νεκρό, εν καιρώ ειρήνης! Είμαι η Μάνα που αντίκρυσε το παιδί της τοποθετημένο ανάσκελα νεκρό κάτω από την γέφυρα ύψος 30 μέτρων, με το στόμα γεμάτο άμμο, και με μώλωπες δακτύλων στα χέρια του, χωρίς εμφανή εξωτερικές κακώσεις που να συνάδουν με πτώση από ύψος! Είμαι η μάνα που όταν αντίκρυσε το παιδί της ανάσκελα νεκρό κάτω από την γέφυρα χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια της και ούρλιαζε: «Μού το σκότωσαν το παιδί μου.

Μού το σκότωσαν και το έφεραν εδώ.» Δυστυχώς, για τους παρόντες, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Αντί να με ρωτήσουν ποιους υποψιάζομαι, απομακρύνθηκαν από κοντά μου και έκαμαν ένα κύκλο, η αστυνομία με τον ιατροδικαστή, και διαβουλεύονταν πως να το καλύψουν, όταν ανέφερα ότι έπρεπε να ήταν στον Στρατό! Είμαι η Μάνα που άκουσε τα μεγάλα ψέματα και έφριξε.

Που είδε την μαζική συγκάλυψη και αναγκάστηκε να παλέψει με τα θηρία και τα τέρατα των υπαλλήλων των αρμοδίων αρχών για να αποδείξει την Αλήθεια.

Το παιδί μου! ήταν η ζωή μου η καρδιά μου και η ψυχή μου.

Δεν υπάρχει πολυτιμότερο στον κόσμο από το παιδί για την Μάνα! Είμαι η Μάνα του στρατιώτη, που αντί να με στηρίξουν στέκονταν απέναντι μου και με πολεμούσαν επειδή δεν δέχτηκα την απάτη για να βολευτούν και στήριζαν με πάθος και μανία τους θύτες και τους απατεώνες που κουκούλωσαν το εξόφθαλμο έγκλημα για να καλύψουν δολοφόνους.

Είμαι η Μάνα που κρυφοκλαίω απαρηγόρητα και θρηνώ το παιδί μου για 21 χρόνια.

Όχι επειδή πέθανε, αλλά επειδή το σκότωσαν με βίαιο θάνατο για να του κλείσουν το στόμα! Είναι συνέχεια στην σκέψη μου το μαρτύριο που πέρασε στα βρώμικα χέρια των δολοφόνων μέχρι να βγει η ψυχή του.

Είμαι η μάνα που παλεύει ασταμάτητα με το διεφθαρμένο σύστημα και περιμένει να μάθει, ποιοι και γιατί σκότωσαν το παιδί της! Είμαι η μάνα που απαιτεί και περιμένει να αποκαλυφθούν οι δολοφόνοι του παιδιού της και να τιμωρηθούν οι ένοχοι και οι υπαίτιοι του μαρτυρικού της αγώνα.

Είμαι η Μάνα που επέλεξε να φωνάζει το άδικο και όχι να το ανέχεται και να το δέχεται με την σιωπή.

Είμαι η Μάνα που μπορεί να αντέξει τον πόνο και να σταθεί όρθια μέσα σε φωτιές και καταιγίδες, αλλά δεν ανέχεται το ψέμα και την απάτη.

Είμαι η Μάνα που δεν πάλεψε μόνο για τα αυτονόητα, αλλά με τον μαρτυρικό Αγώνα της απέδειξε πόσο επεκτάθηκε η συγκάλυψη της δολοφονίας του παιδιού της από το διεφθαρμένο σύστημα.

Είμαι η Μάνα που την γέρασαν χωρίς να ζήσει! Που την εξανάγκασαν να ξεθάψει το παιδί της και μαζί ξέθαψε και την Αλήθεια που βιάστηκαν να θάψουν βαθιά στο χώμα πριν τις 24 ώρες.

Δηλαδή, προτού αρχίσουν να εμφανίζονται τα σημάδια από τα κτυπήματα που δέχθηκε το άτυχο παιδί της με θλώντα όργανα από τους δράστες που του δημιούργησαν τις εσωτερικές κακώσεις και τα κατάγματα.

Είμαι η Μάνα που αντιμετώπισε απειλές, συκοφαντίες, ειρωνείες διασυρμούς, βρισιές, ψέματα και χλευασμούς από τους εμπλεκόμενους της συγκάλυψης.

Ξέρουν όμως ότι έχω δίκαιο και το κάνουν επίτηδες για να με γονατίσουν, μα δεν θα τα καταφέρουν.

Μετά από 16 χρόνια, ως οικογένεια, πήραμε την μακάβρια απόφαση, και ξεθάψαμε το παιδί μας και μίλησε ο ίδιος από τον τάφο.

Μίλησε την αλήθεια που φωνάζαμε από την πρώτη στιγμή ότι το εσκότωσαν και το μετέφεραν εκεί.

Οι επιστήμονες μίλησαν.

Τα δικαστήρια μίλησαν.

Η αιτία θανάτου αποδείχθηκε περίτρανα και τελεσίδικα με τις Αποφάσεις των Δικαστηρίων! Κι όμως, παλεύουμε ακόμα! Παλεύουμε, διότι, ο Γ. Εισαγγελέας αρνήθηκε να ασκήσει τις ποινικές διώξεις στα άτομα που κατονόμασαν οι ποινικοί ανακριτές που ο ίδιος διόρισε! Και αναγκαστήκαμε να τις κάνουμε εμείς, ενώ ήταν δικό του καθήκον.

Η άρνηση του είναι ένα δεύτερο έγκλημα, μια δεύτερη αδικία, μια δεύτερη απώλεια, και σκοτώνουν το παιδί μας ξανά και ξανά.

Ως εισαγγελείς, αντί να υπηρετούν την δικαιοσύνη με διαφάνεια κάνουν το παν να αφήνουν τα διάφορα εγκλήματα και τις εξόφθαλμες δολοφονίες ανεξιχνίαστες και να σηκώνουν τα βάρη οι οικογένειες.

Αυτό δεν είναι απλώς άδικο.

Είναι προσβολή και βάρος ασήκωτο που κανένας γονιός δεν πρέπει να σηκώνει.

Είναι αδιανόητο, μια Μάνα να θάβει το παιδί της και αντί να το θρηνεί θα πρέπει να σταθεί δυνατή και να γίνεται, ντετέκτιβ, αστυνομικός, ερευνητής, ιατροδικαστής, δικηγόρος, κ.α.. Να γίνεται γραμματέας, να γράφει και να στέλνει επιστολές, να ταξινομεί έγγραφα, να βρίσκει και να συντονίζει δικηγόρους και να τρέχει στα δικαστήρια για να δικαιώσει το παιδί της.

Και αφού ήταν στρατιώτης και υπηρετούσε το Κράτος, αντί οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους να είναι δίπλα της, είναι απέναντι της! Είναι απαράδεχτο και είναι ανεπίτρεπτο όταν ένας γονιός που χάνει το παιδί του, να πληρώνει και από πάνω και να τρέχει στα δικαστήρια επειδή κάποιοι για τους δικούς τους λόγους δεν ερεύνησαν σωστά από την αρχή! Δεν μπορεί το Κράτος και οι θεσμοί του να ζητούν από τους πολίτες να κάνουν μόνοι τους αυτά που για κάποιους λόγους αρνούνται εκείνοι να κάμουν.

Δεν αναφέρομαι στα τελευταία χρόνια.

Η εγκληματική συγκάλυψη ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε το παιδί μας νεκρό, το 2005, πριν από 21 χρόνια! Τον τότε καιρό δεν είχαμε την ευκαιρία να φωνάξουμε δημοσίως τα προβλήματα μας, όπως κάνουμε τώρα.

Είχα όμως μακράν αλληλογραφία με όλους.

Οι επιστολές που έχω γράψει και έστειλα όλα αυτά τα χρόνια, είναι εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες.

Θα αναφερθώ σε μία μόνο απαντητική επιστολή από τον τότε Γ. Εισαγγελέα, στις 19 Μαΐου 2010, όταν μού έγραψε: «ο θάνατος του γιού σας δεν μπορεί να αποδοθεί, ούτε σε αυτοκτονία, αλλά ούτε και σε εγκληματική ενέργεια!» και έβαλε τελεία και παύλα! Ούτε ο πιο άσχετος, ούτε ο πιο βλάκας, εκτός από τους εμπλεκόμενους, δεν θα έλεγε ότι, μπορεί να πέσει άνθρωπος από 30 μέτρα ύψος γέφυρα να μην έχει εξωτερικές κακώσεις! Είναι στην απλή λογική ότι: Εκτός του ότι δεν είχε κανένα μα κανένα λόγο να βρεθεί στην γέφυρα από μόνος του…… Τα εσωτερικά κατάγματα έγιναν με θλώντα όργανα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, για να μην αφήσουν εξωτερικές κακώσεις τις πρώτες 24 ώρες…… Συνεπώς, εάν έπεφτε από εκείνο το ύψος, τα εσωτερικά κατάγματα θα έβγαιναν έξω από το σώμα και θα κολυμπούσε μέσα στα αίματα, και όχι να βρεθεί ξαπλωμένος ανάσκελα με το στόμα γεμάτο άμμο! Όταν έστειλα αυτή την απάντηση στον δικηγόρο μου, στο εξωτερικό, μου είπε: «Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει θέση εκεί που είναι!» Επειδή δεν είναι το δικό τους παιδί, δεν γνωρίζουν ότι η αγάπη και η αυτοθυσία της Μάνας για το παιδί της δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο στον κόσμο.

ΔΕΝ γνωρίζει κανέναν ανθρώπινο νόμο, κανένα οίκτο, τολμά και συ-ντρίβει ό,τι κακό βρίσκεται στον δρόμο του και πέφτει και στην φωτιά ακόμα για να το γλυτώσει! Και επειδή δεν μπόρεσα να γλυτώσω το παιδί μου από τους έμπορους και διακινητές των ναρκωτικών στο στρατόπεδο που υπηρετούσε , αφιέρωσα την ζωή μου για την δικαίωση του! Δεν μπορεί μια Μάνα να δεχτεί το ψέμα και να σιωπά εκεί που πρέπει να υπάρχει δικαιοσύνη.

Η απώλεια του παιδιού μου είναι μια συνεχόμενη παρουσία στην απουσία του.

Όσο η παρουσία του με έκανε ευτυχισμένη, άλλο τόσο η απουσία του με κάνει δυστυχισμένη! Εν όσο έχω φωνή και αναπνέω, θα στέκομαι όρθια, και θα διεκδικώ δικαιοσύνη για τον †Θανάση μου, και για τον κάθε αδικημένο †Θανάση που του χρωστούν δικαιοσύνη.

Δυστυχώς δεν είμαι η μόνη, υπάρχουν πολλές Μάνες που έχασαν παιδιά και βρέθηκαν αντιμέτωπες με την εισαγγελία στα δικαστήρια διότι το σύστημα τις άφησε να παλεύουν μόνες.

Κανένα δικαστήριο και κανένας δικαστής δεν μπορεί να μου φέρει πίσω το παιδί μου.

Μπορούν όμως να αποδώσουν δικαιοσύνη με την σύλληψη και την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.

Αυτών πού στέρησαν άδικα την ζωή του, αλλά και των υπαίτιων του μαρτυρικού αγώνα μου, και κατάστρεψαν την ζωή μου και όλης της οικογένειας μου.

Η μάνα δεν ζητά προνόμια.

Ζητά την αλήθεια.

Ζητά δικαιοσύνη.

Ζητά να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια του παιδιού της.

Θέλει να αποκαλυφθεί η αλήθεια, και ότι ο μαρτυρικός θάνατος του παιδιού της δεν ήταν το σενάριο που στοιχειοθέτησαν οι εμπλεκόμενοι για να καλύψουν τους δολοφόνους που προφανώς τούς γνωρίζουν.

Εν όσο η καρδιά μου κτυπά και έχω την στήριξη και την αγάπη του κόσμου, που κατάλαβαν πολύ καλά τί έγινε, δεν πρόκειται να σταματήσω, ούτε θα σιωπήσω, ούτε και θα κουραστώ.

Σιωπή = Συνενοχή! Διάλεξα τον δρόμο της αλήθειας και θα τον περπατήσω μέχρι τέλους.

Για τον †Θανάση και για κάθε παιδί που αδικήθηκε.

Για κάθε μάνα που δεν έπαψε να ελπίζει.

Που ένιωσε ότι το σύστημα δεν την άκουσε, ούτε την προστάτεψε, και ούτε την σεβάστηκε! Ανδριάνα Νικολάου 10.05.2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους