Η μεγαλύτερη και πιο συγκλονιστική απεργιακή κινητοποίηση, που έγινε ποτέ στην Ελλάδα, ήταν αυτή του Μάη του 1936 στη Σαλονίκη. Όλος ο κόσμος του κινήματος, και όχι μόνο, ξέρει πως -90 χρόνια...
Η μεγαλύτερη και πιο συγκλονιστική απεργιακή κινητοποίηση, που έγινε ποτέ στην Ελλάδα, ήταν αυτή του Μάη του 1936 στη Σαλονίκη.
Όλος ο κόσμος του κινήματος, και όχι μόνο, ξέρει πως -90 χρόνια πριν- εργάτες και εργάτριες, που διαδήλωναν, δολοφονήθηκαν από τους χωροφύλακες και την κυβέρνηση Μεταξά. Εκατομμύρια άνθρωποι γνωρίζουν κι έχουν τραγουδήσει τον Επιτάφιο του Γιάννη Ρίτσου και του Μίκη Θεοδωράκη: είναι η μουσική και ποιητική δημιουργία, που διασώζει ως σήμερα όλη την κατακραυγή και την οργή της εργατικής τάξης για το έγκλημα. Αλλά ο Μάης του ’36 δεν είναι μόνο επέτειος της μαζικής δολοφονίας των εργατ(ρι)ών, που ζητούσαν το ψωμί τους.
Τέτοιες θηριωδίες συνέβαιναν συχνά εκείνα τα χρόνια: στον Βόλο, στην Καβάλα και αλλού έπεφταν κορμιά εργατών χτυπημένα από τις σφαίρες των δυνάμεων καταστολής.
Κι ακόμα στον Πειραιά, στην απεργία του Αυγούστου του ’23, δολοφονήθηκαν περισσότεροι εργάτες από ό,τι στη Σαλονίκη τον Μάη του ’36 . Αυτό που στη Σαλονίκη έκανε τη διαφορά ήταν πως για δύο περίπου εικοσιτετράωρα μοναδική εξουσία στην πόλη ήταν η Κεντρική Απεργιακή Επιτροπή. Οι χωροφύλακες, ανήμποροι να καταστείλουν τις διαδηλώσεις, είχαν πολιορκηθεί στα αστυνομικά τμήματα. Τους απεργούς ανέλαβε να αντιμετωπίσει ο στρατός, αλλά οι φαντάροι συναδελφώθηκαν με τους διαδηλωτές.
Η απεργία των καπνεργατών είχε μεταβληθεί σε ανοιχτή εξέγερση. Ο δρόμος έμοιαζε ανοιχτός για να γενικευτεί ο εργατικός ξεσηκωμός σε όλη τη χώρα, να πέσει η κυβέρνηση Μεταξά και να αναλάβει η εργατική τάξη να ξηλώσει όλο το πολιτικό σύστημα. Γράφει ο Χάρης Παπαδόπουλος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους