Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η παλέτα ( γραμμένο το 1975 ) Ξόδεψες χρώματα πολλά απ’ την παλέτα σου Ζωγράφε, να κρύψεις τις γκρίζες ζώνες του κόσμου.

Μα μόλις έπεσε η φθινοπωρινή βροχή τα χρώματα του καλοκαιριού ξεθώριασαν και στάλαξαν σε χρωματιστές σταγόνες βάφοντας την άσφαλτο.

Ξόδεψες την αγάπη σου για να φωτίσεις τις ψυχές αυτών που αγαπούσες.

Μα δεν πρόσεξες γιατί σε προσπέρασαν αδιάφοροι τρέχοντας βιαστικοί να φτάσουν πέρα από τα μονοπάτια που τους χάραξες.

Εκεί τους είπαν πως φωλιάζει η ευτυχία τυλιγμένη σε φανταχτερά χρυσόχαρτα, όμοια μ’ αυτά που στολίζουν τα παιδιά τα χριστουγεννιάτικα δέντρα.

Εκεί τους είπαν πως είναι η μεγάλη παγκόσμια γιορτή, μ’ ορχήστρες και τραπέζια στρωμένα ολημερίς.

Εκεί τους είπαν ότι είναι όλη του κόσμου η χαρά.

Δάκρυσες καθώς τους έβλεπες, να προσπερνούν βιαστικοί τα μονοπάτια της αγάπης.

Γιατί το ένιωθες πως ο μόνος δρόμος για την αληθινή ευτυχία, περνάει μέσα από την καρδιά ό,τι κόστος κι αν έχει αυτό! Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη Βροχή Περσείδων 2021 Εκδόσεις Αγγελάκη Σχολιασμός Ένα βαθιά ανθρωπιστικό ποίημα, που αντιπαραθέτει την επιφανειακή λάμψη με την αληθινή εσωτερική ευτυχία.

Η «παλέτα» γίνεται σύμβολο της προσπάθειας του ανθρώπου να ομορφύνει έναν σκοτεινό κόσμο, όμως η ποιήτρια δείχνει πως τα ψεύτικα χρώματα ξεθωριάζουν.

Στο τέλος μένει μόνο η καρδιά και η αγάπη ως αυθεντικός δρόμος ζωής, ακόμη κι αν απαιτεί πόνο και κόστος. Α.Κ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους